Formentabelle zu „incubare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incubo | incubor |
| 2. Person Singular | incubas | incubare, incubaris |
| 3. Person Singular | incubat | incubatur |
| 1. Person Plural | incubamus | incubamur |
| 2. Person Plural | incubatis | incubamini |
| 3. Person Plural | incubant | incubantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incubabam | incubabar |
| 2. Person Singular | incubabas | incubabare, incubabaris |
| 3. Person Singular | incubabat | incubabatur |
| 1. Person Plural | incubabamus | incubabamur |
| 2. Person Plural | incubabatis | incubabamini |
| 3. Person Plural | incubabant | incubabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incubabo | incubabor |
| 2. Person Singular | incubabis | incubabere, incubaberis |
| 3. Person Singular | incubabit | incubabitur |
| 1. Person Plural | incubabimus | incubabimur |
| 2. Person Plural | incubabitis | incubabimini |
| 3. Person Plural | incubabunt | incubabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incubui | — |
| 2. Person Singular | incubuisti | — |
| 3. Person Singular | incubuit | — |
| 1. Person Plural | incubuimus | — |
| 2. Person Plural | incubuistis | — |
| 3. Person Plural | incubuere, incubare, incubavere, incubuerunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incubueram | — |
| 2. Person Singular | incubueras | — |
| 3. Person Singular | incubuerat | — |
| 1. Person Plural | incubueramus | — |
| 2. Person Plural | incubueratis | — |
| 3. Person Plural | incubuerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incubuero | — |
| 2. Person Singular | incubueris, incubaris, incubaveris | — |
| 3. Person Singular | incubuerit | — |
| 1. Person Plural | incubuerimus | — |
| 2. Person Plural | incubueritis | — |
| 3. Person Plural | incubuerint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incubem | incuber |
| 2. Person Singular | incubes | incubere, incuberis |
| 3. Person Singular | incubet | incubetur |
| 1. Person Plural | incubemus | incubemur |
| 2. Person Plural | incubetis | incubemini |
| 3. Person Plural | incubent | incubentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incubarem | incubarer |
| 2. Person Singular | incubares | incubarere, incubareris |
| 3. Person Singular | incubaret | incubaretur |
| 1. Person Plural | incubaremus | incubaremur |
| 2. Person Plural | incubaretis | incubaremini |
| 3. Person Plural | incubarent | incubarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incubuerim | — |
| 2. Person Singular | incubueris, incubaris, incubaveris | — |
| 3. Person Singular | incubuerit | — |
| 1. Person Plural | incubuerimus | — |
| 2. Person Plural | incubueritis | — |
| 3. Person Plural | incubuerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incubuissem | — |
| 2. Person Singular | incubuisses | — |
| 3. Person Singular | incubuisset | — |
| 1. Person Plural | incubuissemus | — |
| 2. Person Plural | incubuissetis | — |
| 3. Person Plural | incubuissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | incuba | incubare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | incubate | incubamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | incubato | incubator |
| 3. Person Singular | incubato | incubator |
| 2. Person Plural | incubatote | — |
| 3. Person Plural | incubanto | incubantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | incubita, incubitum, incubitus | incubita, incubitae, incubiti |
| Genitiv | incubitae, incubiti | incubitarum, incubitorum |
| Dativ | incubato, incubitae, incubito | incubatis, incubitis |
| Akkusativ | incubitam, incubitum | incubita, incubitas, incubitos |
| Ablativ | incubato, incubita, incubito | incubatis, incubitis |
| Vokativ | incubate, incubita, incubite, incubitum | incubita, incubitae, incubiti |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | incubitura, incubiturum, incubiturus | incubitura, incubiturae, incubituri |
| Genitiv | incubiturae, incubituri | incubiturarum, incubiturorum |
| Dativ | incubiturae, incubituro | incubituris |
| Akkusativ | incubituram, incubiturum | incubitura, incubituras, incubituros |
| Ablativ | incubitura, incubituro | incubituris |
| Vokativ | incubitura, incubiture, incubiturum | incubitura, incubiturae, incubituri |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | incubanda, incubandum, incubandus | incubanda, incubandae, incubandi |
| Genitiv | incubandae, incubandi | incubandarum, incubandorum |
| Dativ | incubandae, incubando | incubandis |
| Akkusativ | incubandam, incubandum | incubanda, incubandas, incubandos |
| Ablativ | incubanda, incubando | incubandis |
| Vokativ | incubanda, incubande, incubandum | incubanda, incubandae, incubandi |
152 (240) Formen für „incubare“