Formentabelle zu „impugnare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | impugno | impugnor |
| 2. Person Singular | impugnas | impugnare, impugnaris |
| 3. Person Singular | inpugnat, impugnat | impugnatur |
| 1. Person Plural | impugnamus | impugnamur |
| 2. Person Plural | impugnatis | impugnamini |
| 3. Person Plural | impugnant | impugnantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | impugnabam | impugnabar |
| 2. Person Singular | impugnabas | impugnabare, impugnabaris |
| 3. Person Singular | inpugnabat, impugnabat | impugnabatur |
| 1. Person Plural | impugnabamus | impugnabamur |
| 2. Person Plural | impugnabatis | impugnabamini |
| 3. Person Plural | impugnabant | impugnabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | impugnabo | impugnabor |
| 2. Person Singular | impugnabis | impugnabere, impugnaberis |
| 3. Person Singular | impugnabit | impugnabitur |
| 1. Person Plural | impugnabimus | impugnabimur |
| 2. Person Plural | impugnabitis | impugnabimini |
| 3. Person Plural | impugnabunt | impugnabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | impugnavi | — |
| 2. Person Singular | impugnavisti | — |
| 3. Person Singular | impugnavit | — |
| 1. Person Plural | impugnavimus | — |
| 2. Person Plural | impugnavistis | — |
| 3. Person Plural | impugnare, impugnavere, impugnaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | impugnaveram | — |
| 2. Person Singular | impugnaveras | — |
| 3. Person Singular | impugnauerat, inpugnauerat | — |
| 1. Person Plural | impugnaveramus | — |
| 2. Person Plural | impugnaveratis | — |
| 3. Person Plural | impugnaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | impugnavero | — |
| 2. Person Singular | impugnaris, impugnaveris | — |
| 3. Person Singular | impugnaverit | — |
| 1. Person Plural | impugnaverimus | — |
| 2. Person Plural | impugnaveritis | — |
| 3. Person Plural | impugnaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | impugnem | impugner |
| 2. Person Singular | impugnes | impugnere, impugneris |
| 3. Person Singular | impugnet | impugnetur |
| 1. Person Plural | impugnemus | impugnemur |
| 2. Person Plural | impugnetis | impugnemini |
| 3. Person Plural | impugnent | impugnentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | impugnarem | impugnarer |
| 2. Person Singular | impugnares | impugnarere, impugnareris |
| 3. Person Singular | impugnaret | impugnaretur |
| 1. Person Plural | impugnaremus | impugnaremur |
| 2. Person Plural | impugnaretis | impugnaremini |
| 3. Person Plural | impugnarent | impugnarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | impugnaverim | — |
| 2. Person Singular | impugnaris, impugnaveris | — |
| 3. Person Singular | impugnaverit | — |
| 1. Person Plural | impugnaverimus | — |
| 2. Person Plural | impugnaveritis | — |
| 3. Person Plural | impugnaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | impugnavissem | — |
| 2. Person Singular | impugnavisses | — |
| 3. Person Singular | impugnavisset | — |
| 1. Person Plural | impugnavissemus | — |
| 2. Person Plural | impugnavissetis | — |
| 3. Person Plural | impugnavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | impugna | impugnare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | impugnate | impugnamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | impugnato | impugnator |
| 3. Person Singular | impugnato | impugnator |
| 2. Person Plural | impugnatote | — |
| 3. Person Plural | impugnanto | impugnantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | impugnatum, impugnata, impugnatus | impugnata, impugnatae, impugnati |
| Genitiv | impugnatae, impugnati | impugnatarum, impugnatorum |
| Dativ | impugnatae, impugnato | impugnatis |
| Akkusativ | impugnatum, impugnatam | impugnata, impugnatas, impugnatos |
| Ablativ | impugnata, impugnato | impugnatis |
| Vokativ | impugnatum, impugnata, impugnate | impugnata, impugnatae, impugnati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inpugnans, impugnans | impugnantes, impugnantia |
| Genitiv | impugnantis, inpugnantis | impugnantium, impugnantum |
| Dativ | impugnanti | impugnantibus |
| Akkusativ | inpugnans, impugnans, impugnantem | impugnantes, impugnantia |
| Ablativ | impugnante, impugnanti, inpugnante | impugnantibus |
| Vokativ | inpugnans, impugnans | impugnantes, impugnantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | impugnatura, impugnaturum, impugnaturus | impugnatura, impugnaturae, impugnaturi |
| Genitiv | impugnaturae, impugnaturi | impugnaturarum, impugnaturorum |
| Dativ | impugnaturae, impugnaturo | impugnaturis |
| Akkusativ | impugnaturam, impugnaturum | impugnatura, impugnaturas, impugnaturos |
| Ablativ | impugnatura, impugnaturo | impugnaturis |
| Vokativ | impugnatura, impugnature, impugnaturum | impugnatura, impugnaturae, impugnaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | inpugnandus, impugnanda, impugnandum, impugnandus | impugnandi, impugnanda, impugnandae |
| Genitiv | impugnandi, impugnandae | impugnandarum, impugnandorum |
| Dativ | impugnandae, impugnando | impugnandis |
| Akkusativ | impugnandam, impugnandum | impugnandos, impugnanda, impugnandas |
| Ablativ | impugnanda, impugnando | impugnandis |
| Vokativ | impugnanda, impugnande, impugnandum | impugnandi, impugnanda, impugnandae |
152 (237) Formen für „impugnare“
