Formentabelle zu „inducere“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inducebam | inducebar |
| 2. Person Singular | inducebas | inducebare, inducebaris |
| 3. Person Singular | inducebat | inducebatur |
| 1. Person Plural | inducebamus | inducebamur |
| 2. Person Plural | inducebatis | inducebamini |
| 3. Person Plural | inducebant | inducebantur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | induxi | — |
| 2. Person Singular | induxisti | — |
| 3. Person Singular | induxit | — |
| 1. Person Plural | induximus | — |
| 2. Person Plural | induxistis | — |
| 3. Person Plural | induxerunt, induxere | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | induxeram | — |
| 2. Person Singular | induxeras | — |
| 3. Person Singular | induxerat | — |
| 1. Person Plural | induxeramus | — |
| 2. Person Plural | induxeratis | — |
| 3. Person Plural | induxerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | induxero | — |
| 2. Person Singular | induxeris | — |
| 3. Person Singular | induxerit | — |
| 1. Person Plural | induxerimus | — |
| 2. Person Plural | induxeritis | — |
| 3. Person Plural | induxerint | — |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inducerem | inducerer |
| 2. Person Singular | induceres | inducerere, inducereris |
| 3. Person Singular | induceret | induceretur |
| 1. Person Plural | induceremus | induceremur |
| 2. Person Plural | induceretis | induceremini |
| 3. Person Plural | inducerent | inducerentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | induxerim | — |
| 2. Person Singular | induxeris | — |
| 3. Person Singular | induxerit | — |
| 1. Person Plural | induxerimus | — |
| 2. Person Plural | induxeritis | — |
| 3. Person Plural | induxerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | induxissem | — |
| 2. Person Singular | induxisses | — |
| 3. Person Singular | induxisset | — |
| 1. Person Plural | induxissemus | — |
| 2. Person Plural | induxissetis | — |
| 3. Person Plural | induxissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | indoc, induc, induce | inducere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | inducite | inducimini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | inducito | inducitor |
| 3. Person Singular | inducito | inducitor |
| 2. Person Plural | inducitote | — |
| 3. Person Plural | inducunto | inducuntor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inductus, inducta, inductum | inducti, inductae, inducta |
| Genitiv | inducti, inductae | inductarum, inductorum |
| Dativ | inducto, inductae | inductis |
| Akkusativ | inductum, inductam | inductos, inducta, inductas |
| Ablativ | inducta, inducto | inductis |
| Vokativ | inducta, inductum, inducte | inducti, inducta, inductae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inducens | inducentes, inducentia |
| Genitiv | inducentis | inducentium, inducentum |
| Dativ | inducenti | inducentibus |
| Akkusativ | inducentem, inducens | inducentes, inducentia |
| Ablativ | inducente, inducenti | inducentibus |
| Vokativ | inducens | inducentes, inducentia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inducturum, inductura, inducturus | inductura, inducturae, inducturi |
| Genitiv | inducturae, inducturi | inducturarum, inducturorum |
| Dativ | inducturae, inducturo | inducturis |
| Akkusativ | inducturum, inducturam | inducturos, inductura, inducturas |
| Ablativ | inductura, inducturo | inducturis |
| Vokativ | inducturum, inductura, inducture | inductura, inducturae, inducturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inducenda, inducendum, inducendus, inducunda, inducundum, inducundus | inducenda, inducendi, inducendae, inducunda, inducundae, inducundi |
| Genitiv | inducendi, inducendae, inducundae, inducundi | inducendorum, inducendarum, inducundarum, inducundorum |
| Dativ | inducendo, inducendae, inducundae, inducundo | inducendis, inducundis |
| Akkusativ | inducendam, inducendum, inducundam, inducundum | inducendos, inducenda, inducendas, inducunda, inducundas, inducundos |
| Ablativ | inducenda, inducendo, inducunda, inducundo | inducendis, inducundis |
| Vokativ | inducenda, inducendum, inducende, inducunda, inducunde, inducundum | inducenda, inducendi, inducendae, inducunda, inducundae, inducundi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | inducia |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | inducia |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | inducia |
155 (262) Formen für „inducere“