| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | imprecor |
| 2. Person Singular | — | imprecare, imprecaris, inprecare |
| 3. Person Singular | — | imprecatur |
| 1. Person Plural | — | imprecamur |
| 2. Person Plural | — | imprecamini |
| 3. Person Plural | — | imprecantur, inprecantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | imprecabar |
| 2. Person Singular | — | imprecabare, imprecabaris |
| 3. Person Singular | — | imprecabatur |
| 1. Person Plural | — | imprecabamur |
| 2. Person Plural | — | imprecabamini |
| 3. Person Plural | — | imprecabantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | imprecabor, inprecabor |
| 2. Person Singular | — | imprecabere, imprecaberis |
| 3. Person Singular | — | imprecabitur |
| 1. Person Plural | — | imprecabimur |
| 2. Person Plural | — | imprecabimini |
| 3. Person Plural | — | imprecabuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | imprecer |
| 2. Person Singular | — | imprecere, impreceris |
| 3. Person Singular | — | imprecetur |
| 1. Person Plural | — | imprecemur |
| 2. Person Plural | — | imprecemini |
| 3. Person Plural | — | imprecentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | imprecarer |
| 2. Person Singular | — | imprecarere, imprecareris |
| 3. Person Singular | — | imprecaretur |
| 1. Person Plural | — | imprecaremur |
| 2. Person Plural | — | imprecaremini |
| 3. Person Plural | — | imprecarentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | — | — |
| Passiv | imprecari, inprecari, imprecarier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | — | imprecare, inprecare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | — | imprecamini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | — | imprecator |
| 3. Person Singular | — | imprecator |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | imprecantor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | imprecatus, inprecatus, imprecata, imprecatum | imprecata, imprecatae, imprecati, inprecati |
| Genitiv | imprecatae, imprecati, inprecati | imprecatarum, imprecatorum |
| Dativ | imprecatae, imprecato | imprecatis |
| Akkusativ | imprecatam, imprecatum | imprecata, imprecatas, imprecatos |
| Ablativ | imprecata, imprecato | imprecatis |
| Vokativ | imprecata, imprecate, imprecatum | imprecata, imprecatae, imprecati, inprecati |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | imprecans | imprecantes, imprecantia |
| Genitiv | imprecantis | imprecantium, imprecantum |
| Dativ | imprecanti | imprecantibus |
| Akkusativ | imprecans, imprecantem | imprecantes, imprecantia |
| Ablativ | imprecante, imprecanti | imprecantibus |
| Vokativ | imprecans | imprecantes, imprecantia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | imprecanda, imprecandum, imprecandus, imprecatura, imprecaturum, imprecaturus | imprecanda, imprecandae, imprecandi, imprecatura, imprecaturae, imprecaturi |
| Genitiv | imprecandae, imprecandi, imprecaturae, imprecaturi | imprecandarum, imprecandorum, imprecaturarum, imprecaturorum |
| Dativ | imprecandae, imprecando, imprecaturae, imprecaturo | imprecandis, imprecaturis |
| Akkusativ | imprecandam, imprecandum, imprecaturam, imprecaturum | imprecanda, imprecandas, imprecandos, imprecatura, imprecaturas, imprecaturos |
| Ablativ | imprecanda, imprecando, imprecatura, imprecaturo | imprecandis, imprecaturis |
| Vokativ | imprecanda, imprecande, imprecandum, imprecatura, imprecature, imprecaturum | imprecanda, imprecandae, imprecandi, imprecatura, imprecaturae, imprecaturi |
72 (166) Formen für „imprecari“