Formentabelle zu „indurare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | induro | induror |
| 2. Person Singular | induras | indurare, induraris |
| 3. Person Singular | indurat, induratius | induratur |
| 1. Person Plural | induramus | induramur |
| 2. Person Plural | induratis | induramini |
| 3. Person Plural | indurant | indurantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | indurabam | indurabar |
| 2. Person Singular | indurabas | indurabare, indurabaris |
| 3. Person Singular | indurabat | indurabatur |
| 1. Person Plural | indurabamus | indurabamur |
| 2. Person Plural | indurabatis | indurabamini |
| 3. Person Plural | indurabant | indurabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | indurabo | indurabor |
| 2. Person Singular | indurabis | indurabere, induraberis |
| 3. Person Singular | indurabit | indurabitur |
| 1. Person Plural | indurabimus | indurabimur |
| 2. Person Plural | indurabitis | indurabimini |
| 3. Person Plural | indurabunt | indurabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | induravi | — |
| 2. Person Singular | induravisti | — |
| 3. Person Singular | induravit | — |
| 1. Person Plural | induravimus | — |
| 2. Person Plural | induravistis | — |
| 3. Person Plural | indurare, induravere, induraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | induraveram | — |
| 2. Person Singular | induraveras | — |
| 3. Person Singular | induraverat | — |
| 1. Person Plural | induraveramus | — |
| 2. Person Plural | induraveratis | — |
| 3. Person Plural | induraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | induravero | — |
| 2. Person Singular | induraris, induraveris | — |
| 3. Person Singular | induraverit | — |
| 1. Person Plural | induraverimus | — |
| 2. Person Plural | induraveritis | — |
| 3. Person Plural | induraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | indurem | indurer |
| 2. Person Singular | indures | indurere, indureris |
| 3. Person Singular | induret | induretur |
| 1. Person Plural | induremus | induremur |
| 2. Person Plural | induretis | induremini |
| 3. Person Plural | indurent | indurentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | indurarem | indurarer |
| 2. Person Singular | indurares | indurarere, indurareris |
| 3. Person Singular | induraret | induraretur |
| 1. Person Plural | induraremus | induraremur |
| 2. Person Plural | induraretis | induraremini |
| 3. Person Plural | indurarent | indurarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | induraverim | — |
| 2. Person Singular | induraris, induraveris | — |
| 3. Person Singular | induraverit | — |
| 1. Person Plural | induraverimus | — |
| 2. Person Plural | induraveritis | — |
| 3. Person Plural | induraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | induravissem | — |
| 2. Person Singular | induravisses | — |
| 3. Person Singular | induravisset | — |
| 1. Person Plural | induravissemus | — |
| 2. Person Plural | induravissetis | — |
| 3. Person Plural | induravissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | indurare | induravisse |
| Passiv | indurari, indurarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | indura | indurare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | indurate | induramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | indurato | indurator |
| 3. Person Singular | indurato | indurator |
| 2. Person Plural | induratote | — |
| 3. Person Plural | induranto | indurantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | indurata, induratus, induratum | induratae, indurati, indurata |
| Genitiv | induratae, indurati | induratarum, induratorum |
| Dativ | indurato, induratae | induratis |
| Akkusativ | induratum, induratam | indurata, induratas, induratos |
| Ablativ | indurata, indurato | induratis |
| Vokativ | indurata, induratum, indurate | indurata, induratae, indurati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | indurans | indurantes, indurantia |
| Genitiv | indurantis | indurantium, indurantum |
| Dativ | induranti | indurantibus |
| Akkusativ | indurans, indurantem | indurantes, indurantia |
| Ablativ | indurante, induranti | indurantibus |
| Vokativ | indurans | indurantes, indurantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | induratura, induraturum, induraturus | induratura, induraturae, induraturi |
| Genitiv | induraturae, induraturi | induraturarum, induraturorum |
| Dativ | induraturae, induraturo | induraturis |
| Akkusativ | induraturam, induraturum | induratura, induraturas, induraturos |
| Ablativ | induratura, induraturo | induraturis |
| Vokativ | induratura, indurature, induraturum | induratura, induraturae, induraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | indurandus, induranda, indurandum | induranda, indurandae, indurandi |
| Genitiv | indurandae, indurandi | indurandarum, indurandorum |
| Dativ | indurandae, indurando | indurandis |
| Akkusativ | indurandam, indurandum | induranda, indurandas, indurandos |
| Ablativ | induranda, indurando | indurandis |
| Vokativ | induranda, indurande, indurandum | induranda, indurandae, indurandi |
Adjektiv
Positiv| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Komparativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | induratius | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | induratius | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | induratius | — |
Superlativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
155 (232) Formen für „indurare“