Formentabelle zu „immittere“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | immittebam | immittebar |
| 2. Person Singular | immittebas | immittebare, immittebaris |
| 3. Person Singular | immittebat | immittebatur |
| 1. Person Plural | immittebamus | immittebamur |
| 2. Person Plural | immittebatis | immittebamini |
| 3. Person Plural | immittebant | immittebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | immittam | immittar |
| 2. Person Singular | immittes | immittere, imittere, immitere, immitteris |
| 3. Person Singular | immittet | immittetur |
| 1. Person Plural | immittemus | immittemur |
| 2. Person Plural | immittetis | immittemini |
| 3. Person Plural | immittent | immittentur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | immisi | — |
| 2. Person Singular | immisisti | — |
| 3. Person Singular | immisit | — |
| 1. Person Plural | immisimus | — |
| 2. Person Plural | immisistis | — |
| 3. Person Plural | immisere, immiserunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | immiseram | — |
| 2. Person Singular | immiseras | — |
| 3. Person Singular | immiserat | — |
| 1. Person Plural | immiseramus | — |
| 2. Person Plural | immiseratis | — |
| 3. Person Plural | immiserant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | immisero | — |
| 2. Person Singular | immiseris | — |
| 3. Person Singular | immiserit | — |
| 1. Person Plural | immiserimus | — |
| 2. Person Plural | immiseritis | — |
| 3. Person Plural | immiserint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | immittam | immittar |
| 2. Person Singular | immittas | immittare, immittaris |
| 3. Person Singular | immittat | immittatur |
| 1. Person Plural | immittamus | immittamur |
| 2. Person Plural | immittatis | immittamini |
| 3. Person Plural | immittant | immittantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | immitterem | immitterer |
| 2. Person Singular | immitteres | immitterere, immittereris |
| 3. Person Singular | immitteret | immitteretur |
| 1. Person Plural | immitteremus | immitteremur |
| 2. Person Plural | immitteretis | immitteremini |
| 3. Person Plural | immitterent | immitterentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | immiserim | — |
| 2. Person Singular | immiseris | — |
| 3. Person Singular | immiserit | — |
| 1. Person Plural | immiserimus | — |
| 2. Person Plural | immiseritis | — |
| 3. Person Plural | immiserint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | immisissem | — |
| 2. Person Singular | immisisses | — |
| 3. Person Singular | immisisset | — |
| 1. Person Plural | immisissemus | — |
| 2. Person Plural | immisissetis | — |
| 3. Person Plural | immisissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | immittere, imittere, immitere | immisisse, immisse |
| Passiv | immitti, immittier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | immitte | immittere, imittere, immitere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | immittite | immittimini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | immittito | immittitor |
| 3. Person Singular | immittito | immittitor |
| 2. Person Plural | immittitote | — |
| 3. Person Plural | immittunto | immittuntor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | immissus, immissa, immissum, immisa | immissi, immissa, imissi, immisa, immissae |
| Genitiv | immissi, imissi, immissae | immissorumque, immissarum, immissorum |
| Dativ | immisso, immissae | immissis |
| Akkusativ | immissum, immisam, immissam | immissa, immisa, immissas, immissos |
| Ablativ | immisso, immissa, immisa | immissis |
| Vokativ | immissa, immissum, immisa, immisse | immissa, immissi, imissi, immisa, immissae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | immittens | immittentes, immittentia |
| Genitiv | immittentis | immittentium, immittentum |
| Dativ | immittenti | immittentibus |
| Akkusativ | immittens, immittentem | immittentes, immittentia |
| Ablativ | immittente, immittenti | immittentibus |
| Vokativ | immittens | immittentes, immittentia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | immissura, immissurum, immissurus | immissura, immissurae, immissuri |
| Genitiv | immissurae, immissuri | immissurarum, immissurorum |
| Dativ | immissurae, immissuro | immissuris |
| Akkusativ | immissuram, immissurum | immissura, immissuras, immissuros |
| Ablativ | immissura, immissuro | immissuris |
| Vokativ | immissura, immissure, immissurum | immissura, immissurae, immissuri |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | immittenda, immittendum, immittendus, immittunda, immittundum, immittundus | immittendi, immittendae, immittenda, immittunda, immittundae, immittundi |
| Genitiv | immittendi, immittendae, immittundae, immittundi | immittendarum, immittendorum, immittundarum, immittundorum |
| Dativ | immittendae, immittendo, immittundae, immittundo | immittendis, immittundis |
| Akkusativ | immittendam, immittendum, immittundam, immittundum | immittenda, immittendas, immittendos, immittunda, immittundas, immittundos |
| Ablativ | immittendo, immittenda, immittunda, immittundo | immittendis, immittundis |
| Vokativ | immittenda, immittende, immittendum, immittunda, immittunde, immittundum | immittendi, immittendae, immittenda, immittunda, immittundae, immittundi |
152 (285) Formen für „immittere“