Formentabelle zu „inlustrare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inlustrabam | inlustrabar |
| 2. Person Singular | inlustrabas | inlustrabare, inlustrabaris |
| 3. Person Singular | inlustrabat | inlustrabatur |
| 1. Person Plural | inlustrabamus | inlustrabamur |
| 2. Person Plural | inlustrabatis | inlustrabamini |
| 3. Person Plural | inlustrabant | inlustrabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inlustrabo | inlustrabor |
| 2. Person Singular | inlustrabis | inlustrabere, inlustraberis |
| 3. Person Singular | inlustrabit | inlustrabitur |
| 1. Person Plural | inlustrabimus | inlustrabimur |
| 2. Person Plural | inlustrabitis | inlustrabimini |
| 3. Person Plural | inlustrabunt | inlustrabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inlustravi | — |
| 2. Person Singular | inlustravisti | — |
| 3. Person Singular | inlustravit, inlustravitsapientiam | — |
| 1. Person Plural | inlustravimus | — |
| 2. Person Plural | inlustravistis | — |
| 3. Person Plural | inlustrarunt, inlustrare, inlustravere, inlustraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inlustraveram | — |
| 2. Person Singular | inlustraveras | — |
| 3. Person Singular | inlustraverat | — |
| 1. Person Plural | inlustraveramus | — |
| 2. Person Plural | inlustraveratis | — |
| 3. Person Plural | inlustraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inlustravero | — |
| 2. Person Singular | inlustraris, inlustraveris | — |
| 3. Person Singular | inlustraverit | — |
| 1. Person Plural | inlustraverimus | — |
| 2. Person Plural | inlustraveritis | — |
| 3. Person Plural | inlustraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inlustrem | inlustrer |
| 2. Person Singular | inlustres | inlustrere, inlustreris |
| 3. Person Singular | inlustret | inlustretur |
| 1. Person Plural | inlustremus | inlustremur |
| 2. Person Plural | inlustretis | inlustremini |
| 3. Person Plural | inlustrent | inlustrentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inlustrarem | inlustrarer |
| 2. Person Singular | inlustrares | inlustrarere, inlustrareris |
| 3. Person Singular | inlustraret | inlustraretur |
| 1. Person Plural | inlustraremus | inlustraremur |
| 2. Person Plural | inlustraretis | inlustraremini |
| 3. Person Plural | inlustrarent | inlustrarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inlustraverim | — |
| 2. Person Singular | inlustraris, inlustraveris | — |
| 3. Person Singular | inlustraverit | — |
| 1. Person Plural | inlustraverimus | — |
| 2. Person Plural | inlustraveritis | — |
| 3. Person Plural | inlustraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inlustravissem | — |
| 2. Person Singular | inlustravisses | — |
| 3. Person Singular | inlustravisset | — |
| 1. Person Plural | inlustravissemus | — |
| 2. Person Plural | inlustravissetis | — |
| 3. Person Plural | inlustravissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | inlustra | inlustrare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | inlustrate | inlustramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | inlustrato | inlustrator |
| 3. Person Singular | inlustrato | inlustrator |
| 2. Person Plural | inlustratote | — |
| 3. Person Plural | inlustranto | inlustrantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inlustratus, inlustratum, inlustrata | inlustrata, inlustratae, inlustrati |
| Genitiv | inlustratae, inlustrati | inlustratarum, inlustratorum |
| Dativ | inlustratae, inlustrato | inlustratis |
| Akkusativ | inlustratum, inlustratam | inlustrata, inlustratas, inlustratos |
| Ablativ | inlustrata, inlustrato | inlustratis |
| Vokativ | inlustrata, inlustratum, inlustrate | inlustrata, inlustratae, inlustrati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inlustrans | inlustrantes, inlustrantia |
| Genitiv | inlustrantis | inlustrantium, inlustrantum |
| Dativ | inlustranti | inlustrantibus |
| Akkusativ | inlustrans, inlustrantem | inlustrantes, inlustrantia |
| Ablativ | inlustrante, inlustranti | inlustrantibus |
| Vokativ | inlustrans | inlustrantes, inlustrantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inlustratura, inlustraturum, inlustraturus | inlustratura, inlustraturae, inlustraturi |
| Genitiv | inlustraturae, inlustraturi | inlustraturarum, inlustraturorum |
| Dativ | inlustraturae, inlustraturo | inlustraturis |
| Akkusativ | inlustraturam, inlustraturum | inlustratura, inlustraturas, inlustraturos |
| Ablativ | inlustratura, inlustraturo | inlustraturis |
| Vokativ | inlustratura, inlustrature, inlustraturum | inlustratura, inlustraturae, inlustraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inlustranda, inlustrandum, inlustrandus | inlustranda, inlustrandae, inlustrandi |
| Genitiv | inlustrandae, inlustrandi | inlustrandarum, inlustrandorum |
| Dativ | inlustrandae, inlustrando | inlustrandis |
| Akkusativ | inlustrandam, inlustrandum | inlustranda, inlustrandas, inlustrandos |
| Ablativ | inlustranda, inlustrando | inlustrandis |
| Vokativ | inlustranda, inlustrande, inlustrandum | inlustranda, inlustrandae, inlustrandi |
152 (232) Formen für „inlustrare“