Formentabelle zu „impetrare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | impetrabam | impetrabar |
| 2. Person Singular | impetrabas | impetrabare, impetrabaris |
| 3. Person Singular | impetrabat | impetrabatur |
| 1. Person Plural | impetrabamus | impetrabamur |
| 2. Person Plural | impetrabatis | impetrabamini |
| 3. Person Plural | impetrabant | impetrabantur |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | impetraro, impetravero | — |
| 2. Person Singular | impetraveris, impetraris | — |
| 3. Person Singular | impetrauerit, impetrarit | — |
| 1. Person Plural | impetraverimus | — |
| 2. Person Plural | impetraveritis, inpetraritis | — |
| 3. Person Plural | impetraverint | — |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | impetrarem | impetrarer |
| 2. Person Singular | impetrares | impetrarere, impetrareris |
| 3. Person Singular | impetraret | impetraretur |
| 1. Person Plural | impetraremus | impetraremur |
| 2. Person Plural | impetraretis | impetraremini |
| 3. Person Plural | impetrarent | impetrarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | impetrarim, impetraverim | — |
| 2. Person Singular | impetraveris, impetraris | — |
| 3. Person Singular | impetrauerit, impetrarit | — |
| 1. Person Plural | impetraverimus | — |
| 2. Person Plural | impetraveritis, inpetraritis | — |
| 3. Person Plural | impetraverint | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | impetra | impetrare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | impetrate | impetramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | impetrato | impetrator |
| 3. Person Singular | impetrato | impetrator |
| 2. Person Plural | impetratote | — |
| 3. Person Plural | impetranto | impetrantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | impetratum, impetrata, impetratus | impetrata, impetratae, impetrati |
| Genitiv | impetrati, impetratae | impetratorum, impetratarum |
| Dativ | impetrato, impetratae | impetratis |
| Akkusativ | impetratam, impetratum | impetrata, impetratas, impetratos |
| Ablativ | impetrato, impetrata | impetratis |
| Vokativ | impetratum, impetrata, impetrate | impetrata, impetratae, impetrati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | impetrans | impetrantes, impetrantia |
| Genitiv | impetrantis | impetrantium, impetrantum |
| Dativ | impetranti | impetrantibus |
| Akkusativ | impetrans, impetrantem | impetrantes, impetrantia |
| Ablativ | impetrante, impetranti | impetrantibus |
| Vokativ | impetrans | impetrantes, impetrantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | impetraturum, impetratura, impetraturus | impetraturi, impetratura, impetraturae |
| Genitiv | impetraturi, impetraturae | impetraturarum, impetraturorum |
| Dativ | impetraturae, impetraturo | impetraturis |
| Akkusativ | impetraturum, impetraturam | impetraturos, impetratura, impetraturas |
| Ablativ | impetratura, impetraturo | impetraturis |
| Vokativ | impetraturum, impetratura, impetrature | impetraturi, impetratura, impetraturae |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | impetrandum, impetranda, impetrandus | impetranda, impetrandi, impetrandae |
| Genitiv | impetrandi, impetrandae | impetrandarum, impetrandorum |
| Dativ | impetrandae, impetrando | impetrandis |
| Akkusativ | impetrandam, impetrandum | impetranda, impetrandas, impetrandos |
| Ablativ | impetranda, impetrando | impetrandis |
| Vokativ | impetrandum, impetranda, impetrande | impetranda, impetrandi, impetrandae |
152 (269) Formen für „impetrare“