| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | intentus, intenta, intentum, intendum | intenti, intentae, intenta, intentiusque |
| Genitiv | intenti, intentae, intentiusque | intentarum, intentorum |
| Dativ | intento, intentae | intentis |
| Akkusativ | intentum, intentam, intendum | intentos, intenta, intentas |
| Ablativ | intento, intenta | intentis |
| Vokativ | intenta, intentum, intente, intendum | intenti, intenta, intentae, intentiusque |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | intentior, intentius | intentiores |
| Genitiv | intentioris | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | intentius, intentiorem | intentiores |
| Ablativ | intentiore | — |
| Vokativ | intentius, intentior | intentiores |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | intentissima, intentissimus | intentissima |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | intentissimas, intentissima |
| Ablativ | intentissima | — |
| Vokativ | intentissima, intentissime | intentissima |
26 (86) Formen für „intentus“