Formentabelle zu „inculcare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inculco | inculcor |
| 2. Person Singular | inculcas | inculcare, inculcaris |
| 3. Person Singular | inculcat, inculcatione | inculcatur |
| 1. Person Plural | inculcamus | inculcamur |
| 2. Person Plural | inculcatis | inculcamini |
| 3. Person Plural | inculcant | inculcantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inculcabam | inculcabar |
| 2. Person Singular | inculcabas | inculcabare, inculcabaris |
| 3. Person Singular | inculcabat | inculcabatur |
| 1. Person Plural | inculcabamus | inculcabamur |
| 2. Person Plural | inculcabatis | inculcabamini |
| 3. Person Plural | inculcabant | inculcabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inculcabo | inculcabor |
| 2. Person Singular | inculcabis | inculcabere, inculcaberis |
| 3. Person Singular | inculcabit | inculcabitur |
| 1. Person Plural | inculcabimus | inculcabimur |
| 2. Person Plural | inculcabitis | inculcabimini |
| 3. Person Plural | inculcabunt | inculcabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inculcavi | — |
| 2. Person Singular | inculcavisti | — |
| 3. Person Singular | inculcavit | — |
| 1. Person Plural | inculcavimus | — |
| 2. Person Plural | inculcavistis | — |
| 3. Person Plural | inculcare, inculcavere, inculcaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inculcaveram | — |
| 2. Person Singular | inculcaveras | — |
| 3. Person Singular | inculcaverat | — |
| 1. Person Plural | inculcaveramus | — |
| 2. Person Plural | inculcaveratis | — |
| 3. Person Plural | inculcaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inculcavero | — |
| 2. Person Singular | inculcaris, inculcaveris | — |
| 3. Person Singular | inculcaverit | — |
| 1. Person Plural | inculcaverimus | — |
| 2. Person Plural | inculcaveritis | — |
| 3. Person Plural | inculcaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inculcem | inculcer |
| 2. Person Singular | inculces | inculcere, inculceris |
| 3. Person Singular | inculcet | inculcetur |
| 1. Person Plural | inculcemus | inculcemur |
| 2. Person Plural | inculcetis | inculcemini |
| 3. Person Plural | inculcent | inculcentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inculcarem | inculcarer |
| 2. Person Singular | inculcares | inculcarere, inculcareris |
| 3. Person Singular | inculcaret | inculcaretur |
| 1. Person Plural | inculcaremus | inculcaremur |
| 2. Person Plural | inculcaretis | inculcaremini |
| 3. Person Plural | inculcarent | inculcarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inculcaverim | — |
| 2. Person Singular | inculcaris, inculcaveris | — |
| 3. Person Singular | inculcaverit | — |
| 1. Person Plural | inculcaverimus | — |
| 2. Person Plural | inculcaveritis | — |
| 3. Person Plural | inculcaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inculcavissem | — |
| 2. Person Singular | inculcavisses | — |
| 3. Person Singular | inculcavisset | — |
| 1. Person Plural | inculcavissemus | — |
| 2. Person Plural | inculcavissetis | — |
| 3. Person Plural | inculcavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | inculcare | inculcavisse |
| Passiv | inculcari, inculcarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | inculca, inculcabile | inculcare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | inculcate | inculcamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | inculcato | inculcator |
| 3. Person Singular | inculcato | inculcator |
| 2. Person Plural | inculcatote | — |
| 3. Person Plural | inculcanto | inculcantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inculcatum, inculcata, inculcatus | inculcata, inculcatae, inculcati |
| Genitiv | inculcatae, inculcati | inculcatarum, inculcatorum |
| Dativ | inculcatae, inculcato | inculcatis |
| Akkusativ | inculcatum, inculcatam | inculcata, inculcatas, inculcatos |
| Ablativ | inculcata, inculcato | inculcatis |
| Vokativ | inculcatum, inculcata, inculcate | inculcata, inculcatae, inculcati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inculcans | inculcantes, inculcantia |
| Genitiv | inculcantis | inculcantium, inculcantum |
| Dativ | inculcanti | inculcantibus |
| Akkusativ | inculcans, inculcantem | inculcantes, inculcantia |
| Ablativ | inculcante, inculcanti | inculcantibus |
| Vokativ | inculcans | inculcantes, inculcantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inculcatura, inculcaturum, inculcaturus | inculcatura, inculcaturae, inculcaturi |
| Genitiv | inculcaturae, inculcaturi | inculcaturarum, inculcaturorum |
| Dativ | inculcaturae, inculcaturo | inculcaturis |
| Akkusativ | inculcaturam, inculcaturum | inculcatura, inculcaturas, inculcaturos |
| Ablativ | inculcatura, inculcaturo | inculcaturis |
| Vokativ | inculcatura, inculcature, inculcaturum | inculcatura, inculcaturae, inculcaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inculcanda, inculcandum, inculcandus | inculcanda, inculcandae, inculcandi |
| Genitiv | inculcandae, inculcandi | inculcandarum, inculcandorum |
| Dativ | inculcandae, inculcando | inculcandis |
| Akkusativ | inculcandam, inculcandum | inculcanda, inculcandas, inculcandos |
| Ablativ | inculcanda, inculcando | inculcandis |
| Vokativ | inculcanda, inculcande, inculcandum | inculcanda, inculcandae, inculcandi |
152 (231) Formen für „inculcare“