Formentabelle zu „innovare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | innovo | innovor |
| 2. Person Singular | innovas | innovare, innovaris |
| 3. Person Singular | innovat, innovation | innovatur |
| 1. Person Plural | innovamus | innovamur |
| 2. Person Plural | innovatis | innovamini |
| 3. Person Plural | innovant | innovantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | innovabam | innovabar |
| 2. Person Singular | innovabas | innovabare, innovabaris |
| 3. Person Singular | innovabat | innovabatur |
| 1. Person Plural | innovabamus | innovabamur |
| 2. Person Plural | innovabatis | innovabamini |
| 3. Person Plural | innovabant | innovabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | innovabo | innovabor |
| 2. Person Singular | innovabis | innovabere, innovaberis |
| 3. Person Singular | innovabit | innovabitur |
| 1. Person Plural | innovabimus | innovabimur |
| 2. Person Plural | innovabitis | innovabimini |
| 3. Person Plural | innovabunt | innovabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | innovavi | — |
| 2. Person Singular | innovavisti | — |
| 3. Person Singular | innovavit | — |
| 1. Person Plural | innovavimus | — |
| 2. Person Plural | innovavistis | — |
| 3. Person Plural | innovare, innovavere, innovaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | innovaveram | — |
| 2. Person Singular | innovaveras | — |
| 3. Person Singular | innovaverat | — |
| 1. Person Plural | innovaveramus | — |
| 2. Person Plural | innovaveratis | — |
| 3. Person Plural | innovaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | innovavero | — |
| 2. Person Singular | innovaris, innovaveris | — |
| 3. Person Singular | innovaverit | — |
| 1. Person Plural | innovaverimus | — |
| 2. Person Plural | innovaveritis | — |
| 3. Person Plural | innovaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | innovem | innover |
| 2. Person Singular | innoves | innovere, innoveris |
| 3. Person Singular | innovet | innovetur |
| 1. Person Plural | innovemus | innovemur |
| 2. Person Plural | innovetis | innovemini |
| 3. Person Plural | innovent | innoventur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | innovarem | innovarer |
| 2. Person Singular | innovares | innovarere, innovareris |
| 3. Person Singular | innovaret | innovaretur |
| 1. Person Plural | innovaremus | innovaremur |
| 2. Person Plural | innovaretis | innovaremini |
| 3. Person Plural | innovarent | innovarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | innovaverim | — |
| 2. Person Singular | innovaris, innovaveris | — |
| 3. Person Singular | innovaverit | — |
| 1. Person Plural | innovaverimus | — |
| 2. Person Plural | innovaveritis | — |
| 3. Person Plural | innovaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | innovavissem | — |
| 2. Person Singular | innovavisses | — |
| 3. Person Singular | innovavisset | — |
| 1. Person Plural | innovavissemus | — |
| 2. Person Plural | innovavissetis | — |
| 3. Person Plural | innovavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | innova | innovare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | innovate | innovamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | innovato | innovator |
| 3. Person Singular | innovato | innovator |
| 2. Person Plural | innovatote | — |
| 3. Person Plural | innovanto | innovantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | innovatum, innovata, innovatus | innovata, innovatae, innovati |
| Genitiv | innovatae, innovati | innovatarum, innovatorum |
| Dativ | innovatae, innovato | innovatis |
| Akkusativ | innovatum, innovatam | innovata, innovatas, innovatos |
| Ablativ | innovata, innovato | innovatis |
| Vokativ | innovatum, innovata, innovate | innovata, innovatae, innovati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | innovans | innovantes, innovantia |
| Genitiv | innovantis | innovantium, innovantum |
| Dativ | inovanti, innovanti | innovantibus |
| Akkusativ | innovans, innovantem | innovantes, innovantia |
| Ablativ | inovanti, innovante, innovanti | innovantibus |
| Vokativ | innovans | innovantes, innovantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | innovatura, innovaturum, innovaturus | innovatura, innovaturae, innovaturi |
| Genitiv | innovaturae, innovaturi | innovaturarum, innovaturorum |
| Dativ | innovaturae, innovaturo | innovaturis |
| Akkusativ | innovaturam, innovaturum | innovatura, innovaturas, innovaturos |
| Ablativ | innovatura, innovaturo | innovaturis |
| Vokativ | innovatura, innovature, innovaturum | innovatura, innovaturae, innovaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | innovandum, innovanda, innovandus | innovanda, innovandae, innovandi |
| Genitiv | innovandae, innovandi | innovandarum, innovandorum |
| Dativ | innovandae, innovando | innovandis |
| Akkusativ | innovandum, innovandam | innovanda, innovandas, innovandos |
| Ablativ | innovanda, innovando | innovandis |
| Vokativ | innovandum, innovanda, innovande | innovanda, innovandae, innovandi |
Adjektiv
Positiv| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | innovens | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | innovens | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | innovens | — |
Komparativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Superlativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
155 (234) Formen für „innovare“