Formentabelle zu „inambulare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inambulo | inambulor |
| 2. Person Singular | inambulas | inambulare, inambularis |
| 3. Person Singular | inambulationes, inambulat | inambulatur |
| 1. Person Plural | inambulamus | inambulamur |
| 2. Person Plural | inambulatis | inambulamini |
| 3. Person Plural | inambulant | inambulantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inambulabam | inambulabar |
| 2. Person Singular | inambulabas | inambulabare, inambulabaris |
| 3. Person Singular | inambulabat | inambulabatur |
| 1. Person Plural | inambulabamus | inambulabamur |
| 2. Person Plural | inambulabatis | inambulabamini |
| 3. Person Plural | inambulabant | inambulabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inambulabo | inambulabor |
| 2. Person Singular | inambulabis | inambulabere, inambulaberis |
| 3. Person Singular | inambulabit | inambulabitur |
| 1. Person Plural | inambulabimus | inambulabimur |
| 2. Person Plural | inambulabitis | inambulabimini |
| 3. Person Plural | inambulabunt | inambulabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inambulavi | — |
| 2. Person Singular | inambulavisti | — |
| 3. Person Singular | inambulavit | — |
| 1. Person Plural | inambulavimus | — |
| 2. Person Plural | inambulavistis | — |
| 3. Person Plural | inambulare, inambulavere, inambulaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inambulaveram | — |
| 2. Person Singular | inambulaveras | — |
| 3. Person Singular | inambulaverat | — |
| 1. Person Plural | inambulaveramus | — |
| 2. Person Plural | inambulaveratis | — |
| 3. Person Plural | inambulaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inambulavero | — |
| 2. Person Singular | inambularis, inambulaveris | — |
| 3. Person Singular | inambulaverit | — |
| 1. Person Plural | inambulaverimus | — |
| 2. Person Plural | inambulaveritis | — |
| 3. Person Plural | inambulaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inambulem | inambuler |
| 2. Person Singular | inambules | inambulere, inambuleris |
| 3. Person Singular | inambulet | inambuletur |
| 1. Person Plural | inambulemus | inambulemur |
| 2. Person Plural | inambuletis | inambulemini |
| 3. Person Plural | inambulent | inambulentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inambularem | inambularer |
| 2. Person Singular | inambulares | inambularere, inambulareris |
| 3. Person Singular | inambularet | inambularetur |
| 1. Person Plural | inambularemus | inambularemur |
| 2. Person Plural | inambularetis | inambularemini |
| 3. Person Plural | inambularent | inambularentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inambulaverim | — |
| 2. Person Singular | inambularis, inambulaveris | — |
| 3. Person Singular | inambulaverit | — |
| 1. Person Plural | inambulaverimus | — |
| 2. Person Plural | inambulaveritis | — |
| 3. Person Plural | inambulaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | inambulavissem | — |
| 2. Person Singular | inambulavisses | — |
| 3. Person Singular | inambulavisset | — |
| 1. Person Plural | inambulavissemus | — |
| 2. Person Plural | inambulavissetis | — |
| 3. Person Plural | inambulavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | inambulare | inambulavisse |
| Passiv | inambulari, inambularier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | inambula | inambulare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | inambulate | inambulamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | inambulato | inambulator |
| 3. Person Singular | inambulato | inambulator |
| 2. Person Plural | inambulatote | — |
| 3. Person Plural | inambulanto | inambulantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inambulata, inambulatum, inambulatus | inambulata, inambulatae, inambulati |
| Genitiv | inambulatae, inambulati | inambulatarum, inambulatorum |
| Dativ | inambulatae, inambulato | inambulatis |
| Akkusativ | inambulatam, inambulatum | inambulata, inambulatas, inambulatos |
| Ablativ | inambulata, inambulato | inambulatis |
| Vokativ | inambulata, inambulate, inambulatum | inambulata, inambulatae, inambulati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inambulatura, inambulaturum, inambulaturus | inambulatura, inambulaturae, inambulaturi |
| Genitiv | inambulaturae, inambulaturi | inambulaturarum, inambulaturorum |
| Dativ | inambulaturae, inambulaturo | inambulaturis |
| Akkusativ | inambulaturam, inambulaturum | inambulatura, inambulaturas, inambulaturos |
| Ablativ | inambulatura, inambulaturo | inambulaturis |
| Vokativ | inambulatura, inambulature, inambulaturum | inambulatura, inambulaturae, inambulaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inambulanda, inambulandum, inambulandus | inambulanda, inambulandae, inambulandi |
| Genitiv | inambulandae, inambulandi | inambulandarum, inambulandorum |
| Dativ | inambulandae, inambulando | inambulandis |
| Akkusativ | inambulandam, inambulandum | inambulanda, inambulandas, inambulandos |
| Ablativ | inambulanda, inambulando | inambulandis |
| Vokativ | inambulanda, inambulande, inambulandum | inambulanda, inambulandae, inambulandi |
Substantiv
157 (234) Formen für „inambulare“