| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inruo | inruor |
| 2. Person Singular | inruis | inrueris |
| 3. Person Singular | inruit | inruitur |
| 1. Person Plural | inruimus | inruimur |
| 2. Person Plural | inruitis | inruimini |
| 3. Person Plural | inruunt | inruuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inruebam | inruebar |
| 2. Person Singular | inruebas | inruebare, inruebaris |
| 3. Person Singular | inruebat | inruebatur |
| 1. Person Plural | inruebamus | inruebamur |
| 2. Person Plural | inruebatis | inruebamini |
| 3. Person Plural | inruebant | inruebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inruam | inruar |
| 2. Person Singular | inrues | inruere, inrueris |
| 3. Person Singular | inruet | inruetur |
| 1. Person Plural | inruemus | inruemur |
| 2. Person Plural | inruetis | inruemini |
| 3. Person Plural | inruent | inruentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inrui | — |
| 2. Person Singular | inruisti | — |
| 3. Person Singular | inruit | — |
| 1. Person Plural | inruimus | — |
| 2. Person Plural | inruistis | — |
| 3. Person Plural | inruere, inruerunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inrueram | — |
| 2. Person Singular | inrueras | — |
| 3. Person Singular | inruerat | — |
| 1. Person Plural | inrueramus | — |
| 2. Person Plural | inrueratis | — |
| 3. Person Plural | inruerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inruero | — |
| 2. Person Singular | inrueris | — |
| 3. Person Singular | inruerit | — |
| 1. Person Plural | inruerimus | — |
| 2. Person Plural | inrueritis | — |
| 3. Person Plural | inruerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inruam | inruar |
| 2. Person Singular | inruas | inruare, inruaris |
| 3. Person Singular | inruat | inruatur |
| 1. Person Plural | inruamus | inruamur |
| 2. Person Plural | inruatis | inruamini |
| 3. Person Plural | inruant | inruantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inruerem | inruerer |
| 2. Person Singular | inrueres | inruerere, inruereris |
| 3. Person Singular | inrueret | inrueretur |
| 1. Person Plural | inrueremus | inrueremur |
| 2. Person Plural | inrueretis | inrueremini |
| 3. Person Plural | inruerent | inruerentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inruerim | — |
| 2. Person Singular | inrueris | — |
| 3. Person Singular | inruerit | — |
| 1. Person Plural | inruerimus | — |
| 2. Person Plural | inrueritis | — |
| 3. Person Plural | inruerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inruissem | — |
| 2. Person Singular | inruisses | — |
| 3. Person Singular | inruisset | — |
| 1. Person Plural | inruissemus | — |
| 2. Person Plural | inruissetis | — |
| 3. Person Plural | inruissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | inruere | inruisse |
| Passiv | inrui, inruier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | inrue | inruere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | inruite | inruimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | inruito | inruitor |
| 3. Person Singular | inruito | inruitor |
| 2. Person Plural | inruitote | — |
| 3. Person Plural | inruunto | inruuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | inruta, inrutum, inrutus | inruta, inrutae, inruti |
| Genitiv | inrutae, inruti | inrutarum, inrutorum |
| Dativ | inrutae, inruto | inrutis |
| Akkusativ | inrutam, inrutum | inruta, inrutas, inrutos |
| Ablativ | inruta, inruto | inrutis |
| Vokativ | inruta, inrute, inrutum | inruta, inrutae, inruti |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | inruens | inruentes, inruentia |
| Genitiv | inruentis | inruentium, inruentum |
| Dativ | inruenti | inruentibus |
| Akkusativ | inruens, inruentem | inruentes, inruentia |
| Ablativ | inruenti, inruente | inruentibusque, inruentibus |
| Vokativ | inruens | inruentes, inruentia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | inrutura, inruturum, inruturus | inrutura, inruturae, inruturi |
| Genitiv | inruturae, inruturi | inruturarum, inruturorum |
| Dativ | inruturae, inruturo | inruturis |
| Akkusativ | inruturam, inruturum | inrutura, inruturas, inruturos |
| Ablativ | inrutura, inruturo | inruturis |
| Vokativ | inrutura, inruture, inruturum | inrutura, inruturae, inruturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | inruenda, inruendum, inruendus, inruunda, inruundum, inruundus | inruenda, inruendae, inruendi, inruunda, inruundae, inruundi |
| Genitiv | inruendae, inruendi, inruundae, inruundi | inruendarum, inruendorum, inruundarum, inruundorum |
| Dativ | inruendae, inruendo, inruundae, inruundo | inruendis, inruundis |
| Akkusativ | inruendam, inruendum, inruundam, inruundum | inruenda, inruendas, inruendos, inruunda, inruundas, inruundos |
| Ablativ | inruenda, inruendo, inruunda, inruundo | inruendis, inruundis |
| Vokativ | inruenda, inruende, inruendum, inruunda, inruunde, inruundum | inruenda, inruendae, inruendi, inruunda, inruundae, inruundi |
152 (258) Formen für „inruere“