Formentabelle zu „intueri“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | intuebar |
| 2. Person Singular | — | intuebare, intuebaris |
| 3. Person Singular | — | intuebatur |
| 1. Person Plural | — | intuebamur |
| 2. Person Plural | — | intuebamini |
| 3. Person Plural | — | intuebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | intuebor |
| 2. Person Singular | — | intuebere, intueberis |
| 3. Person Singular | — | intuebitur |
| 1. Person Plural | — | intuebimur |
| 2. Person Plural | — | intuebimini |
| 3. Person Plural | — | intuebuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | intuear |
| 2. Person Singular | — | intueare, intuearis |
| 3. Person Singular | — | intueatur |
| 1. Person Plural | — | intueamur |
| 2. Person Plural | — | intueamini |
| 3. Person Plural | — | intueantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | intuerer |
| 2. Person Singular | — | intuerere, intuereris |
| 3. Person Singular | — | intueretur |
| 1. Person Plural | — | intueremur |
| 2. Person Plural | — | intueremini |
| 3. Person Plural | — | intuerentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | — | — |
| Passiv | intueri, intuerier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | — | intuere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | — | intuemini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | — | intuetor |
| 3. Person Singular | — | intuetor |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | intuentor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | intuitus, intoitus, intuita, intuitum | intuita, intuitae, intuiti |
| Genitiv | intuitae, intuiti | intuitarum, intuitorum |
| Dativ | intuitae, intuito | intuitis |
| Akkusativ | intuitam, intuitum | intuita, intuitas, intuitos |
| Ablativ | intuita, intuito | intuitis |
| Vokativ | intuita, intuite, intuitum | intuita, intuitae, intuiti |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | intuendum, intuenda, intuendus, intuitura, intuiturum, intuiturus | intuenda, intuendi, intuendae, intuitura, intuiturae, intuituri |
| Genitiv | intuendi, intuendae, intuiturae, intuituri | intuendarum, intuendorum, intuiturarum, intuiturorum |
| Dativ | intuendo, intuendae, intuiturae, intuituro | intuendis, intuituris |
| Akkusativ | intuendum, intuendam, intuituram, intuiturum | intuenda, intuendas, intuendos, intuitura, intuituras, intuituros |
| Ablativ | intuendo, intuenda, intuitura, intuituro | intuendis, intuituris |
| Vokativ | intuendum, intuenda, intuende, intuitura, intuiture, intuiturum | intuenda, intuendi, intuendae, intuitura, intuiturae, intuituri |
Adjektiv
Positiv| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | intuilis | — |
| Genitiv | intuilis | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | intuilis |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | intuilis | — |
Komparativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Superlativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
76 (164) Formen für „intueri“