Formentabelle zu „instigare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | instigo | instigor |
| 2. Person Singular | instigas | instigare, instigaris |
| 3. Person Singular | instigat | instigatur |
| 1. Person Plural | instigamus | instigamur |
| 2. Person Plural | instigatis | instigamini |
| 3. Person Plural | instigant | instigantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | instigabam | instigabar |
| 2. Person Singular | instigabas | instigabare, instigabaris |
| 3. Person Singular | instigabat | instigabatur |
| 1. Person Plural | instigabamus | instigabamur |
| 2. Person Plural | instigabatis | instigabamini |
| 3. Person Plural | instigabant | instigabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | instigabo | instigabor |
| 2. Person Singular | instigabis | instigabere, instigaberis |
| 3. Person Singular | instigabit | instigabitur |
| 1. Person Plural | instigabimus | instigabimur |
| 2. Person Plural | instigabitis | instigabimini |
| 3. Person Plural | instigabunt | instigabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | instigavi | — |
| 2. Person Singular | instigavisti | — |
| 3. Person Singular | instigavit | — |
| 1. Person Plural | instigavimus | — |
| 2. Person Plural | instigavistis | — |
| 3. Person Plural | instigare, instigavere, instigaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | instigaveram | — |
| 2. Person Singular | instigaveras | — |
| 3. Person Singular | instigaverat | — |
| 1. Person Plural | instigaveramus | — |
| 2. Person Plural | instigaveratis | — |
| 3. Person Plural | instigaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | instigavero | — |
| 2. Person Singular | instigaris, instigaveris | — |
| 3. Person Singular | instigaverit | — |
| 1. Person Plural | instigaverimus | — |
| 2. Person Plural | instigaveritis | — |
| 3. Person Plural | instigaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | instigem | instiger |
| 2. Person Singular | instiges | instigere, instigeris |
| 3. Person Singular | instiget | instigetur |
| 1. Person Plural | instigemus | instigemur |
| 2. Person Plural | instigetis | instigemini |
| 3. Person Plural | hominisinstigent, instigent | instigentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | instigarem | instigarer |
| 2. Person Singular | instigares | instigarere, instigareris |
| 3. Person Singular | instigaret | instigaretur |
| 1. Person Plural | instigaremus | instigaremur |
| 2. Person Plural | instigaretis | instigaremini |
| 3. Person Plural | instigarent | instigarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | instigaverim | — |
| 2. Person Singular | instigaris, instigaveris | — |
| 3. Person Singular | instigaverit | — |
| 1. Person Plural | instigaverimus | — |
| 2. Person Plural | instigaveritis | — |
| 3. Person Plural | instigaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | instigavissem | — |
| 2. Person Singular | instigavisses | — |
| 3. Person Singular | instigavisset | — |
| 1. Person Plural | instigavissemus | — |
| 2. Person Plural | instigavissetis | — |
| 3. Person Plural | instigavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | instiga | instigare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | instigate | instigamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | instigato | instigator |
| 3. Person Singular | instigato | instigator |
| 2. Person Plural | instigatote | — |
| 3. Person Plural | instiganto | instigantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | instigata, instigatum, instigatus | instigatae, instigata, instigati |
| Genitiv | instigatae, instigati | instigatarum, instigatorum |
| Dativ | instigatae, instigato | instigatis |
| Akkusativ | instigatam, instigatum | instigata, instigatas, instigatos |
| Ablativ | instigata, instigato | instigatis |
| Vokativ | instigata, instigate, instigatum | instigatae, instigata, instigati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | instigatura, instigaturum, instigaturus | instigatura, instigaturae, instigaturi |
| Genitiv | instigaturae, instigaturi | instigaturarum, instigaturorum |
| Dativ | instigaturae, instigaturo | instigaturis |
| Akkusativ | instigaturam, instigaturum | instigatura, instigaturas, instigaturos |
| Ablativ | instigatura, instigaturo | instigaturis |
| Vokativ | instigatura, instigature, instigaturum | instigatura, instigaturae, instigaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | instigandum, instiganda, instigandus | instiganda, instigandae, instigandi |
| Genitiv | instigandae, instigandi | instigandarum, instigandorum |
| Dativ | instigandoque, instigandae, instigando | instigandis |
| Akkusativ | instigandam, instigandum | instiganda, instigandas, instigandos |
| Ablativ | instigandoque, instiganda, instigando | instigandis |
| Vokativ | instigandum, instiganda, instigande | instiganda, instigandae, instigandi |
Substantiv
154 (236) Formen für „instigare“