Formentabelle zu „infamare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infamo | infamor |
| 2. Person Singular | infamas | infamare, infamaris |
| 3. Person Singular | infamat | infamatur |
| 1. Person Plural | infamamus | infamamur |
| 2. Person Plural | infamatis | infamamini |
| 3. Person Plural | infamant | infamantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infamabam | infamabar |
| 2. Person Singular | infamabas | infamabare, infamabaris |
| 3. Person Singular | infamabat | infamabatur |
| 1. Person Plural | infamabamus | infamabamur |
| 2. Person Plural | infamabatis | infamabamini |
| 3. Person Plural | infamabant | infamabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infamabo | infamabor |
| 2. Person Singular | infamabis | infamabere, infamaberis |
| 3. Person Singular | infamabit | infamabitur |
| 1. Person Plural | infamabimus | infamabimur |
| 2. Person Plural | infamabitis | infamabimini |
| 3. Person Plural | infamabunt | infamabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infamavi | — |
| 2. Person Singular | infamavisti | — |
| 3. Person Singular | infamavit | — |
| 1. Person Plural | infamavimus | — |
| 2. Person Plural | infamavistis | — |
| 3. Person Plural | infamare, infamavere, infamaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infamaveram | — |
| 2. Person Singular | infamaveras | — |
| 3. Person Singular | infamaverat | — |
| 1. Person Plural | infamaveramus | — |
| 2. Person Plural | infamaveratis | — |
| 3. Person Plural | infamaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infamavero | — |
| 2. Person Singular | infamaris, infamaveris | — |
| 3. Person Singular | infamaverit | — |
| 1. Person Plural | infamaverimus | — |
| 2. Person Plural | infamaveritis | — |
| 3. Person Plural | infamaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infamem | infamer |
| 2. Person Singular | infames | infameris, infamere |
| 3. Person Singular | infamet | infametur |
| 1. Person Plural | infamemus | infamemur |
| 2. Person Plural | infametis | infamemini |
| 3. Person Plural | infament | infamentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infamarem | infamarer |
| 2. Person Singular | infamares | infamarere, infamareris |
| 3. Person Singular | infamaret | infamaretur |
| 1. Person Plural | infamaremus | infamaremur |
| 2. Person Plural | infamaretis | infamaremini |
| 3. Person Plural | infamarent | infamarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infamaverim | — |
| 2. Person Singular | infamaris, infamaveris | — |
| 3. Person Singular | infamaverit | — |
| 1. Person Plural | infamaverimus | — |
| 2. Person Plural | infamaveritis | — |
| 3. Person Plural | infamaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | infamavissem | — |
| 2. Person Singular | infamavisses | — |
| 3. Person Singular | infamavisset | — |
| 1. Person Plural | infamavissemus | — |
| 2. Person Plural | infamavissetis | — |
| 3. Person Plural | infamavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | infamare | infamavisse |
| Passiv | infamari, infamarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | infama | infamare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | infamate | infamamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | infamato | infamator |
| 3. Person Singular | infamato | infamator |
| 2. Person Plural | infamatote | — |
| 3. Person Plural | infamanto | infamantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | infamatum, infamata, infamatus | infamati, infamata, infamatae |
| Genitiv | infamati, infamatae | infamatarum, infamatorum |
| Dativ | infamatae, infamato | infamatis |
| Akkusativ | infamatum, infamatam | infamata, infamatas, infamatos |
| Ablativ | infamata, infamato | infamatis |
| Vokativ | infamatum, infamata, infamate | infamati, infamata, infamatae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | infamans | infamantes, infamantia |
| Genitiv | infamantis | infamantium, infamantum |
| Dativ | infamanti | infamantibus |
| Akkusativ | infamans, infamantem | infamantes, infamantia |
| Ablativ | infamante, infamanti | infamantibus |
| Vokativ | infamans | infamantes, infamantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | infamatura, infamaturum, infamaturus | infamatura, infamaturae, infamaturi |
| Genitiv | infamaturae, infamaturi | infamaturarum, infamaturorum |
| Dativ | infamaturae, infamaturo | infamaturis |
| Akkusativ | infamaturam, infamaturum | infamatura, infamaturas, infamaturos |
| Ablativ | infamatura, infamaturo | infamaturis |
| Vokativ | infamatura, infamature, infamaturum | infamatura, infamaturae, infamaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | infamanda, infamandum, infamandus | infamandi, infamandae, infamanda |
| Genitiv | infamandi, infamandae | infamandarum, infamandorum |
| Dativ | infamandae, infamando | infamandis |
| Akkusativ | infamandam, infamandum | infamanda, infamandas, infamandos |
| Ablativ | infamanda, infamando | infamandis |
| Vokativ | infamanda, infamande, infamandum | infamandi, infamandae, infamanda |
152 (229) Formen für „infamare“