| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | invorto | invortor |
| 2. Person Singular | invortis | invortere, invorteris |
| 3. Person Singular | invortit | invortitur |
| 1. Person Plural | invortimus | invortimur |
| 2. Person Plural | invortitis | invortimini |
| 3. Person Plural | invortunt | invortuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | invortebam | invortebar |
| 2. Person Singular | invortebas | invortebare, invortebaris |
| 3. Person Singular | invortebat | invortebatur |
| 1. Person Plural | invortebamus | invortebamur |
| 2. Person Plural | invortebatis | invortebamini |
| 3. Person Plural | invortebant | invortebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | invortam | invortar |
| 2. Person Singular | invortes | invortere, invorteris |
| 3. Person Singular | invortet | invortetur |
| 1. Person Plural | invortemus | invortemur |
| 2. Person Plural | invortetis | invortemini |
| 3. Person Plural | invortent | invortentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | invorti | — |
| 2. Person Singular | invortisti | — |
| 3. Person Singular | invortit | — |
| 1. Person Plural | invortimus | — |
| 2. Person Plural | invortistis | — |
| 3. Person Plural | invortere, invorterunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | invorteram | — |
| 2. Person Singular | invorteras | — |
| 3. Person Singular | invorterat | — |
| 1. Person Plural | invorteramus | — |
| 2. Person Plural | invorteratis | — |
| 3. Person Plural | invorterant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | invortero | — |
| 2. Person Singular | invorteris | — |
| 3. Person Singular | invorterit | — |
| 1. Person Plural | invorterimus | — |
| 2. Person Plural | invorteritis | — |
| 3. Person Plural | invorterint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | invortam | invortar |
| 2. Person Singular | invortas | invortare, invortaris |
| 3. Person Singular | invortat | invortatur |
| 1. Person Plural | invortamus | invortamur |
| 2. Person Plural | invortatis | invortamini |
| 3. Person Plural | invortant | invortantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | invorterem | invorterer |
| 2. Person Singular | invorteres | invorterere, invortereris |
| 3. Person Singular | invorteret | invorteretur |
| 1. Person Plural | invorteremus | invorteremur |
| 2. Person Plural | invorteretis | invorteremini |
| 3. Person Plural | invorterent | invorterentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | invorterim | — |
| 2. Person Singular | invorteris | — |
| 3. Person Singular | invorterit | — |
| 1. Person Plural | invorterimus | — |
| 2. Person Plural | invorteritis | — |
| 3. Person Plural | invorterint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | invortissem | — |
| 2. Person Singular | invortisses | — |
| 3. Person Singular | invortisset | — |
| 1. Person Plural | invortissemus | — |
| 2. Person Plural | invortissetis | — |
| 3. Person Plural | invortissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | invortere | invortisse |
| Passiv | invorti, invortier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | invorte | invortere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | invortite | invortimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | invortito | invortitor |
| 3. Person Singular | invortito | invortitor |
| 2. Person Plural | invortitote | — |
| 3. Person Plural | invortunto | invortuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | invorsa, invorsum, invorsus | invorsa, invorsae, invorsi |
| Genitiv | invorsae, invorsi | invorsarum, invorsorum |
| Dativ | invorsae, invorso | invorsis |
| Akkusativ | invorsam, invorsum | invorsa, invorsas, invorsos |
| Ablativ | invorsa, invorso | invorsis |
| Vokativ | invorsa, invorse, invorsum | invorsa, invorsae, invorsi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | invortens | invortentes, invortentia |
| Genitiv | invortentis | invortentium, invortentum |
| Dativ | invortenti | invortentibus |
| Akkusativ | invortens, invortentem | invortentes, invortentia |
| Ablativ | invortente, invortenti | invortentibus |
| Vokativ | invortens | invortentes, invortentia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | invorsura, invorsurum, invorsurus | invorsura, invorsurae, invorsuri |
| Genitiv | invorsurae, invorsuri | invorsurarum, invorsurorum |
| Dativ | invorsurae, invorsuro | invorsuris |
| Akkusativ | invorsuram, invorsurum | invorsura, invorsuras, invorsuros |
| Ablativ | invorsura, invorsuro | invorsuris |
| Vokativ | invorsura, invorsure, invorsurum | invorsura, invorsurae, invorsuri |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | invortenda, invortendum, invortendus, invortunda, invortundum, invortundus | invortenda, invortendae, invortendi, invortunda, invortundae, invortundi |
| Genitiv | invortendae, invortendi, invortundae, invortundi | invortendarum, invortendorum, invortundarum, invortundorum |
| Dativ | invortendae, invortendo, invortundae, invortundo | invortendis, invortundis |
| Akkusativ | invortendam, invortendum, invortundam, invortundum | invortenda, invortendas, invortendos, invortunda, invortundas, invortundos |
| Ablativ | invortenda, invortendo, invortunda, invortundo | invortendis, invortundis |
| Vokativ | invortenda, invortende, invortendum, invortunda, invortunde, invortundum | invortenda, invortendae, invortendi, invortunda, invortundae, invortundi |
152 (257) Formen für „invortere“