Formentabelle zu „infirmare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infirmabam | infirmabar |
| 2. Person Singular | infirmabas | infirmabare, infirmabaris |
| 3. Person Singular | infirmabat | infirmabatur |
| 1. Person Plural | infirmabamus | infirmabamur |
| 2. Person Plural | infirmabatis | infirmabamini |
| 3. Person Plural | infirmabant | infirmabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infirmabo | infirmabor |
| 2. Person Singular | infirmabis | infirmabere, infirmaberis |
| 3. Person Singular | infirmabit | infirmabitur |
| 1. Person Plural | infirmabimus | infirmabimur |
| 2. Person Plural | infirmabitis | infirmabimini |
| 3. Person Plural | infirmabunt | infirmabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infirmavi | — |
| 2. Person Singular | infirmavisti | — |
| 3. Person Singular | infirmavit | — |
| 1. Person Plural | infirmavimus | — |
| 2. Person Plural | infirmavistis | — |
| 3. Person Plural | infirmare, infirmavere, infirmaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infirmaveram | — |
| 2. Person Singular | infirmaveras | — |
| 3. Person Singular | infirmaverat | — |
| 1. Person Plural | infirmaveramus | — |
| 2. Person Plural | infirmaveratis | — |
| 3. Person Plural | infirmaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infirmavero | — |
| 2. Person Singular | infirmaris, infirmaveris | — |
| 3. Person Singular | infirmaverit | — |
| 1. Person Plural | infirmaverimus | — |
| 2. Person Plural | infirmaveritis | — |
| 3. Person Plural | infirmaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infirmem | infirmer |
| 2. Person Singular | infirmes | infirmere, infirmeris |
| 3. Person Singular | infirmet | infirmetur |
| 1. Person Plural | infirmemus | infirmemur |
| 2. Person Plural | infirmetis | infirmemini |
| 3. Person Plural | infirment | infirmentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infirmarem | infirmarer |
| 2. Person Singular | infirmares | infirmarere, infirmareris |
| 3. Person Singular | infirmaret | infirmaretur |
| 1. Person Plural | infirmaremus | infirmaremur |
| 2. Person Plural | infirmaretis | infirmaremini |
| 3. Person Plural | infirmarent | infirmarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infirmaverim | — |
| 2. Person Singular | infirmaris, infirmaveris | — |
| 3. Person Singular | infirmaverit | — |
| 1. Person Plural | infirmaverimus | — |
| 2. Person Plural | infirmaveritis | — |
| 3. Person Plural | infirmaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infirmavissem | — |
| 2. Person Singular | infirmavisses | — |
| 3. Person Singular | infirmavisset | — |
| 1. Person Plural | infirmavissemus | — |
| 2. Person Plural | infirmavissetis | — |
| 3. Person Plural | infirmavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | infirma | infirmare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | infirmate | infirmamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | infirmato | infirmator |
| 3. Person Singular | infirmato | infirmator |
| 2. Person Plural | infirmatote | — |
| 3. Person Plural | infirmanto | infirmantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | infirmata, infirmatus, infirmatum | infirmati, infirmata, infirmatae |
| Genitiv | infirmati, infirmatae | infirmatarum, infirmatorum |
| Dativ | infirmato, infirmatae | infirmatis |
| Akkusativ | infirmatam, infirmatum | infirmata, infirmatas, infirmatos |
| Ablativ | infirmata, infirmato | infirmatis |
| Vokativ | infirmata, infirmate, infirmatum | infirmati, infirmata, infirmatae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | infirmans | infirmantes, infirmantia |
| Genitiv | infirmantis | infirmantium, infirmantum |
| Dativ | infirmanti | infirmantibus |
| Akkusativ | infirmans, infirmantem | infirmantes, infirmantia |
| Ablativ | infirmante, infirmanti | infirmantibus |
| Vokativ | infirmans | infirmantes, infirmantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | infirmatura, infirmaturum, infirmaturus | infirmatura, infirmaturae, infirmaturi |
| Genitiv | infirmaturae, infirmaturi | infirmaturarum, infirmaturorum |
| Dativ | infirmaturae, infirmaturo | infirmaturis |
| Akkusativ | infirmaturam, infirmaturum | infirmatura, infirmaturas, infirmaturos |
| Ablativ | infirmatura, infirmaturo | infirmaturis |
| Vokativ | infirmatura, infirmature, infirmaturum | infirmatura, infirmaturae, infirmaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | infirmanda, infirmandum, infirmandus | infirmanda, infirmandae, infirmandi |
| Genitiv | infirmandae, infirmandi | infirmandarum, infirmandorum |
| Dativ | infirmandae, infirmando | infirmandis |
| Akkusativ | infirmandam, infirmandum | infirmanda, infirmandas, infirmandos |
| Ablativ | infirmanda, infirmando | infirmandis |
| Vokativ | infirmanda, infirmande, infirmandum | infirmanda, infirmandae, infirmandi |
Substantiv
160 (241) Formen für „infirmare“