Formentabelle zu „interequitare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | interequito | interequitor |
| 2. Person Singular | interequitas | interequitare, interequitaris |
| 3. Person Singular | interequitat | interequitatur |
| 1. Person Plural | interequitamus | interequitamur |
| 2. Person Plural | interequitatis | interequitamini |
| 3. Person Plural | interequitant | interequitantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | interequitabam | interequitabar |
| 2. Person Singular | interequitabas | interequitabare, interequitabaris |
| 3. Person Singular | interequitabat | interequitabatur |
| 1. Person Plural | interequitabamus | interequitabamur |
| 2. Person Plural | interequitabatis | interequitabamini |
| 3. Person Plural | interequitabant | interequitabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | interequitabo | interequitabor |
| 2. Person Singular | interequitabis | interequitabere, interequitaberis |
| 3. Person Singular | interequitabit | interequitabitur |
| 1. Person Plural | interequitabimus | interequitabimur |
| 2. Person Plural | interequitabitis | interequitabimini |
| 3. Person Plural | interequitabunt | interequitabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | interequitavi | — |
| 2. Person Singular | interequitavisti | — |
| 3. Person Singular | interequitavit | — |
| 1. Person Plural | interequitavimus | — |
| 2. Person Plural | interequitavistis | — |
| 3. Person Plural | interequitare, interequitavere, interequitaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | interequitaveram | — |
| 2. Person Singular | interequitaveras | — |
| 3. Person Singular | interequitaverat | — |
| 1. Person Plural | interequitaveramus | — |
| 2. Person Plural | interequitaveratis | — |
| 3. Person Plural | interequitaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | interequitavero | — |
| 2. Person Singular | interequitaris, interequitaveris | — |
| 3. Person Singular | interequitaverit | — |
| 1. Person Plural | interequitaverimus | — |
| 2. Person Plural | interequitaveritis | — |
| 3. Person Plural | interequitaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | interequitem | interequiter |
| 2. Person Singular | interequites | interequitere, interequiteris |
| 3. Person Singular | interequitet | interequitetur |
| 1. Person Plural | interequitemus | interequitemur |
| 2. Person Plural | interequitetis | interequitemini |
| 3. Person Plural | interequitent | interequitentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | interequitarem | interequitarer |
| 2. Person Singular | interequitares | interequitarere, interequitareris |
| 3. Person Singular | interequitaret | interequitaretur |
| 1. Person Plural | interequitaremus | interequitaremur |
| 2. Person Plural | interequitaretis | interequitaremini |
| 3. Person Plural | interequitarent | interequitarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | interequitaverim | — |
| 2. Person Singular | interequitaris, interequitaveris | — |
| 3. Person Singular | interequitaverit | — |
| 1. Person Plural | interequitaverimus | — |
| 2. Person Plural | interequitaveritis | — |
| 3. Person Plural | interequitaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | interequitavissem | — |
| 2. Person Singular | interequitavisses | — |
| 3. Person Singular | interequitavisset | — |
| 1. Person Plural | interequitavissemus | — |
| 2. Person Plural | interequitavissetis | — |
| 3. Person Plural | interequitavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | interequitare | interequitavisse |
| Passiv | interequitari, interequitarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | interequita | interequitare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | interequitate | interequitamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | interequitato | interequitator |
| 3. Person Singular | interequitato | interequitator |
| 2. Person Plural | interequitatote | — |
| 3. Person Plural | interequitanto | interequitantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | interequitata, interequitatum, interequitatus | interequitata, interequitatae, interequitati |
| Genitiv | interequitatae, interequitati | interequitatarum, interequitatorum |
| Dativ | interequitatae, interequitato | interequitatis |
| Akkusativ | interequitatam, interequitatum | interequitata, interequitatas, interequitatos |
| Ablativ | interequitata, interequitato | interequitatis |
| Vokativ | interequitata, interequitate, interequitatum | interequitata, interequitatae, interequitati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | interequitatura, interequitaturum, interequitaturus | interequitatura, interequitaturae, interequitaturi |
| Genitiv | interequitaturae, interequitaturi | interequitaturarum, interequitaturorum |
| Dativ | interequitaturae, interequitaturo | interequitaturis |
| Akkusativ | interequitaturam, interequitaturum | interequitatura, interequitaturas, interequitaturos |
| Ablativ | interequitatura, interequitaturo | interequitaturis |
| Vokativ | interequitatura, interequitature, interequitaturum | interequitatura, interequitaturae, interequitaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | interequitanda, interequitandum, interequitandus | interequitanda, interequitandae, interequitandi |
| Genitiv | interequitandae, interequitandi | interequitandarum, interequitandorum |
| Dativ | interequitandae, interequitando | interequitandis |
| Akkusativ | interequitandam, interequitandum | interequitanda, interequitandas, interequitandos |
| Ablativ | interequitanda, interequitando | interequitandis |
| Vokativ | interequitanda, interequitande, interequitandum | interequitanda, interequitandae, interequitandi |
152 (228) Formen für „interequitare“