Formentabelle zu „inurere“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inuro | inuror |
| 2. Person Singular | inuris | inureris |
| 3. Person Singular | inurit | inuritur |
| 1. Person Plural | inurimus | inurimur |
| 2. Person Plural | inuritis | inurimini |
| 3. Person Plural | inurunt | inuruntur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inurebam | inurebar |
| 2. Person Singular | inurebas | inurebare, inurebaris |
| 3. Person Singular | inurebat | inurebatur |
| 1. Person Plural | inurebamus | inurebamur |
| 2. Person Plural | inurebatis | inurebamini |
| 3. Person Plural | inurebant | inurebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inuram | inurar |
| 2. Person Singular | inures | inurere, inureris |
| 3. Person Singular | inuret | inuretur |
| 1. Person Plural | inuremus | inuremur |
| 2. Person Plural | inuretis | inuremini |
| 3. Person Plural | inurent | inurentur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inussi | — |
| 2. Person Singular | inussisti | — |
| 3. Person Singular | inussit | — |
| 1. Person Plural | inussimus | — |
| 2. Person Plural | inussistis | — |
| 3. Person Plural | inussere, inusserunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inusseram | — |
| 2. Person Singular | inusseras | — |
| 3. Person Singular | inusserat | — |
| 1. Person Plural | inusseramus | — |
| 2. Person Plural | inusseratis | — |
| 3. Person Plural | inusserant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inussero | — |
| 2. Person Singular | inusseris | — |
| 3. Person Singular | inusserit | — |
| 1. Person Plural | inusserimus | — |
| 2. Person Plural | inusseritis | — |
| 3. Person Plural | inusserint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inuram | inurar |
| 2. Person Singular | inuras | inorare, inurare, inuraris |
| 3. Person Singular | inurat | inuratur |
| 1. Person Plural | inuramus | inuramur |
| 2. Person Plural | inuratis | inuramini |
| 3. Person Plural | inurant | inurantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inurerem | inurerer |
| 2. Person Singular | inureres | inurerere, inurereris |
| 3. Person Singular | inureret | inureretur |
| 1. Person Plural | inureremus | inureremur |
| 2. Person Plural | inureretis | inureremini |
| 3. Person Plural | inurerent | inurerentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inusserim | — |
| 2. Person Singular | inusseris | — |
| 3. Person Singular | inusserit | — |
| 1. Person Plural | inusserimus | — |
| 2. Person Plural | inusseritis | — |
| 3. Person Plural | inusserint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inussissem | — |
| 2. Person Singular | inussisses | — |
| 3. Person Singular | inussisset | — |
| 1. Person Plural | inussissemus | — |
| 2. Person Plural | inussissetis | — |
| 3. Person Plural | inussissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | inore, inure | inurere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | inurite | inurimini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | inurito | inuritor |
| 3. Person Singular | inurito | inuritor |
| 2. Person Plural | inuritote | — |
| 3. Person Plural | inurunto | inuruntor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inustus, inusta, inustum | inusti, inusta, inustae |
| Genitiv | inusti, inustae | — |
| Dativ | inustae | inustis |
| Akkusativ | inustam, inustum | inusta, investos |
| Ablativ | inusta | inustis |
| Vokativ | inusta, inustum | inusta, inusti, inustae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inurens | inurentes, inurentia |
| Genitiv | inurentis | inurentium, inurentum |
| Dativ | inurenti | inurentibus |
| Akkusativ | inurens, inurentem | inurentes, inurentia |
| Ablativ | inurente, inurenti | inurentibus |
| Vokativ | inurens | inurentes, inurentia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inusturus | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inurenda, inurendum, inurendus, inurunda, inurundum, inurundus | inurenda, inurendae, inurendi, inurunda, inurundae, inurundi |
| Genitiv | inurendae, inurendi, inurundae, inurundi | inurendarum, inurendorum, inurundarum, inurundorum |
| Dativ | inurendae, inurendo, inurundae, inurundo | inurendis, inurundis |
| Akkusativ | inurendam, inurendum, inurundam, inurundum | inurenda, inurendas, inurendos, inurunda, inurundas, inurundos |
| Ablativ | inurenda, inurendo, inurunda, inurundo | inurendis, inurundis |
| Vokativ | inurenda, inurende, inurendum, inurunda, inurunde, inurundum | inurenda, inurendae, inurendi, inurunda, inurundae, inurundi |
Substantiv
143 (221) Formen für „inurere“