Formentabelle zu „inrumare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
inrumo | inrumor |
| 2. Person Singular | inrumas | inrumare, inrumaris |
| 3. Person Singular | inrumat | inrumatur |
| 1. Person Plural | inrumamus | inrumamur |
| 2. Person Plural | inrumatis | inrumamini |
| 3. Person Plural | inrumant | inrumantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inrumabam | inrumabar |
| 2. Person Singular | inrumabas | inrumabare, inrumabaris |
| 3. Person Singular | inrumabat | inrumabatur |
| 1. Person Plural | inrumabamus | inrumabamur |
| 2. Person Plural | inrumabatis | inrumabamini |
| 3. Person Plural | inrumabant | inrumabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inrumabo | inrumabor |
| 2. Person Singular | inrumabis | inrumabere, inrumaberis |
| 3. Person Singular | inrumabit | inrumabitur |
| 1. Person Plural | inrumabimus | inrumabimur |
| 2. Person Plural | inrumabitis | inrumabimini |
| 3. Person Plural | inrumabunt | inrumabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inrumavi | — |
| 2. Person Singular | inrumavisti | — |
| 3. Person Singular | inrumavit | — |
| 1. Person Plural | inrumavimus | — |
| 2. Person Plural | inrumavistis | — |
| 3. Person Plural | inrumare, inrumavere, inrumaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inrumaveram | — |
| 2. Person Singular | inrumaveras | — |
| 3. Person Singular | inrumaverat | — |
| 1. Person Plural | inrumaveramus | — |
| 2. Person Plural | inrumaveratis | — |
| 3. Person Plural | inrumaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inrumavero | — |
| 2. Person Singular | inrumaris, inrumaveris | — |
| 3. Person Singular | inrumaverit | — |
| 1. Person Plural | inrumaverimus | — |
| 2. Person Plural | inrumaveritis | — |
| 3. Person Plural | inrumaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inrumem | inrumer |
| 2. Person Singular | inrumes | inrumere, inrumeris |
| 3. Person Singular | inrumet | inrumetur |
| 1. Person Plural | inrumemus | inrumemur |
| 2. Person Plural | inrumetis | inrumemini |
| 3. Person Plural | inrument | inrumentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inrumarem | inrumarer |
| 2. Person Singular | inrumares | inrumarere, inrumareris |
| 3. Person Singular | inrumaret | inrumaretur |
| 1. Person Plural | inrumaremus | inrumaremur |
| 2. Person Plural | inrumaretis | inrumaremini |
| 3. Person Plural | inrumarent | inrumarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inrumaverim | — |
| 2. Person Singular | inrumaris, inrumaveris | — |
| 3. Person Singular | inrumaverit | — |
| 1. Person Plural | inrumaverimus | — |
| 2. Person Plural | inrumaveritis | — |
| 3. Person Plural | inrumaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inrumavissem | — |
| 2. Person Singular | inrumavisses | — |
| 3. Person Singular | inrumavisset | — |
| 1. Person Plural | inrumavissemus | — |
| 2. Person Plural | inrumavissetis | — |
| 3. Person Plural | inrumavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | inrumare | inrumavisse |
| Passiv | inrumari, inrumarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | inruma | inrumare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | inrumate | inrumamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | inrumato, inrumatoreis | inrumator |
| 3. Person Singular | inrumato, inrumatoreis | inrumator |
| 2. Person Plural | inrumatote | — |
| 3. Person Plural | inrumanto | inrumantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inrumata, inrumatum, inrumatus | inrumata, inrumatae, inrumati |
| Genitiv | inrumatae, inrumati | inrumatarum, inrumatorum |
| Dativ | inrumatae, inrumato, inrumatoreis | inrumatis |
| Akkusativ | inrumatam, inrumatum | inrumata, inrumatas, inrumatos |
| Ablativ | inrumata, inrumato, inrumatoreis | inrumatis |
| Vokativ | inrumata, inrumate, inrumatum | inrumata, inrumatae, inrumati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inrumans | inrumantes, inrumantia |
| Genitiv | inrumantis | inrumantium, inrumantum |
| Dativ | inrumanti | inrumantibus |
| Akkusativ | inrumans, inrumantem | inrumantes, inrumantia |
| Ablativ | inrumante, inrumanti | inrumantibus |
| Vokativ | inrumans | inrumantes, inrumantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inrumatura, inrumaturum, inrumaturus | inrumatura, inrumaturae, inrumaturi |
| Genitiv | inrumaturae, inrumaturi | inrumaturarum, inrumaturorum |
| Dativ | inrumaturae, inrumaturo | inrumaturis |
| Akkusativ | inrumaturam, inrumaturum | inrumatura, inrumaturas, inrumaturos |
| Ablativ | inrumatura, inrumaturo | inrumaturis |
| Vokativ | inrumatura, inrumature, inrumaturum | inrumatura, inrumaturae, inrumaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inrumanda, inrumandum, inrumandus | inrumanda, inrumandae, inrumandi |
| Genitiv | inrumandae, inrumandi | inrumandarum, inrumandorum |
| Dativ | inrumandae, inrumando | inrumandis |
| Akkusativ | inrumandam, inrumandum | inrumanda, inrumandas, inrumandos |
| Ablativ | inrumanda, inrumando | inrumandis |
| Vokativ | inrumanda, inrumande, inrumandum | inrumanda, inrumandae, inrumandi |
152 (234) Formen für „inrumare“