Formentabelle zu „incitare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incitabam | incitabar |
| 2. Person Singular | incitabas | incitabare, incitabaris |
| 3. Person Singular | incitabat | incitabatur |
| 1. Person Plural | incitabamus | incitabamur |
| 2. Person Plural | incitabatis | incitabamini |
| 3. Person Plural | incitabant | incitabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incitabo | incitabor |
| 2. Person Singular | incitabis | incitabere, incitaberis |
| 3. Person Singular | incitabit | incitabitur |
| 1. Person Plural | incitabimus | incitabimur |
| 2. Person Plural | incitabitis | incitabimini |
| 3. Person Plural | incitabunt | incitabuntur |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incitaveram | — |
| 2. Person Singular | incitaveras | — |
| 3. Person Singular | incitaverat | — |
| 1. Person Plural | incitaveramus | — |
| 2. Person Plural | incitaveratis | — |
| 3. Person Plural | incitauerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incitavero | — |
| 2. Person Singular | incitaris, incitaveris | — |
| 3. Person Singular | incitaverit | — |
| 1. Person Plural | incitaverimus | — |
| 2. Person Plural | incitaveritis | — |
| 3. Person Plural | incitaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incitem | inciter |
| 2. Person Singular | incites | incitere, inciteris |
| 3. Person Singular | incitet | incitetur |
| 1. Person Plural | incitemus | incitemur |
| 2. Person Plural | incitetis | incitemini |
| 3. Person Plural | incitent | incitentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incitarem | incitarer |
| 2. Person Singular | incitares | incitarere, incitareris |
| 3. Person Singular | incitaret | incitaretur |
| 1. Person Plural | incitaremus | incitaremur |
| 2. Person Plural | incitaretis | incitaremini |
| 3. Person Plural | incitarent | incitarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incitaverim | — |
| 2. Person Singular | incitaris, incitaveris | — |
| 3. Person Singular | incitaverit | — |
| 1. Person Plural | incitaverimus | — |
| 2. Person Plural | incitaveritis | — |
| 3. Person Plural | incitaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incitavissem | — |
| 2. Person Singular | incitavisses | — |
| 3. Person Singular | incitasset, incitavisset | — |
| 1. Person Plural | incitavissemus | — |
| 2. Person Plural | incitavissetis | — |
| 3. Person Plural | incitassent, incitavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | incita | incitare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | incitate | incitamini |
| 3. Person Plural | — | — |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | incitatus, incitata, incitatum | incitati, incitatae, incitata |
| Genitiv | incitati, incitatae | incitatarum, incitatorum |
| Dativ | incitato, incitatae | incitatis, incitatissima, incitatissimo |
| Akkusativ | incitatum, incitatam | incitatos, incitatas, incitata |
| Ablativ | incitato, incitata | incitatis, incitatissima, incitatissimo |
| Vokativ | incitata, incitatum, incitate | incitati, incitata, incitatae |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | incitaturum, incitatura, incitaturus | incitatura, incitaturae, incitaturi |
| Genitiv | incitaturae, incitaturi | incitaturarum, incitaturorum |
| Dativ | incitaturae, incitaturo | incitaturis |
| Akkusativ | incitaturum, incitaturam | incitatura, incitaturas, incitaturos |
| Ablativ | incitatura, incitaturo | incitaturis |
| Vokativ | incitaturum, incitatore, incitatura, incitature | incitatura, incitaturae, incitaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | incitandum, incitanda, incitandus | incitanda, incitandae, incitandi |
| Genitiv | incitandae, incitandi | incitandarum, incitandorum |
| Dativ | incitando, incitandae | incitandis |
| Akkusativ | incitandum, incitandam | incitandos, incitanda, incitandas |
| Ablativ | incitando, incitanda | incitandis |
| Vokativ | incitandum, incitanda, incitande | incitanda, incitandae, incitandi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | incitatore | — |
| Vokativ | — | — |
153 (256) Formen für „incitare“