Formentabelle zu „insecare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inseco | insecor |
| 2. Person Singular | insecas | insecare, insecaris |
| 3. Person Singular | insecat | insecatur |
| 1. Person Plural | insecamus | insecamur |
| 2. Person Plural | insecatis | insecamini |
| 3. Person Plural | insecant | insecantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | insecabam | insecabar |
| 2. Person Singular | insecabas | insecabare, insecabaris |
| 3. Person Singular | insecabat | insecabatur |
| 1. Person Plural | insecabamus | insecabamur |
| 2. Person Plural | insecabatis | insecabamini |
| 3. Person Plural | insecabant | insecabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | insecabo | insecabor |
| 2. Person Singular | insecabis | insecabere, insecaberis |
| 3. Person Singular | insecabit | insecabitur |
| 1. Person Plural | insecabimus | insecabimur |
| 2. Person Plural | insecabitis | insecabimini |
| 3. Person Plural | insecabunt | insecabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | insecui, insexi | — |
| 2. Person Singular | insecuisti, insexisti | — |
| 3. Person Singular | insecuit, insexit | — |
| 1. Person Plural | insecuimus, inseximus | — |
| 2. Person Plural | insecuistis, insexistis | — |
| 3. Person Plural | insecuere, insecuerunt, insexere, insexerunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | insecueram, insexeram | — |
| 2. Person Singular | insecueras, insexeras | — |
| 3. Person Singular | insecuerat, insexerat | — |
| 1. Person Plural | insecueramus, insexeramus | — |
| 2. Person Plural | insecueratis, insexeratis | — |
| 3. Person Plural | insecuerant, insexerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | insecuero, insexero | — |
| 2. Person Singular | insecueris, insexeris | — |
| 3. Person Singular | insecuerit, insexerit | — |
| 1. Person Plural | insecuerimus, insexerimus | — |
| 2. Person Plural | insecueritis, insexeritis | — |
| 3. Person Plural | insecuerint, insexerint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | insecem | insecer |
| 2. Person Singular | inseces | insecere, inseceris |
| 3. Person Singular | insecet | insecetur |
| 1. Person Plural | insecemus | insecemur |
| 2. Person Plural | insecetis | insecemini |
| 3. Person Plural | insecent | insecentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | insecarem | insecarer |
| 2. Person Singular | insecares | insecarere, insecareris |
| 3. Person Singular | insecaret | insecaretur |
| 1. Person Plural | insecaremus | insecaremur |
| 2. Person Plural | insecaretis | insecaremini |
| 3. Person Plural | insecarent | insecarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | insecuerim, insexerim | — |
| 2. Person Singular | insecueris, insexeris | — |
| 3. Person Singular | insecuerit, insexerit | — |
| 1. Person Plural | insecuerimus, insexerimus | — |
| 2. Person Plural | insecueritis, insexeritis | — |
| 3. Person Plural | insecuerint, insexerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | insecuissem, insexissem | — |
| 2. Person Singular | insecuisses, insexisses | — |
| 3. Person Singular | insecuisset, insexisset | — |
| 1. Person Plural | insecuissemus, insexissemus | — |
| 2. Person Plural | insecuissetis, insexissetis | — |
| 3. Person Plural | insecuissent, insexissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | insecare | insecuisse, insexisse |
| Passiv | insecari, insecarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | insecabile, inseca, insecabilis | insecare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | insecate | insecamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | insecato | insecator |
| 3. Person Singular | insecato | insecator |
| 2. Person Plural | insecatote | — |
| 3. Person Plural | insecanto | insecantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | insecta, insectum, insectus | insecti, insecta, insectae |
| Genitiv | insecti, insectae | insectarum, insectorum |
| Dativ | insectae, insecto | insectis |
| Akkusativ | insectam, insectum | insecta, insectas, insectos |
| Ablativ | insecta, insecto | insectis |
| Vokativ | insecta, insecte, insectum | insecti, insecta, insectae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | insecans | insecantes, insecantia |
| Genitiv | insecantis | insecantium, insecantum |
| Dativ | insecanti | insecantibus |
| Akkusativ | insecans, insecantem | insecantes, insecantia |
| Ablativ | insecante, insecanti | insecantibus |
| Vokativ | insecans | insecantes, insecantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | insectura, insecturum, insecturus | insectura, insecturae, insecturi |
| Genitiv | insecturae, insecturi | insecturarum, insecturorum |
| Dativ | insecturae, insecturo | insecturis |
| Akkusativ | insecturam, insecturum | insectura, insecturas, insecturos |
| Ablativ | insectura, insecturo | insecturis |
| Vokativ | insectura, insecture, insecturum | insectura, insecturae, insecturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | insecanda, insecandum, insecandus | insecanda, insecandae, insecandi |
| Genitiv | insecandae, insecandi | insecandarum, insecandorum |
| Dativ | insecandae, insecando | insecandis |
| Akkusativ | insecandam, insecandum | insecanda, insecandas, insecandos |
| Ablativ | insecanda, insecando | insecandis |
| Vokativ | insecanda, insecande, insecandum | insecanda, insecandae, insecandi |
Adjektiv
Komparativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Superlativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
159 (266) Formen für „insecare“