| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inobedio | inobedior |
| 2. Person Singular | inobedis | inobedire, inobediris |
| 3. Person Singular | inobedit | inobeditur |
| 1. Person Plural | inobedimus | inobedimur |
| 2. Person Plural | inobeditis | inobedimini |
| 3. Person Plural | inobediunt | inobediuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inobedbam, inobediebam | inobediebar |
| 2. Person Singular | inobedbas, inobediebas | inobediebare, inobediebaris |
| 3. Person Singular | inobedbat, inobediebat | inobediebatur |
| 1. Person Plural | inobedbamus, inobediebamus | inobediebamur |
| 2. Person Plural | inobedbatis, inobediebatis | inobediebamini |
| 3. Person Plural | inobedbant, inobediebant | inobediebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inobediam, inobedibo | inobediar, inobedibor |
| 2. Person Singular | inobedibis, inobedies | inobediberis, inobediere, inobedieris |
| 3. Person Singular | inobedibit, inobediet | inobediberit, inobedietur |
| 1. Person Plural | inobedibimus, inobediemus | inobedibimur, inobediemur |
| 2. Person Plural | inobedibitis, inobedietis | inobedibimini, inobediemini |
| 3. Person Plural | inobedibunt, inobedient | inobedibuntur, inobedientur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inboedivi | — |
| 2. Person Singular | inboedivisti | — |
| 3. Person Singular | inboedivit | — |
| 1. Person Plural | inboedivimus | — |
| 2. Person Plural | inboedivistis | — |
| 3. Person Plural | inboedivere, inboediverunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inboediveram | — |
| 2. Person Singular | inboediveras | — |
| 3. Person Singular | inboediverat | — |
| 1. Person Plural | inboediveramus | — |
| 2. Person Plural | inboediveratis | — |
| 3. Person Plural | inboediverant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inboedivero | — |
| 2. Person Singular | inboediveris | — |
| 3. Person Singular | inboediverit | — |
| 1. Person Plural | inboediverimus | — |
| 2. Person Plural | inboediveritis | — |
| 3. Person Plural | inboediverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inobediam | inobediar |
| 2. Person Singular | inobedias | inobediare, inobediaris |
| 3. Person Singular | inobediat | inobediatur |
| 1. Person Plural | inobediamus | inobediamur |
| 2. Person Plural | inobediatis | inobediamini |
| 3. Person Plural | inobediant | inobediantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inobedirem | inobedirer |
| 2. Person Singular | inobedires | inobedirere, inobedireris |
| 3. Person Singular | inobediret | inobediretur |
| 1. Person Plural | inobediremus | inobediremur |
| 2. Person Plural | inobediretis | inobediremini |
| 3. Person Plural | inobedirent | inobedirentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inboediverim | — |
| 2. Person Singular | inboediveris | — |
| 3. Person Singular | inboediverit | — |
| 1. Person Plural | inboediverimus | — |
| 2. Person Plural | inboediveritis | — |
| 3. Person Plural | inboediverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | inboedivissem | — |
| 2. Person Singular | inboedivisses | — |
| 3. Person Singular | inboedivisset | — |
| 1. Person Plural | inboedivissemus | — |
| 2. Person Plural | inboedivissetis | — |
| 3. Person Plural | inboedivissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | inobedire | inboedivisse |
| Passiv | inobediri, inobedirier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | inobedi | inobedire |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | inobedite | inobedimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | inobedito | inobeditor |
| 3. Person Singular | inobedito | inobeditor |
| 2. Person Plural | inobeditote | — |
| 3. Person Plural | inobediunto | inobediuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | inboedita, inboeditum, inboeditus | inboedita, inboeditae, inboediti |
| Genitiv | inboeditae, inboediti | inboeditarum, inboeditorum |
| Dativ | inboeditae, inboedito | inboeditis |
| Akkusativ | inboeditam, inboeditum | inboedita, inboeditas, inboeditos |
| Ablativ | inboedita, inboedito | inboeditis |
| Vokativ | inboedita, inboedite, inboeditum | inboedita, inboeditae, inboediti |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | inobediens | inobedientes, inobedientia |
| Genitiv | inobedientis | inobedientium |
| Dativ | inobedienti | inobedientibus |
| Akkusativ | inobediens, inobedientem | inobedientes, inobedientia |
| Ablativ | inobediente, inobedienti | inobedientibus |
| Vokativ | inobediens | inobedientes, inobedientia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | inboeditura, inboediturum, inboediturus | inboeditura, inboediturae, inboedituri |
| Genitiv | inboediturae, inboedituri | inboediturarum, inboediturorum |
| Dativ | inboediturae, inboedituro | inboedituris |
| Akkusativ | inboedituram, inboediturum | inboeditura, inboedituras, inboedituros |
| Ablativ | inboeditura, inboedituro | inboedituris |
| Vokativ | inboeditura, inboediture, inboediturum | inboeditura, inboediturae, inboedituri |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | inobedienda, inobediendum, inobediendus, inobediunda, inobediundum, inobediundus | inobedienda, inobediendae, inobediendi, inobediunda, inobediundae, inobediundi |
| Genitiv | inobediendae, inobediendi, inobediundae, inobediundi | inobediendarum, inobediendorum, inobediundarum, inobediundorum |
| Dativ | inobediendae, inobediendo, inobediundae, inobediundo | inobediendis, inobediundis |
| Akkusativ | inobediendam, inobediendum, inobediundam, inobediundum | inobedienda, inobediendas, inobediendos, inobediunda, inobediundas, inobediundos |
| Ablativ | inobedienda, inobediendo, inobediunda, inobediundo | inobediendis, inobediundis |
| Vokativ | inobedienda, inobediende, inobediendum, inobediunda, inobediunde, inobediundum | inobedienda, inobediendae, inobediendi, inobediunda, inobediundae, inobediundi |
152 (274) Formen für „inobedire“