Formentabelle zu „incarnare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incarno | incarnor |
| 2. Person Singular | incarnas | incarnare, incarnaris |
| 3. Person Singular | incarnat, incarnation | incarnatur |
| 1. Person Plural | incarnamus | incarnamur |
| 2. Person Plural | incarnatis | incarnamini |
| 3. Person Plural | incarnant | incarnantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incarnabam | incarnabar |
| 2. Person Singular | incarnabas | incarnabare, incarnabaris |
| 3. Person Singular | incarnabat | incarnabatur |
| 1. Person Plural | incarnabamus | incarnabamur |
| 2. Person Plural | incarnabatis | incarnabamini |
| 3. Person Plural | incarnabant | incarnabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incarnabo | incarnabor |
| 2. Person Singular | incarnabis | incarnabere, incarnaberis |
| 3. Person Singular | incarnabit | incarnabitur |
| 1. Person Plural | incarnabimus | incarnabimur |
| 2. Person Plural | incarnabitis | incarnabimini |
| 3. Person Plural | incarnabunt | incarnabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incarnavi | — |
| 2. Person Singular | incarnavisti | — |
| 3. Person Singular | incarnavit | — |
| 1. Person Plural | incarnavimus | — |
| 2. Person Plural | incarnavistis | — |
| 3. Person Plural | incarnare, incarnavere, incarnaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incarnaveram | — |
| 2. Person Singular | incarnaveras | — |
| 3. Person Singular | incarnaverat | — |
| 1. Person Plural | incarnaveramus | — |
| 2. Person Plural | incarnaveratis | — |
| 3. Person Plural | incarnaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incarnavero | — |
| 2. Person Singular | incarnaris, incarnaveris | — |
| 3. Person Singular | incarnaverit | — |
| 1. Person Plural | incarnaverimus | — |
| 2. Person Plural | incarnaveritis | — |
| 3. Person Plural | incarnaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incarnem | incarner |
| 2. Person Singular | incarnes | incarnere, incarneris |
| 3. Person Singular | incarnet | incarnetur |
| 1. Person Plural | incarnemus | incarnemur |
| 2. Person Plural | incarnetis | incarnemini |
| 3. Person Plural | incarnent | incarnentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incarnarem | incarnarer |
| 2. Person Singular | incarnares | incarnarere, incarnareris |
| 3. Person Singular | incarnaret | incarnaretur |
| 1. Person Plural | incarnaremus | incarnaremur |
| 2. Person Plural | incarnaretis | incarnaremini |
| 3. Person Plural | incarnarent | incarnarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incarnaverim | — |
| 2. Person Singular | incarnaris, incarnaveris | — |
| 3. Person Singular | incarnaverit | — |
| 1. Person Plural | incarnaverimus | — |
| 2. Person Plural | incarnaveritis | — |
| 3. Person Plural | incarnaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | incarnavissem | — |
| 2. Person Singular | incarnavisses | — |
| 3. Person Singular | incarnavisset | — |
| 1. Person Plural | incarnavissemus | — |
| 2. Person Plural | incarnavissetis | — |
| 3. Person Plural | incarnavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | incarnare | incarnavisse |
| Passiv | incarnari, incarnarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | incarna | incarnare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | incarnate | incarnamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | incarnato | incarnator |
| 3. Person Singular | incarnato | incarnator |
| 2. Person Plural | incarnatote | — |
| 3. Person Plural | incarnanto | incarnantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | incarnatus, incarnata, incarnatum | incarnata, incarnatae, incarnati |
| Genitiv | incarnatae, incarnati | incarnatarum, incarnatorum |
| Dativ | incarnatae, incarnato | incarnatis |
| Akkusativ | incarnatam, incarnatum | incarnata, incarnatas, incarnatos |
| Ablativ | incarnata, incarnato | incarnatis |
| Vokativ | incarnata, incarnate, incarnatum | incarnata, incarnatae, incarnati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | incarnans | incarnantes, incarnantia |
| Genitiv | incarnantis | incarnantium, incarnantum |
| Dativ | incarnanti | incarnantibus |
| Akkusativ | incarnans, incarnantem | incarnantes, incarnantia |
| Ablativ | incarnante, incarnanti | incarnantibus |
| Vokativ | incarnans | incarnantes, incarnantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | incarnatura, incarnaturum, incarnaturus | incarnatura, incarnaturae, incarnaturi |
| Genitiv | incarnaturae, incarnaturi | incarnaturarum, incarnaturorum |
| Dativ | incarnaturae, incarnaturo | incarnaturis |
| Akkusativ | incarnaturam, incarnaturum | incarnatura, incarnaturas, incarnaturos |
| Ablativ | incarnatura, incarnaturo | incarnaturis |
| Vokativ | incarnatura, incarnature, incarnaturum | incarnatura, incarnaturae, incarnaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | incarnanda, incarnandum, incarnandus | incarnanda, incarnandae, incarnandi |
| Genitiv | incarnandae, incarnandi | incarnandarum, incarnandorum |
| Dativ | incarnandae, incarnando | incarnandis |
| Akkusativ | incarnandam, incarnandum | incarnanda, incarnandas, incarnandos |
| Ablativ | incarnanda, incarnando | incarnandis |
| Vokativ | incarnanda, incarnande, incarnandum | incarnanda, incarnandae, incarnandi |
152 (229) Formen für „incarnare“