Formentabelle zu „inquirere“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inquiro | inquiror |
| 2. Person Singular | inquiris | inquireris |
| 3. Person Singular | inquirit | inquiritur |
| 1. Person Plural | inquirimus | inquirimur |
| 2. Person Plural | inquiritis | inquirimini |
| 3. Person Plural | inquirunt | inquiruntur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inquirebam | inquirebar |
| 2. Person Singular | inquirebas | inquirebare, inquirebaris |
| 3. Person Singular | inquirebat | inquirebatur |
| 1. Person Plural | inquirebamus | inquirebamur |
| 2. Person Plural | inquirebatis | inquirebamini |
| 3. Person Plural | inquirebant | inquirebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inquiram | inquirar |
| 2. Person Singular | inquires | inquirere, inquireris |
| 3. Person Singular | inquiret | inquiretur |
| 1. Person Plural | inquiremus | inquiremur |
| 2. Person Plural | inquiretis | inquiremini |
| 3. Person Plural | inquirent | inquirentur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inquisivi | — |
| 2. Person Singular | inquisivisti | — |
| 3. Person Singular | inquisiit, inquisivit | — |
| 1. Person Plural | inquisivimus | — |
| 2. Person Plural | inquisivistis | — |
| 3. Person Plural | inquisivere, inquisiverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inquisiveram | — |
| 2. Person Singular | inquisiveras | — |
| 3. Person Singular | inquisiverat | — |
| 1. Person Plural | inquisiveramus | — |
| 2. Person Plural | inquisiveratis | — |
| 3. Person Plural | inquisiverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inquisivero | — |
| 2. Person Singular | inquisiveris | — |
| 3. Person Singular | inquisiverit | — |
| 1. Person Plural | inquisiverimus | — |
| 2. Person Plural | inquisiveritis | — |
| 3. Person Plural | inquisiverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inquiram | inquirar |
| 2. Person Singular | inquiras | inquirare, inquiraris |
| 3. Person Singular | inquirat | inquiratur |
| 1. Person Plural | inquiramus | inquiramur |
| 2. Person Plural | inquiratis | inquiramini |
| 3. Person Plural | inquirant | inquirantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inquirerem | inquirerer |
| 2. Person Singular | inquireres | inquirerere, inquirereris |
| 3. Person Singular | inquireret | inquireretur |
| 1. Person Plural | inquireremus | inquireremur |
| 2. Person Plural | inquireretis | inquireremini |
| 3. Person Plural | inquirerent | inquirerentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inquisiverim | — |
| 2. Person Singular | inquisiveris | — |
| 3. Person Singular | inquisiverit | — |
| 1. Person Plural | inquisiverimus | — |
| 2. Person Plural | inquisiveritis | — |
| 3. Person Plural | inquisiverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inquisivissem | — |
| 2. Person Singular | inquisivisses | — |
| 3. Person Singular | inquisivisset | — |
| 1. Person Plural | inquisivissemus | — |
| 2. Person Plural | inquisivissetis | — |
| 3. Person Plural | inquisissent, inquisivissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | inquire | inquirere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | inquirite | inquirimini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | inquirito | inquiritor |
| 3. Person Singular | inquirito | inquiritor |
| 2. Person Plural | inquiritote | — |
| 3. Person Plural | inquirunto | inquiruntor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inquisita, inquisitum, inquisitus | inquisita, inquisitae, inquisiti |
| Genitiv | inquisitae, inquisiti | inquisitorum, inquisitarum |
| Dativ | inquisito, inquisitae, inquisitoreis | inquisitis |
| Akkusativ | inquisitam, inquisitumque, inquisitum | inquisita, inquisitas, inquisitos |
| Ablativ | inquisita, inquisito, inquisitoreis | inquisitis |
| Vokativ | inquisitum, inquisita, inquisite | inquisita, inquisitae, inquisiti |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inquisitura, inquisiturum, inquisiturus | inquisitura, inquisiturae, inquisituri |
| Genitiv | inquisiturae, inquisituri | inquisiturarum, inquisiturorum |
| Dativ | inquisiturae, inquisituro | inquisituris |
| Akkusativ | inquisituram, inquisiturum | inquisitura, inquisituras, inquisituros |
| Ablativ | inquisitura, inquisituro | inquisituris |
| Vokativ | inquisitura, inquisiture, inquisiturum | inquisitura, inquisiturae, inquisituri |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inquirendum, inquirenda, inquirendus, inquirunda, inquirundum, inquirundus | inquirendi, inquirenda, inquirendae, inquirunda, inquirundae, inquirundi |
| Genitiv | inquirendi, inquirendae, inquirundae, inquirundi | inquirendarum, inquirendorum, inquirundarum, inquirundorum |
| Dativ | inquirendo, inquirendae, inquirundae, inquirundo | inquirendis, inquirundis |
| Akkusativ | inquirendum, inquirendam, inquirundam, inquirundum | inquirendas, inquirenda, inquirendos, inquirunda, inquirundas, inquirundos |
| Ablativ | inquirendo, inquirenda, inquirunda, inquirundo | inquirendis, inquirundis |
| Vokativ | inquirendum, inquirenda, inquirende, inquirunda, inquirunde, inquirundum | inquirendi, inquirenda, inquirendae, inquirunda, inquirundae, inquirundi |
152 (268) Formen für „inquirere“