Formentabelle zu „improperare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | impropero | improperor |
| 2. Person Singular | improperas | improperare, improperaris |
| 3. Person Singular | improperat | improperatur |
| 1. Person Plural | improperamus | improperamur |
| 2. Person Plural | improperatis | improperamini |
| 3. Person Plural | improperant | improperantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | improperabam | improperabar |
| 2. Person Singular | improperabas | improperabare, improperabaris |
| 3. Person Singular | improperabat | improperabatur |
| 1. Person Plural | improperabamus | improperabamur |
| 2. Person Plural | improperabatis | improperabamini |
| 3. Person Plural | improperabant | improperabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | improperabo | improperabor |
| 2. Person Singular | improperabis | improperabere, improperaberis |
| 3. Person Singular | improperabit | improperabitur |
| 1. Person Plural | improperabimus | improperabimur |
| 2. Person Plural | improperabitis | improperabimini |
| 3. Person Plural | improperabunt | improperabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | improperavi | — |
| 2. Person Singular | improperavisti | — |
| 3. Person Singular | improperavit | — |
| 1. Person Plural | improperavimus | — |
| 2. Person Plural | improperavistis | — |
| 3. Person Plural | improperare, improperavere, improperaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | improperaveram | — |
| 2. Person Singular | improperaveras | — |
| 3. Person Singular | improperaverat | — |
| 1. Person Plural | improperaveramus | — |
| 2. Person Plural | improperaveratis | — |
| 3. Person Plural | improperaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | improperavero | — |
| 2. Person Singular | improperaris, improperaveris | — |
| 3. Person Singular | improperaverit | — |
| 1. Person Plural | improperaverimus | — |
| 2. Person Plural | improperaveritis | — |
| 3. Person Plural | improperaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | improperem | improperer |
| 2. Person Singular | improperes | improperere, impropereris |
| 3. Person Singular | improperet | improperetur |
| 1. Person Plural | improperemus | improperemur |
| 2. Person Plural | improperetis | improperemini |
| 3. Person Plural | improperent | improperentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | improperarem | improperarer |
| 2. Person Singular | improperares | improperarere, improperareris |
| 3. Person Singular | improperaret | improperaretur |
| 1. Person Plural | improperaremus | improperaremur |
| 2. Person Plural | improperaretis | improperaremini |
| 3. Person Plural | improperarent | improperarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | improperaverim | — |
| 2. Person Singular | improperaris, improperaveris | — |
| 3. Person Singular | improperaverit | — |
| 1. Person Plural | improperaverimus | — |
| 2. Person Plural | improperaveritis | — |
| 3. Person Plural | improperaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | improperavissem | — |
| 2. Person Singular | improperavisses | — |
| 3. Person Singular | improperavisset | — |
| 1. Person Plural | improperavissemus | — |
| 2. Person Plural | improperavissetis | — |
| 3. Person Plural | improperavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | improperare | improperavisse |
| Passiv | improperari, improperarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | impropera | improperare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | improperate | improperamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | improperato | improperator |
| 3. Person Singular | improperato | improperator |
| 2. Person Plural | improperatote | — |
| 3. Person Plural | improperanto | improperantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | improperata, improperatum, improperatus | improperata, improperatae, improperati |
| Genitiv | improperatae, improperati | improperatarum, improperatorum |
| Dativ | improperatae, improperato | improperatis |
| Akkusativ | improperatam, improperatum | improperata, improperatas, improperatos |
| Ablativ | improperata, improperato | improperatis |
| Vokativ | improperata, improperate, improperatum | improperata, improperatae, improperati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | improperans | improperantes, improperantia |
| Genitiv | improperantis | improperantium, improperantum |
| Dativ | improperanti | improperantibus |
| Akkusativ | improperans, improperantem | improperantes, improperantia |
| Ablativ | improperante, improperanti | improperantibus |
| Vokativ | improperans | improperantes, improperantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | improperatura, improperaturum, improperaturus | improperatura, improperaturae, improperaturi |
| Genitiv | improperaturae, improperaturi | improperaturarum, improperaturorum |
| Dativ | improperaturae, improperaturo | improperaturis |
| Akkusativ | improperaturam, improperaturum | improperatura, improperaturas, improperaturos |
| Ablativ | improperatura, improperaturo | improperaturis |
| Vokativ | improperatura, improperature, improperaturum | improperatura, improperaturae, improperaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | improperanda, improperandum, improperandus | improperanda, improperandae, improperandi |
| Genitiv | improperandae, improperandi | improperandarum, improperandorum |
| Dativ | improperandae, improperando | improperandis |
| Akkusativ | improperandam, improperandum | improperanda, improperandas, improperandos |
| Ablativ | improperanda, improperando | improperandis |
| Vokativ | improperanda, improperande, improperandum | improperanda, improperandae, improperandi |
152 (228) Formen für „improperare“