Formentabelle zu „infensare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infenso | infensor |
| 2. Person Singular | infensas | infensare, infensaris |
| 3. Person Singular | infensat | infensatur |
| 1. Person Plural | infensamus | infensamur |
| 2. Person Plural | infensatis | infensamini |
| 3. Person Plural | infensant | infensantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infensabam | infensabar |
| 2. Person Singular | infensabas | infensabare, infensabaris |
| 3. Person Singular | infensabat | infensabatur |
| 1. Person Plural | infensabamus | infensabamur |
| 2. Person Plural | infensabatis | infensabamini |
| 3. Person Plural | infensabant | infensabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infensabo | infensabor |
| 2. Person Singular | infensabis | infensabere, infensaberis |
| 3. Person Singular | infensabit | infensabitur |
| 1. Person Plural | infensabimus | infensabimur |
| 2. Person Plural | infensabitis | infensabimini |
| 3. Person Plural | infensabunt | infensabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infensavi | — |
| 2. Person Singular | infensavisti | — |
| 3. Person Singular | infensavit | — |
| 1. Person Plural | infensavimus | — |
| 2. Person Plural | infensavistis | — |
| 3. Person Plural | infensare, infensavere, infensaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infensaveram | — |
| 2. Person Singular | infensaveras | — |
| 3. Person Singular | infensaverat | — |
| 1. Person Plural | infensaveramus | — |
| 2. Person Plural | infensaveratis | — |
| 3. Person Plural | infensaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infensavero | — |
| 2. Person Singular | infensaris, infensaveris | — |
| 3. Person Singular | infensaverit | — |
| 1. Person Plural | infensaverimus | — |
| 2. Person Plural | infensaveritis | — |
| 3. Person Plural | infensaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infensem | infenser |
| 2. Person Singular | infenses | infensere, infenseris |
| 3. Person Singular | infenset | infensetur |
| 1. Person Plural | infensemus | infensemur |
| 2. Person Plural | infensetis | infensemini |
| 3. Person Plural | infensent | infensentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infensarem | infensarer |
| 2. Person Singular | infensares | infensarere, infensareris |
| 3. Person Singular | infensaret | infensaretur |
| 1. Person Plural | infensaremus | infensaremur |
| 2. Person Plural | infensaretis | infensaremini |
| 3. Person Plural | infensarent | infensarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infensaverim | — |
| 2. Person Singular | infensaris, infensaveris | — |
| 3. Person Singular | infensaverit | — |
| 1. Person Plural | infensaverimus | — |
| 2. Person Plural | infensaveritis | — |
| 3. Person Plural | infensaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infensavissem | — |
| 2. Person Singular | infensavisses | — |
| 3. Person Singular | infensavisset | — |
| 1. Person Plural | infensavissemus | — |
| 2. Person Plural | infensavissetis | — |
| 3. Person Plural | infensavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | infensare | infensavisse |
| Passiv | infensari, infensarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | infensa | infensare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | infensate | infensamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | infensato | infensator |
| 3. Person Singular | infensato | infensator |
| 2. Person Plural | infensatote | — |
| 3. Person Plural | infensanto | infensantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | infensata, infensatum, infensatus | infensata, infensatae, infensati |
| Genitiv | infensatae, infensati | infensatarum, infensatorum |
| Dativ | infensatae, infensato | infensatis |
| Akkusativ | infensatam, infensatum | infensata, infensatas, infensatos |
| Ablativ | infensata, infensato | infensatis |
| Vokativ | infensata, infensate, infensatum | infensata, infensatae, infensati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | infensans | infensantes, infensantia |
| Genitiv | infensantis | infensantium, infensantum |
| Dativ | infensanti | infensantibus |
| Akkusativ | infensans, infensantem | infensantes, infensantia |
| Ablativ | infensante, infensanti | infensantibus |
| Vokativ | infensans | infensantes, infensantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | infensatura, infensaturum, infensaturus | infensatura, infensaturae, infensaturi |
| Genitiv | infensaturae, infensaturi | infensaturarum, infensaturorum |
| Dativ | infensaturae, infensaturo | infensaturis |
| Akkusativ | infensaturam, infensaturum | infensatura, infensaturas, infensaturos |
| Ablativ | infensatura, infensaturo | infensaturis |
| Vokativ | infensatura, infensature, infensaturum | infensatura, infensaturae, infensaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | infensanda, infensandum, infensandus | infensanda, infensandae, infensandi |
| Genitiv | infensandae, infensandi | infensandarum, infensandorum |
| Dativ | infensandae, infensando | infensandis |
| Akkusativ | infensandam, infensandum | infensanda, infensandas, infensandos |
| Ablativ | infensanda, infensando | infensandis |
| Vokativ | infensanda, infensande, infensandum | infensanda, infensandae, infensandi |
152 (229) Formen für „infensare“