Formentabelle zu „inhiare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inhio | inhior |
| 2. Person Singular | inhias | inhiare, inhiaris |
| 3. Person Singular | inhiat | inhiatur |
| 1. Person Plural | inhiamus | inhiamur |
| 2. Person Plural | inhiatis | inhiamini |
| 3. Person Plural | inhiant | inhiantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inhiabam | inhiabar |
| 2. Person Singular | inhiabas | inhiabare, inhiabaris |
| 3. Person Singular | inhiabat | inhiabatur |
| 1. Person Plural | inhiabamus | inhiabamur |
| 2. Person Plural | inhiabatis | inhiabamini |
| 3. Person Plural | inhiabant | inhiabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inhiabo | inhiabor |
| 2. Person Singular | inhiabis | inhiabere, inhiaberis |
| 3. Person Singular | inhiabit | inhiabitur |
| 1. Person Plural | inhiabimus | inhiabimur |
| 2. Person Plural | inhiabitis | inhiabimini |
| 3. Person Plural | inhiabunt | inhiabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inhiavi | — |
| 2. Person Singular | inhiavisti | — |
| 3. Person Singular | inhiavit | — |
| 1. Person Plural | inhiavimus | — |
| 2. Person Plural | inhiavistis | — |
| 3. Person Plural | inhiare, inhiavere, inhiaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inhiaveram | — |
| 2. Person Singular | inhiaveras | — |
| 3. Person Singular | inhiaverat | — |
| 1. Person Plural | inhiaveramus | — |
| 2. Person Plural | inhiaveratis | — |
| 3. Person Plural | inhiaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inhiavero | — |
| 2. Person Singular | inhiaris, inhiaveris | — |
| 3. Person Singular | inhiaverit | — |
| 1. Person Plural | inhiaverimus | — |
| 2. Person Plural | inhiaveritis | — |
| 3. Person Plural | inhiaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inhiem | inhier |
| 2. Person Singular | inhies | inhiere, inhieris |
| 3. Person Singular | inhiet | inhietur |
| 1. Person Plural | inhiemus | inhiemur |
| 2. Person Plural | inhietis | inhiemini |
| 3. Person Plural | inhient | inhientur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inhiarem | inhiarer |
| 2. Person Singular | inhiares | inhiarere, inhiareris |
| 3. Person Singular | inhiaret | inhiaretur |
| 1. Person Plural | inhiaremus | inhiaremur |
| 2. Person Plural | inhiaretis | inhiaremini |
| 3. Person Plural | inhiarent | inhiarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inhiaverim | — |
| 2. Person Singular | inhiaris, inhiaveris | — |
| 3. Person Singular | inhiaverit | — |
| 1. Person Plural | inhiaverimus | — |
| 2. Person Plural | inhiaveritis | — |
| 3. Person Plural | inhiaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inhiavissem | — |
| 2. Person Singular | inhiavisses | — |
| 3. Person Singular | inhiavisset | — |
| 1. Person Plural | inhiavissemus | — |
| 2. Person Plural | inhiavissetis | — |
| 3. Person Plural | inhiavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | inhiare | inhiasse, inhiavisse |
| Passiv | inhiari, inhiarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | inhia | inhiare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | inhiate | inhiamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | inhiato | inhiator |
| 3. Person Singular | inhiato | inhiator |
| 2. Person Plural | inhiatote | — |
| 3. Person Plural | inhianto | inhiantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inhiata, inhiatum, inhiatus | inhiata, inhiatae, inhiati |
| Genitiv | inhiatae, inhiati | inhiatarum, inhiatorum |
| Dativ | inhiatae, inhiato | inhiatis |
| Akkusativ | inhiatam, inhiatum | inhiata, inhiatas, inhiatos |
| Ablativ | inhiata, inhiato | inhiatis |
| Vokativ | inhiata, inhiate, inhiatum | inhiata, inhiatae, inhiati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inhiatura, inhiaturum, inhiaturus | inhiatura, inhiaturae, inhiaturi |
| Genitiv | inhiaturae, inhiaturi | inhiaturarum, inhiaturorum |
| Dativ | inhiaturae, inhiaturo | inhiaturis |
| Akkusativ | inhiaturam, inhiaturum | inhiatura, inhiaturas, inhiaturos |
| Ablativ | inhiatura, inhiaturo | inhiaturis |
| Vokativ | inhiatura, inhiature, inhiaturum | inhiatura, inhiaturae, inhiaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inhianda, inhiandum, inhiandus | inhiandae, inhianda, inhiandi |
| Genitiv | inhiandae, inhiandi | inhiandarum, inhiandorum |
| Dativ | inhiandae, inhiando | inhiandis |
| Akkusativ | inhiandam, inhiandum | inhianda, inhiandas, inhiandos |
| Ablativ | inhianda, inhiando | inhiandis |
| Vokativ | inhianda, inhiande, inhiandum | inhiandae, inhianda, inhiandi |
152 (232) Formen für „inhiare“