Formentabelle zu „inponere“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inponebam | inponebar |
| 2. Person Singular | inponebas | inponebare, inponebaris |
| 3. Person Singular | inponebat | inponebatur |
| 1. Person Plural | inponebamus | inponebamur |
| 2. Person Plural | inponebatis | inponebamini |
| 3. Person Plural | inponebant | inponebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inponam | inponar |
| 2. Person Singular | inpones | inponere, inponeris |
| 3. Person Singular | inponet | inponetur |
| 1. Person Plural | inponemus | inponemur |
| 2. Person Plural | inponetis | inponemini |
| 3. Person Plural | inponent | inponentur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inposui | — |
| 2. Person Singular | inposuisti | — |
| 3. Person Singular | inposuit, tradituminposuit | — |
| 1. Person Plural | inposuimus | — |
| 2. Person Plural | inposuistis | — |
| 3. Person Plural | inposuere, inposuerunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inposueram | — |
| 2. Person Singular | inposueras | — |
| 3. Person Singular | inposuerat | — |
| 1. Person Plural | inposueramus | — |
| 2. Person Plural | inposueratis | — |
| 3. Person Plural | inposuerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inposuero | — |
| 2. Person Singular | inposueris | — |
| 3. Person Singular | inposuerit | — |
| 1. Person Plural | inposuerimus | — |
| 2. Person Plural | inposueritis | — |
| 3. Person Plural | inposuerint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inponam | inponar |
| 2. Person Singular | inponas | inponare, inponaris |
| 3. Person Singular | inponat | inponatur |
| 1. Person Plural | inponamus | inponamur |
| 2. Person Plural | inponatis | inponamini |
| 3. Person Plural | inponant | inponantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inponerem | inponerer |
| 2. Person Singular | inponeres | inponerere, inponereris |
| 3. Person Singular | inponeret | inponeretur |
| 1. Person Plural | inponeremus | inponeremur |
| 2. Person Plural | inponeretis | inponeremini |
| 3. Person Plural | inponerent | inponerentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inposuerim | — |
| 2. Person Singular | inposueris | — |
| 3. Person Singular | inposuerit | — |
| 1. Person Plural | inposuerimus | — |
| 2. Person Plural | inposueritis | — |
| 3. Person Plural | inposuerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inposuissem | — |
| 2. Person Singular | inposuisses | — |
| 3. Person Singular | inposuisset | — |
| 1. Person Plural | inposuissemus | — |
| 2. Person Plural | inposuissetis | — |
| 3. Person Plural | inposuissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | inpone | inponere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | inponite | inponimini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | inponito | inponitor |
| 3. Person Singular | inponito | inponitor |
| 2. Person Plural | inponitote | — |
| 3. Person Plural | inponunto | inponuntor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inpositus, inposita, inpositum | inposita, inpositi, inpositae |
| Genitiv | inpositi, inpositae | inpositorum, inpositarum |
| Dativ | inposito, inpositae | inpositis |
| Akkusativ | inpositum, inpositam | inpositas, inposita, inpositos |
| Ablativ | inposito, inposita | inpositis |
| Vokativ | inpositum, inposita, inposite | inposita, inpositae, inpositi |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inponens | inponentes, inponentia |
| Genitiv | inponentis | inponentium, inponentum |
| Dativ | inponenti | inponentibus |
| Akkusativ | inponentem, inponens | inponentes, inponentia |
| Ablativ | inponente, inponenti | inponentibus |
| Vokativ | inponens | inponentes, inponentia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inpositura, inpositurum, inpositurus | inpositura, inpositurae, inposituri |
| Genitiv | inpositurae, inposituri | inpositurarum, inpositurorum |
| Dativ | inpositurae, inposituro | inposituris |
| Akkusativ | inposituram, inpositurum | inposituros, inpositura, inposituras |
| Ablativ | inpositura, inposituro | inposituris |
| Vokativ | inpositura, inpositure, inpositurum | inpositura, inpositurae, inposituri |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inponenda, inponendum, inponendus, inponunda, inponundum, inponundus | inponendaque, inponendae, inponenda, inponendi, inponunda, inponundae, inponundi |
| Genitiv | inponendae, inponendi, inponundae, inponundi | inponendarum, inponendorum, inponundarum, inponundorum |
| Dativ | inponendae, inponendo, inponundae, inponundo | inponendis, inponundis |
| Akkusativ | inponendum, inponendam, inponundam, inponundum | inponendaque, inponenda, inponendas, inponendos, inponunda, inponundas, inponundos |
| Ablativ | inponenda, inponendo, inponunda, inponundo | inponendis, inponundis |
| Vokativ | inponenda, inponendum, inponende, inponunda, inponunde, inponundum | inponendaque, inponendae, inponenda, inponendi, inponunda, inponundae, inponundi |
152 (269) Formen für „inponere“