Formentabelle zu „infimare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infimo | infimor |
| 2. Person Singular | infimas | infimare, infimaris |
| 3. Person Singular | infimat | infimatur |
| 1. Person Plural | infimamus | infimamur |
| 2. Person Plural | infimatis | infimamini |
| 3. Person Plural | infimant | infimantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infimabam | infimabar |
| 2. Person Singular | infimabas | infimabare, infimabaris |
| 3. Person Singular | infimabat | infimabatur |
| 1. Person Plural | infimabamus | infimabamur |
| 2. Person Plural | infimabatis | infimabamini |
| 3. Person Plural | infimabant | infimabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infimabo | infimabor |
| 2. Person Singular | infimabis | infimabere, infimaberis |
| 3. Person Singular | infimabit | infimabitur |
| 1. Person Plural | infimabimus | infimabimur |
| 2. Person Plural | infimabitis | infimabimini |
| 3. Person Plural | infimabunt | infimabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infimavi | — |
| 2. Person Singular | infimavisti | — |
| 3. Person Singular | infimavit | — |
| 1. Person Plural | infimavimus | — |
| 2. Person Plural | infimavistis | — |
| 3. Person Plural | infimare, infimavere, infimaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infimaveram | — |
| 2. Person Singular | infimaveras | — |
| 3. Person Singular | infimaverat | — |
| 1. Person Plural | infimaveramus | — |
| 2. Person Plural | infimaveratis | — |
| 3. Person Plural | infimaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infimavero | — |
| 2. Person Singular | infimaris, infimaveris | — |
| 3. Person Singular | infimaverit | — |
| 1. Person Plural | infimaverimus | — |
| 2. Person Plural | infimaveritis | — |
| 3. Person Plural | infimaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infimem | infimer |
| 2. Person Singular | infimes | infimere, infimeris |
| 3. Person Singular | infimet | infimetur |
| 1. Person Plural | infimemus | infimemur |
| 2. Person Plural | infimetis | infimemini |
| 3. Person Plural | infiment | infimentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infimarem | infimarer |
| 2. Person Singular | infimares | infimarere, infimareris |
| 3. Person Singular | infimaret | infimaretur |
| 1. Person Plural | infimaremus | infimaremur |
| 2. Person Plural | infimaretis | infimaremini |
| 3. Person Plural | infimarent | infimarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infimaverim | — |
| 2. Person Singular | infimaris, infimaveris | — |
| 3. Person Singular | infimaverit | — |
| 1. Person Plural | infimaverimus | — |
| 2. Person Plural | infimaveritis | — |
| 3. Person Plural | infimaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infimavissem | — |
| 2. Person Singular | infimavisses | — |
| 3. Person Singular | infimavisset | — |
| 1. Person Plural | infimavissemus | — |
| 2. Person Plural | infimavissetis | — |
| 3. Person Plural | infimavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | infimare | infimavisse |
| Passiv | infimari, infimarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | infima | infimare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | infimate | infimamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | infimato | infimator |
| 3. Person Singular | infimato | infimator |
| 2. Person Plural | infimatote | — |
| 3. Person Plural | infimanto | infimantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | infimata, infimatum, infimatus | infimata, infimatae, infimati |
| Genitiv | infimatae, infimati | infimatarum, infimatorum |
| Dativ | infimatae, infimato | infimatis |
| Akkusativ | infimatam, infimatum | infimata, infimatas, infimatos |
| Ablativ | infimata, infimato | infimatis |
| Vokativ | infimata, infimate, infimatum | infimata, infimatae, infimati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | infimans | infimantes, infimantia |
| Genitiv | infimantis | infimantium, infimantum |
| Dativ | infimanti | infimantibus |
| Akkusativ | infimans, infimantem | infimantes, infimantia |
| Ablativ | infimante, infimanti | infimantibus |
| Vokativ | infimans | infimantes, infimantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | infimatura, infimaturum, infimaturus | infimatura, infimaturae, infimaturi |
| Genitiv | infimaturae, infimaturi | infimaturarum, infimaturorum |
| Dativ | infimaturae, infimaturo | infimaturis |
| Akkusativ | infimaturam, infimaturum | infimatura, infimaturas, infimaturos |
| Ablativ | infimatura, infimaturo | infimaturis |
| Vokativ | infimatura, infimature, infimaturum | infimatura, infimaturae, infimaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | infimanda, infimandum, infimandus | infimanda, infimandae, infimandi |
| Genitiv | infimandae, infimandi | infimandarum, infimandorum |
| Dativ | infimandae, infimando | infimandis |
| Akkusativ | infimandam, infimandum | infimanda, infimandas, infimandos |
| Ablativ | infimanda, infimando | infimandis |
| Vokativ | infimanda, infimande, infimandum | infimanda, infimandae, infimandi |
152 (229) Formen für „infimare“