Formentabelle zu „inspicare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inspico | inspicor |
| 2. Person Singular | inspicas | inspicare, inspicaris |
| 3. Person Singular | inspicat | inspicatur |
| 1. Person Plural | inspicamus | inspicamur |
| 2. Person Plural | inspicatis | inspicamini |
| 3. Person Plural | inspicant | inspicantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inspicabam | inspicabar |
| 2. Person Singular | inspicabas | inspicabare, inspicabaris |
| 3. Person Singular | inspicabat | inspicabatur |
| 1. Person Plural | inspicabamus | inspicabamur |
| 2. Person Plural | inspicabatis | inspicabamini |
| 3. Person Plural | inspicabant | inspicabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inspicabo | inspicabor |
| 2. Person Singular | inspicabis | inspicabere, inspicaberis |
| 3. Person Singular | inspicabit | inspicabitur |
| 1. Person Plural | inspicabimus | inspicabimur |
| 2. Person Plural | inspicabitis | inspicabimini |
| 3. Person Plural | inspicabunt | inspicabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inspicavi | — |
| 2. Person Singular | inspicavisti | — |
| 3. Person Singular | inspicavit | — |
| 1. Person Plural | inspicavimus | — |
| 2. Person Plural | inspicavistis | — |
| 3. Person Plural | inspicare, inspicavere, inspicaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inspicaveram | — |
| 2. Person Singular | inspicaveras | — |
| 3. Person Singular | inspicaverat | — |
| 1. Person Plural | inspicaveramus | — |
| 2. Person Plural | inspicaveratis | — |
| 3. Person Plural | inspicaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inspicavero | — |
| 2. Person Singular | inspicaris, inspicaveris | — |
| 3. Person Singular | inspicaverit | — |
| 1. Person Plural | inspicaverimus | — |
| 2. Person Plural | inspicaveritis | — |
| 3. Person Plural | inspicaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inspicem | inspicer |
| 2. Person Singular | inspices | inspicere, inspiceris |
| 3. Person Singular | inspicet | inspicetur |
| 1. Person Plural | inspicemus | inspicemur |
| 2. Person Plural | inspicetis | inspicemini |
| 3. Person Plural | inspicent | inspicentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inspicarem | inspicarer |
| 2. Person Singular | inspicares | inspicarere, inspicareris |
| 3. Person Singular | inspicaret | inspicaretur |
| 1. Person Plural | inspicaremus | inspicaremur |
| 2. Person Plural | inspicaretis | inspicaremini |
| 3. Person Plural | inspicarent | inspicarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inspicaverim | — |
| 2. Person Singular | inspicaris, inspicaveris | — |
| 3. Person Singular | inspicaverit | — |
| 1. Person Plural | inspicaverimus | — |
| 2. Person Plural | inspicaveritis | — |
| 3. Person Plural | inspicaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inspicavissem | — |
| 2. Person Singular | inspicavisses | — |
| 3. Person Singular | inspicavisset | — |
| 1. Person Plural | inspicavissemus | — |
| 2. Person Plural | inspicavissetis | — |
| 3. Person Plural | inspicavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | inspicare | inspicavisse |
| Passiv | inspicari, inspicarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | inspica | inspicare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | inspicate | inspicamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | inspicato | inspicator |
| 3. Person Singular | inspicato | inspicator |
| 2. Person Plural | inspicatote | — |
| 3. Person Plural | inspicanto | inspicantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inspicata, inspicatum, inspicatus | inspicata, inspicatae, inspicati |
| Genitiv | inspicatae, inspicati | inspicatarum, inspicatorum |
| Dativ | inspicatae, inspicato | inspicatis |
| Akkusativ | inspicatam, inspicatum | inspicata, inspicatas, inspicatos |
| Ablativ | inspicata, inspicato | inspicatis |
| Vokativ | inspicata, inspicate, inspicatum | inspicata, inspicatae, inspicati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inspicans | inspicantes, inspicantia |
| Genitiv | inspicantis | inspicantium, inspicantum |
| Dativ | inspicanti | inspicantibus |
| Akkusativ | inspicans, inspicantem | inspicantes, inspicantia |
| Ablativ | inspicante, inspicanti | inspicantibus |
| Vokativ | inspicans | inspicantes, inspicantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inspicatura, inspicaturum, inspicaturus | inspicatura, inspicaturae, inspicaturi |
| Genitiv | inspicaturae, inspicaturi | inspicaturarum, inspicaturorum |
| Dativ | inspicaturae, inspicaturo | inspicaturis |
| Akkusativ | inspicaturam, inspicaturum | inspicatura, inspicaturas, inspicaturos |
| Ablativ | inspicatura, inspicaturo | inspicaturis |
| Vokativ | inspicatura, inspicature, inspicaturum | inspicatura, inspicaturae, inspicaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inspicanda, inspicandum, inspicandus | inspicanda, inspicandae, inspicandi |
| Genitiv | inspicandae, inspicandi | inspicandarum, inspicandorum |
| Dativ | inspicandae, inspicando | inspicandis |
| Akkusativ | inspicandam, inspicandum | inspicanda, inspicandas, inspicandos |
| Ablativ | inspicanda, inspicando | inspicandis |
| Vokativ | inspicanda, inspicande, inspicandum | inspicanda, inspicandae, inspicandi |
152 (228) Formen für „inspicare“