Formentabelle zu „intui“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | intuor |
| 2. Person Singular | — | intueris |
| 3. Person Singular | — | intuitur |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | intuebar |
| 2. Person Singular | — | intuebare, intuebaris |
| 3. Person Singular | — | intuebatur |
| 1. Person Plural | — | intuebamur |
| 2. Person Plural | — | intuebamini |
| 3. Person Plural | — | intuebantur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | intuerer |
| 2. Person Singular | — | intuerere, intuereris |
| 3. Person Singular | — | intueretur |
| 1. Person Plural | — | intueremur |
| 2. Person Plural | — | intueremini |
| 3. Person Plural | — | intuerentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | — | — |
| Passiv | intui | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | — | intuere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | intuitus, intoitus, intuita, intuitum | intuita, intuitae, intuiti |
| Genitiv | intuitae, intuiti | intuitarum, intuitorum |
| Dativ | intuitae, intuito | intuitis |
| Akkusativ | intuitam, intuitum | intuita, intuitas, intuitos |
| Ablativ | intuita, intuito | intuitis |
| Vokativ | intuita, intuite, intuitum | intuita, intuitae, intuiti |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | intuendum, intuenda, intuendus, intuitura, intuiturum, intuiturus | intuenda, intuendi, intuendae, intuitura, intuiturae, intuituri |
| Genitiv | intuendi, intuendae, intuiturae, intuituri | intuendarum, intuendorum, intuiturarum, intuiturorum |
| Dativ | intuendo, intuendae, intuiturae, intuituro | intuendis, intuituris |
| Akkusativ | intuendum, intuendam, intuituram, intuiturum | intuenda, intuendas, intuendos, intuitura, intuituras, intuituros |
| Ablativ | intuendo, intuenda, intuitura, intuituro | intuendis, intuituris |
| Vokativ | intuendum, intuenda, intuende, intuitura, intuiture, intuiturum | intuenda, intuendi, intuendae, intuitura, intuiturae, intuituri |
58 (143) Formen für „intui“