Formentabelle zu „invitare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inuito, invitodesignatus, invitopopuli | invitor |
| 2. Person Singular | invitas | inuitare, invitaris |
| 3. Person Singular | inuitat | invitatur |
| 1. Person Plural | invitamus | invitamur |
| 2. Person Plural | invitatis | invitamini |
| 3. Person Plural | inuitant | invitantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | invitabam | invitabar |
| 2. Person Singular | invitabas | invitabare, invitabaris |
| 3. Person Singular | inuitabat, invitabatque | invitabatur |
| 1. Person Plural | invitabamus | invitabamur |
| 2. Person Plural | invitabatis | invitabamini |
| 3. Person Plural | invitabant | invitabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | invitabo | invitabor |
| 2. Person Singular | invitabis | invitabere, invitaberis |
| 3. Person Singular | invitabit | invitabitur |
| 1. Person Plural | invitabimus | invitabimur |
| 2. Person Plural | invitabitis | invitabimini |
| 3. Person Plural | invitabunt | invitabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | invitavi | — |
| 2. Person Singular | invitavisti | — |
| 3. Person Singular | inuitauit | — |
| 1. Person Plural | invitavimus | — |
| 2. Person Plural | invitavistis | — |
| 3. Person Plural | invitarunt, inuitare, inuitavere, invitaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | invitaveram | — |
| 2. Person Singular | invitaveras | — |
| 3. Person Singular | invitarat, invitaverat | — |
| 1. Person Plural | invitaveramus | — |
| 2. Person Plural | invitaveratis | — |
| 3. Person Plural | invitaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | invitavero | — |
| 2. Person Singular | invitaris, invitaveris | — |
| 3. Person Singular | invitaverit | — |
| 1. Person Plural | invitaverimus | — |
| 2. Person Plural | invitaveritis | — |
| 3. Person Plural | invitaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | invitem | inviter |
| 2. Person Singular | invites | invitere, inviteris |
| 3. Person Singular | invitet | invitetur |
| 1. Person Plural | invitemus | invitemur |
| 2. Person Plural | invitetis | invitemini |
| 3. Person Plural | inuitent | invitentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | invitarem | invitarer |
| 2. Person Singular | invitares | invitarere, invitareris |
| 3. Person Singular | invitaret | invitaretur |
| 1. Person Plural | invitaremus | invitaremur |
| 2. Person Plural | invitaretis | invitaremini |
| 3. Person Plural | invitarent | invitarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | invitaverim | — |
| 2. Person Singular | invitaris, invitaveris | — |
| 3. Person Singular | invitaverit | — |
| 1. Person Plural | invitaverimus | — |
| 2. Person Plural | invitaveritis | — |
| 3. Person Plural | invitaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | invitavissem | — |
| 2. Person Singular | invitavisses | — |
| 3. Person Singular | invitasset, invitavisset | — |
| 1. Person Plural | invitavissemus | — |
| 2. Person Plural | invitavissetis | — |
| 3. Person Plural | invitavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | inuita, invitaque | inuitare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | invitate | invitamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | invitato | invitator |
| 3. Person Singular | invitato | invitator |
| 2. Person Plural | invitatote | — |
| 3. Person Plural | invitanto | invitantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inuitatus, invitata, invitatum | inuitati, invitata, invitatae |
| Genitiv | inuitati, invitatae | invitatorum, invitatarum |
| Dativ | invitato, invitatae | invitatis |
| Akkusativ | invitatam, invitatum | inuitatos, invitata, invitatas |
| Ablativ | invitato, invitata | invitatis |
| Vokativ | invitata, invitate, invitatum | inuitati, invitata, invitatae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | invitans | invitantes, invitantia |
| Genitiv | invitantis | invitantium, invitantum |
| Dativ | invitanti | inuitantibus |
| Akkusativ | invitans, invitantem | invitantes, invitantia |
| Ablativ | inuitante, invitanti | inuitantibus |
| Vokativ | invitans | invitantes, invitantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | invitaturus, invitatura, invitaturum | invitatura, invitaturae, invitaturi |
| Genitiv | invitaturae, invitaturi | invitaturarum, invitaturorum |
| Dativ | invitaturae, invitaturo | invitaturis |
| Akkusativ | invitaturam, invitaturum | invitatura, invitaturas, invitaturos |
| Ablativ | invitatura, invitaturo | invitaturis |
| Vokativ | invitatura, invitature, invitaturum | invitatura, invitaturae, invitaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | invitanda, invitandum, invitandus | inuitandi, invitanda, invitandae |
| Genitiv | inuitandi, invitandae | invitandarum, invitandorum |
| Dativ | invitandae, invitando | invitandis |
| Akkusativ | invitandam, invitandum | invitandos, invitanda, invitandas |
| Ablativ | invitanda, invitando | invitandis |
| Vokativ | invitanda, invitande, invitandum | inuitandi, invitanda, invitandae |
152 (237) Formen für „invitare“