| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | innotesco | innotescor |
| 2. Person Singular | innotescis | innotescere, innotesceris, inotescere |
| 3. Person Singular | innotescit | innotescitur |
| 1. Person Plural | innotescimus | innotescimur |
| 2. Person Plural | innotescitis | innotescimini |
| 3. Person Plural | innotescunt | innotescuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | innotescebam | innotescebar |
| 2. Person Singular | innotescebas | innotescebare, innotescebaris |
| 3. Person Singular | innotescebat | innotescebatur |
| 1. Person Plural | innotescebamus | innotescebamur |
| 2. Person Plural | innotescebatis | innotescebamini |
| 3. Person Plural | innotescebant | innotescebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | innotescam | innotescar |
| 2. Person Singular | innotesces | innotescere, innotesceris, inotescere |
| 3. Person Singular | innotescet | innotescetur |
| 1. Person Plural | innotescemus | innotescemur |
| 2. Person Plural | innotescetis | innotescemini |
| 3. Person Plural | innotescent | innotescentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | innotui | — |
| 2. Person Singular | innotuisti | — |
| 3. Person Singular | innotuit | — |
| 1. Person Plural | innotuimus | — |
| 2. Person Plural | innotuistis | — |
| 3. Person Plural | innotuere, innotuerunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | innotueram | — |
| 2. Person Singular | innotueras | — |
| 3. Person Singular | innotuerat | — |
| 1. Person Plural | innotueramus | — |
| 2. Person Plural | innotueratis | — |
| 3. Person Plural | innotuerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | innotuero | — |
| 2. Person Singular | innotueris | — |
| 3. Person Singular | innotuerit | — |
| 1. Person Plural | innotuerimus | — |
| 2. Person Plural | innotueritis | — |
| 3. Person Plural | innotuerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | innotescam | innotescar |
| 2. Person Singular | innotescas | innotescare, innotescaris |
| 3. Person Singular | innotescat | innotescatur |
| 1. Person Plural | innotescamus | innotescamur |
| 2. Person Plural | innotescatis | innotescamini |
| 3. Person Plural | innotescant | innotescantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | innotescerem | innotescerer |
| 2. Person Singular | innotesceres | innotescerere, innotescereris |
| 3. Person Singular | innotesceret | innotesceretur |
| 1. Person Plural | innotesceremus | innotesceremur |
| 2. Person Plural | innotesceretis | innotesceremini |
| 3. Person Plural | innotescerent | innotescerentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | innotuerim | — |
| 2. Person Singular | innotueris | — |
| 3. Person Singular | innotuerit | — |
| 1. Person Plural | innotuerimus | — |
| 2. Person Plural | innotueritis | — |
| 3. Person Plural | innotuerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | innotuissem | — |
| 2. Person Singular | innotuisses | — |
| 3. Person Singular | innotuisset | — |
| 1. Person Plural | innotuissemus | — |
| 2. Person Plural | innotuissetis | — |
| 3. Person Plural | innotuissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | innotescere, inotescere | innotuisse |
| Passiv | innotesci, innotescier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | innotesce | innotescere, inotescere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | innotescite | innotescimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | innotescito | innotescitor |
| 3. Person Singular | innotescito | innotescitor |
| 2. Person Plural | innotescitote | — |
| 3. Person Plural | innotescunto | innotescuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | innotescens | innotescentes, innotescentia |
| Genitiv | innotescentis | innotescentium, innotescentum |
| Dativ | innotescenti | innotescentibus |
| Akkusativ | innotescens, innotescentem | innotescentes, innotescentia |
| Ablativ | innotescente, innotescenti | innotescentibus |
| Vokativ | innotescens | innotescentes, innotescentia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | innotescenda, innotescendum, innotescendus, innotescunda, innotescundum, innotescundus | innotescenda, innotescendae, innotescendi, innotescunda, innotescundae, innotescundi |
| Genitiv | innotescendae, innotescendi, innotescundae, innotescundi | innotescendarum, innotescendorum, innotescundarum, innotescundorum |
| Dativ | innotescendae, innotescendo, innotescundae, innotescundo | innotescendis, innotescundis |
| Akkusativ | innotescendam, innotescendum, innotescundam, innotescundum | innotescenda, innotescendas, innotescendos, innotescunda, innotescundas, innotescundos |
| Ablativ | innotescenda, innotescendo, innotescunda, innotescundo | innotescendis, innotescundis |
| Vokativ | innotescenda, innotescende, innotescendum, innotescunda, innotescunde, innotescundum | innotescenda, innotescendae, innotescendi, innotescunda, innotescundae, innotescundi |
128 (197) Formen für „innotescere“