Formentabelle zu „incommodare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incommodo | incommodor |
| 2. Person Singular | incommodas | incommodare, incommodaris |
| 3. Person Singular | incommodat | incommodatur |
| 1. Person Plural | incommodamus | incommodamur |
| 2. Person Plural | incommodatis | incommodamini |
| 3. Person Plural | incommodant | incommodantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incommodabam | incommodabar |
| 2. Person Singular | incommodabas | incommodabare, incommodabaris |
| 3. Person Singular | incommodabat | incommodabatur |
| 1. Person Plural | incommodabamus | incommodabamur |
| 2. Person Plural | incommodabatis | incommodabamini |
| 3. Person Plural | incommodabant | incommodabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incommodabo | incommodabor |
| 2. Person Singular | incommodabis | incommodabere, incommodaberis |
| 3. Person Singular | incommodabit | incommodabitur |
| 1. Person Plural | incommodabimus | incommodabimur |
| 2. Person Plural | incommodabitis | incommodabimini |
| 3. Person Plural | incommodabunt | incommodabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incommodavi | — |
| 2. Person Singular | incommodavisti | — |
| 3. Person Singular | incommodavit | — |
| 1. Person Plural | incommodavimus | — |
| 2. Person Plural | incommodavistis | — |
| 3. Person Plural | incommodare, incommodavere, incommodaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incommodaveram | — |
| 2. Person Singular | incommodaveras | — |
| 3. Person Singular | incommodaverat | — |
| 1. Person Plural | incommodaveramus | — |
| 2. Person Plural | incommodaveratis | — |
| 3. Person Plural | incommodaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incommodavero | — |
| 2. Person Singular | incommodaris, incommodaveris | — |
| 3. Person Singular | incommodaverit | — |
| 1. Person Plural | incommodaverimus | — |
| 2. Person Plural | incommodaveritis | — |
| 3. Person Plural | incommodarint, incommodaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incommodem | incommoder |
| 2. Person Singular | incommodes | incommodere, incommoderis |
| 3. Person Singular | incommodet | incommodetur |
| 1. Person Plural | incommodemus | incommodemur |
| 2. Person Plural | incommodetis | incommodemini |
| 3. Person Plural | incommodent | incommodentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incommodarem | incommodarer |
| 2. Person Singular | incommodares | incommodarere, incommodareris |
| 3. Person Singular | incommodaret | incommodaretur |
| 1. Person Plural | incommodaremus | incommodaremur |
| 2. Person Plural | incommodaretis | incommodaremini |
| 3. Person Plural | incommodarent | incommodarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incommodaverim | — |
| 2. Person Singular | incommodaris, incommodaveris | — |
| 3. Person Singular | incommodaverit | — |
| 1. Person Plural | incommodaverimus | — |
| 2. Person Plural | incommodaveritis | — |
| 3. Person Plural | incommodarint, incommodaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incommodavissem | — |
| 2. Person Singular | incommodavisses | — |
| 3. Person Singular | incommodavisset | — |
| 1. Person Plural | incommodavissemus | — |
| 2. Person Plural | incommodavissetis | — |
| 3. Person Plural | incommodavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | incommodare | incommodavisse |
| Passiv | incommodari, incommodarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | incommoda, incomoda | incommodare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | incommodate | incommodamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | incommodato | incommodator |
| 3. Person Singular | incommodato | incommodator |
| 2. Person Plural | incommodatote | — |
| 3. Person Plural | incommodanto | incommodantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | incommodata, incommodatum, incommodatus | incommodata, incommodatae, incommodati |
| Genitiv | incommodatae, incommodati | incommodatarum, incommodatorum |
| Dativ | incommodatae, incommodato | incommodatis |
| Akkusativ | incommodatam, incommodatum | incommodata, incommodatas, incommodatos |
| Ablativ | incommodata, incommodato | incommodatis |
| Vokativ | incommodata, incommodate, incommodatum | incommodata, incommodatae, incommodati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | incommodans | incommodantes, incommodantia |
| Genitiv | incommodantis | incommodantium, incommodantum |
| Dativ | incommodanti | incommodantibus |
| Akkusativ | incommodans, incommodantem | incommodantes, incommodantia |
| Ablativ | incommodante, incommodanti | incommodantibus |
| Vokativ | incommodans | incommodantes, incommodantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | incommodatura, incommodaturum, incommodaturus | incommodatura, incommodaturae, incommodaturi |
| Genitiv | incommodaturae, incommodaturi | incommodaturarum, incommodaturorum |
| Dativ | incommodaturae, incommodaturo | incommodaturis |
| Akkusativ | incommodaturam, incommodaturum | incommodatura, incommodaturas, incommodaturos |
| Ablativ | incommodatura, incommodaturo | incommodaturis |
| Vokativ | incommodatura, incommodature, incommodaturum | incommodatura, incommodaturae, incommodaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | incommodanda, incommodandum, incommodandus | incommodanda, incommodandae, incommodandi |
| Genitiv | incommodandae, incommodandi | incommodandarum, incommodandorum |
| Dativ | incommodandae, incommodando | incommodandis |
| Akkusativ | incommodandam, incommodandum | incommodanda, incommodandas, incommodandos |
| Ablativ | incommodanda, incommodando | incommodandis |
| Vokativ | incommodanda, incommodande, incommodandum | incommodanda, incommodandae, incommodandi |
152 (231) Formen für „incommodare“