Formentabelle zu „instruere“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | instruebam | instruebar |
| 2. Person Singular | instruebas | instruebare, instruebaris |
| 3. Person Singular | instruebat | instruebatur |
| 1. Person Plural | instruebamus | instruebamur |
| 2. Person Plural | instruebatis | instruebamini |
| 3. Person Plural | instruebant | instruebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | instruam | instruar |
| 2. Person Singular | instrues | instruere, instrueris |
| 3. Person Singular | instruet | instruetur |
| 1. Person Plural | instruemus | instruemur |
| 2. Person Plural | instruetis | instruemini |
| 3. Person Plural | instruent | instruentur |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | instruxeram | — |
| 2. Person Singular | instruxeras | — |
| 3. Person Singular | instruxerat | — |
| 1. Person Plural | instruxeramus | — |
| 2. Person Plural | instruxeratis | — |
| 3. Person Plural | instruxerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | instruxero | — |
| 2. Person Singular | instruxeris | — |
| 3. Person Singular | instruxerit | — |
| 1. Person Plural | instruxerimus | — |
| 2. Person Plural | instruxeritis | — |
| 3. Person Plural | instruxerint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | instruam | instruar |
| 2. Person Singular | instruas | instruare, instruaris |
| 3. Person Singular | instruat | instruatur |
| 1. Person Plural | instruamus | instruamur |
| 2. Person Plural | instruatis | instruamini |
| 3. Person Plural | instruant | instruantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | instruerem | instruerer |
| 2. Person Singular | instrueres | instruerere, instruereris |
| 3. Person Singular | instrueret | instrueretur |
| 1. Person Plural | instrueremus | instrueremur |
| 2. Person Plural | instrueretis | instrueremini |
| 3. Person Plural | instruerent | instruerentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | instruxerim | — |
| 2. Person Singular | instruxeris | — |
| 3. Person Singular | instruxerit | — |
| 1. Person Plural | instruxerimus | — |
| 2. Person Plural | instruxeritis | — |
| 3. Person Plural | instruxerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | instruxissem | — |
| 2. Person Singular | instruxisses | — |
| 3. Person Singular | instruxisset | — |
| 1. Person Plural | instruxissemus | — |
| 2. Person Plural | instruxissetis | — |
| 3. Person Plural | instruxissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | instrue | instruere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | instruite | instruimini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | instruito | instruitor |
| 3. Person Singular | instruito | instruitor |
| 2. Person Plural | instruitote | — |
| 3. Person Plural | instruunto | instruuntor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | instructa, instructus, instructum, instructaeque, numquidinstructus | instructi, instructae, instructa, instructiusque, instructiferos, instructiseros |
| Genitiv | instructae, instructi, instructiusque, instructiferos, instructiseros | instructarum, instructorum |
| Dativ | instructo, instructae, instructoreis | instructis |
| Akkusativ | instructam, instructum | instructos, instructas, instructa, instructaeque |
| Ablativ | instructa, instructo, instructaeque, instructoreis | instructis |
| Vokativ | instructa, instructum, instructaeque, instructe | instructa, instructi, instructae, instructiusque, instructiferos, instructiseros |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | instructurus, instructura, instructurum | instructura, instructurae, instructuri |
| Genitiv | instructurae, instructuri | instructurarum, instructurorum |
| Dativ | instructurae, instructuro | instructuris |
| Akkusativ | instructuram, instructurum | instructura, instructuras, instructuros |
| Ablativ | instructura, instructuro | instructuris |
| Vokativ | instructura, instructure, instructurum | instructura, instructurae, instructuri |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | instruenda, instruendum, instruendus, instruunda, instruundum, instruundus | instruendi, instruenda, instruendae, instruunda, instruundae, instruundi |
| Genitiv | instruendi, instruendae, instruundae, instruundi | instruendarum, instruendorum, instruundarum, instruundorum |
| Dativ | instruendo, instruendae, instruundae, instruundo | instruendis, instruundis |
| Akkusativ | instruendum, instruendam, instruundam, instruundum | instruendas, instruendos, instruenda, instruunda, instruundas, instruundos |
| Ablativ | instruenda, instruendo, instruunda, instruundo | instruendis, instruundis |
| Vokativ | instruenda, instruendum, instruende, instruunda, instruunde, instruundum | instruenda, instruendi, instruendae, instruunda, instruundae, instruundi |
Substantiv
159 (317) Formen für „instruere“