| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inuenio | inuenior |
| 2. Person Singular | inuenis, invenissimum | inveniris |
| 3. Person Singular | inuenit, inuenituret | inuenitur, fiatinvenitur |
| 1. Person Plural | inuenimus | invenimur |
| 2. Person Plural | invenitis | invenimini |
| 3. Person Plural | inueniunt | inveniuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inueniebam, invenbam | inveniebar |
| 2. Person Singular | invenbas, inveniebas | inveniebare, inveniebaris |
| 3. Person Singular | inueniebat, invenbat | inueniebatur |
| 1. Person Plural | inueniebamus, invenbamus | inveniebamur |
| 2. Person Plural | invenbatis, inveniebatis | inveniebamini |
| 3. Person Plural | inveniebant, invenbant | inueniebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inueniam, invenibo | inveniar, invenibor |
| 2. Person Singular | inuenies, invenibis | inveniberis, inveniere, invenieris |
| 3. Person Singular | inueniet, invenibit, invenied, invenietque | inuenietur, inveniberit |
| 1. Person Plural | inveniemus, invenibimus | invenibimur, inveniemur |
| 2. Person Plural | inuenietis, invenibitis | invenibimini, inveniemini |
| 3. Person Plural | inuenient, invenibunt | invenientur, invenibuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inueni, inveniliter, invenieam, inveniedo | — |
| 2. Person Singular | invenisti | — |
| 3. Person Singular | inuenit, inuenituret | — |
| 1. Person Plural | inuenimus | — |
| 2. Person Plural | inuenistis | — |
| 3. Person Plural | inuenerunt, inuenere | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inveneram | — |
| 2. Person Singular | inveneras | — |
| 3. Person Singular | inuenerat | — |
| 1. Person Plural | inveneramus | — |
| 2. Person Plural | inveneratis | — |
| 3. Person Plural | inuenerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | invenero | — |
| 2. Person Singular | inueneris | — |
| 3. Person Singular | inuenerit, quodinvenerit | — |
| 1. Person Plural | invenerimus | — |
| 2. Person Plural | inueneritis, inveneritiscapiatur | — |
| 3. Person Plural | inuenerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inueniam | inveniar |
| 2. Person Singular | inuenias | inveniare, inveniaris |
| 3. Person Singular | inueniat | inveniatur |
| 1. Person Plural | inveniamus | inveniamur |
| 2. Person Plural | inveniatis | inveniamini |
| 3. Person Plural | inveniant | inveniantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | invenirem | invenirer |
| 2. Person Singular | invenires | invenirere, invenireris |
| 3. Person Singular | inueniret | inueniretur |
| 1. Person Plural | inveniremus | inveniremur |
| 2. Person Plural | inveniretis | inveniremini |
| 3. Person Plural | inuenirent | inuenirentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inuenerim | — |
| 2. Person Singular | inueneris | — |
| 3. Person Singular | inuenerit, quodinvenerit | — |
| 1. Person Plural | invenerimus | — |
| 2. Person Plural | inueneritis, inveneritiscapiatur | — |
| 3. Person Plural | inuenerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | invenissem | — |
| 2. Person Singular | invenisses | — |
| 3. Person Singular | inuenisset | — |
| 1. Person Plural | invenissemus | — |
| 2. Person Plural | invenissetis | — |
| 3. Person Plural | inuenissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | inuenire, inveniredifficile | inuenisse |
| Passiv | inueniri, invenirier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | inueni, inveniliter, invenieam, inveniedo | inuenire, inveniredifficile |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | invenite | invenimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | invenito | invenitor |
| 3. Person Singular | invenito | invenitor |
| 2. Person Plural | invenitote | — |
| 3. Person Plural | inveniunto | inveniuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | inuentus, inuentum, inuenta | inuenta, inuenti, inuentae |
| Genitiv | inuenti, inuentae | inventarum, inventorum |
| Dativ | inuento, inuentae, inventoreis | inuentis |
| Akkusativ | inuentam, inuentum | inuenta, inuentas, inventos |
| Ablativ | inuenta, inuento, inventoreis | inuentis |
| Vokativ | inuentum, inuenta, invente | inuenta, inuenti, inuentae |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | inueniens | invenientes, invenientia |
| Genitiv | invenientis | invenientium, invenientum |
| Dativ | invenienti | invenientibus |
| Akkusativ | inueniens, invenientem | invenientes, invenientia |
| Ablativ | inveniente, invenienti | invenientibus |
| Vokativ | inueniens | invenientes, invenientia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | inuentura, inuenturus, inuenturum | inventuri, inuentura, inventurae |
| Genitiv | inventuri, inventurae | inventurarum, inventurorum |
| Dativ | inventurae, inventuro | inventuris |
| Akkusativ | inuenturum, inventuram | inuenturos, inuentura, inventuras |
| Ablativ | inuentura, inventuro | inventuris |
| Vokativ | inuenturum, inuentura, inventure | inventuri, inuentura, inventurae |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | invenienda, inueniendum, inveniendumque, inveniendus, inveniunda, inveniundum, inveniundus | inueniendi, invenienda, inveniendique, inveniendae, inveniunda, inveniundae, inveniundi |
| Genitiv | inueniendi, inveniendique, inveniendae, inveniundae, inveniundi | inveniendarum, inveniendorum, inveniundarum, inveniundorum |
| Dativ | inveniendae, inveniendo, inveniundae, inveniundo | inveniendis, inveniundis |
| Akkusativ | inueniendum, inveniendam, inveniendumque, inveniundam, inveniundum | invenienda, inveniendas, inveniendos, inveniunda, inveniundas, inveniundos |
| Ablativ | invenienda, inveniendo, inveniunda, inveniundo | inveniendis, inveniundis |
| Vokativ | invenienda, inueniendum, inveniende, inveniendumque, inveniunda, inveniunde, inveniundum | inueniendi, invenienda, inveniendique, inveniendae, inveniunda, inveniundae, inveniundi |
152 (315) Formen für „invenire“