Formentabelle zu „imputare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | imputabam | imputabar |
| 2. Person Singular | imputabas | imputabare, imputabaris |
| 3. Person Singular | imputabat | imputabatur |
| 1. Person Plural | imputabamus | imputabamur |
| 2. Person Plural | imputabatis | imputabamini |
| 3. Person Plural | imputabant | imputabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | imputabo | imputabor |
| 2. Person Singular | imputabis, inputabis | imputabere, imputaberis |
| 3. Person Singular | inputabit, imputabit | imputabitur |
| 1. Person Plural | imputabimus | imputabimur |
| 2. Person Plural | imputabitis | imputabimini |
| 3. Person Plural | imputabunt | imputabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | imputavi | — |
| 2. Person Singular | imputavisti | — |
| 3. Person Singular | imputavit, inputavit | — |
| 1. Person Plural | imputavimus | — |
| 2. Person Plural | imputavistis | — |
| 3. Person Plural | imputare, inputare, imputavere, imputaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | imputaveram | — |
| 2. Person Singular | imputaveras | — |
| 3. Person Singular | imputaverat | — |
| 1. Person Plural | imputaveramus | — |
| 2. Person Plural | imputaveratis | — |
| 3. Person Plural | imputaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | imputavero | — |
| 2. Person Singular | imputaris, imputaveris | — |
| 3. Person Singular | imputaverit | — |
| 1. Person Plural | imputaverimus | — |
| 2. Person Plural | imputaveritis | — |
| 3. Person Plural | imputaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | imputem | imputer |
| 2. Person Singular | imputes, inputes | imputere, imputeris |
| 3. Person Singular | imputet, inputet | imputetur |
| 1. Person Plural | imputemus | imputemur |
| 2. Person Plural | imputetis | imputemini |
| 3. Person Plural | imputent | imputentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | imputarem | imputarer |
| 2. Person Singular | imputares | imputarere, imputareris |
| 3. Person Singular | imputaret | imputaretur |
| 1. Person Plural | imputaremus | imputaremur |
| 2. Person Plural | imputaretis | imputaremini |
| 3. Person Plural | imputarent | imputarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | imputaverim | — |
| 2. Person Singular | imputaris, imputaveris | — |
| 3. Person Singular | imputaverit | — |
| 1. Person Plural | imputaverimus | — |
| 2. Person Plural | imputaveritis | — |
| 3. Person Plural | imputaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | imputavissem | — |
| 2. Person Singular | imputavisses | — |
| 3. Person Singular | imputavisset | — |
| 1. Person Plural | imputavissemus | — |
| 2. Person Plural | imputavissetis | — |
| 3. Person Plural | imputavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | imputa | imputare, inputare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | imputate | imputamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | imputato | imputator |
| 3. Person Singular | imputato | imputator |
| 2. Person Plural | imputatote | — |
| 3. Person Plural | imputanto | imputantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | imputata, inputata, imputatum, imputatus, inputatum | imputata, inputata, imputatae, imputati, imputativitas |
| Genitiv | imputatae, imputati, imputativitas | imputatarum, imputatorum |
| Dativ | imputatae, imputato | inputatis, imputatis |
| Akkusativ | imputatam, imputatum, inputatum | imputata, inputata, imputatas, imputatos |
| Ablativ | imputata, inputata, imputato | inputatis, imputatis |
| Vokativ | imputata, inputata, imputate, imputatum, inputatum | imputata, inputata, imputatae, imputati, imputativitas |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | imputans | imputantes, imputantia |
| Genitiv | imputantis | imputantium, imputantum |
| Dativ | imputanti | imputantibus |
| Akkusativ | imputans, imputantem | imputantes, imputantia |
| Ablativ | imputante, imputanti | imputantibus |
| Vokativ | imputans | imputantes, imputantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inputaturus, imputatura, imputaturum, imputaturus | imputatura, imputaturae, imputaturi |
| Genitiv | imputaturae, imputaturi | imputaturarum, imputaturorum |
| Dativ | imputaturae, imputaturo | imputaturis |
| Akkusativ | imputaturam, imputaturum | imputaturos, imputatura, imputaturas |
| Ablativ | imputatura, imputaturo | imputaturis |
| Vokativ | imputatura, imputature, imputaturum | imputatura, imputaturae, imputaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | imputanda, imputandum, imputandus | imputanda, imputandae, imputandi |
| Genitiv | imputandae, imputandi | imputandarum, imputandorum |
| Dativ | imputando, imputandae | imputandis |
| Akkusativ | imputandum, imputandam | imputanda, imputandas, imputandos |
| Ablativ | imputanda, imputando | imputandis |
| Vokativ | imputanda, imputandum, imputande | imputanda, imputandae, imputandi |
152 (266) Formen für „imputare“