Formentabelle zu „ignorare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ignorabam | ignorabar |
| 2. Person Singular | ignorabas | ignorabare, ignorabaris |
| 3. Person Singular | ignorabat | ignorabatur |
| 1. Person Plural | ignorabamus | ignorabamur |
| 2. Person Plural | ignorabatis | ignorabamini |
| 3. Person Plural | ignorabant | ignorabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ignorabo | ignorabor |
| 2. Person Singular | ignorabis | ignorabere, ignoraberis |
| 3. Person Singular | ignorabit | ignorabitur |
| 1. Person Plural | ignorabimus | ignorabimur |
| 2. Person Plural | ignorabitis | ignorabimini |
| 3. Person Plural | ignorabunt | ignorabuntur |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ignoraveram | — |
| 2. Person Singular | ignoraveras | — |
| 3. Person Singular | ignoraverat | — |
| 1. Person Plural | ignoraveramus | — |
| 2. Person Plural | ignoraveratis | — |
| 3. Person Plural | ignoraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ignoravero | — |
| 2. Person Singular | ignoraveris, ignoraris | — |
| 3. Person Singular | ignoraverit | — |
| 1. Person Plural | ignoraverimus | — |
| 2. Person Plural | ignoraveritis | — |
| 3. Person Plural | ignoraverint | — |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ignorarem | ignorarer |
| 2. Person Singular | ignorares | ignorarere, ignorareris |
| 3. Person Singular | ignoraret | ignoraretur |
| 1. Person Plural | ignoraremus | ignoraremur |
| 2. Person Plural | ignoraretis | ignoraremini |
| 3. Person Plural | ignorarent | ignorarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ignoraverim | — |
| 2. Person Singular | ignoraveris, ignoraris | — |
| 3. Person Singular | ignoraverit | — |
| 1. Person Plural | ignoraverimus | — |
| 2. Person Plural | ignoraveritis | — |
| 3. Person Plural | ignoraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ignoravissem | — |
| 2. Person Singular | ignoravisses | — |
| 3. Person Singular | ignorasset, ignoravisset | — |
| 1. Person Plural | ignoravissemus | — |
| 2. Person Plural | ignoravissetis | — |
| 3. Person Plural | ignoravissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | ignorabilibus, ignora, ignorabile, ignorabilis | ignorare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | ignorate | ignoramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | ignorato | ignorator |
| 3. Person Singular | ignorato | ignorator |
| 2. Person Plural | ignoratote | — |
| 3. Person Plural | ignoranto | ignorantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | ignoratus, ignorata, ignoratum | ignorata, ignorati, ignoratae |
| Genitiv | ignoratae, ignorati | ignoratarum, ignoratorum |
| Dativ | ignoratae, ignorato | ignoratis |
| Akkusativ | ignoratum, ignoratam | ignorata, ignoratas, ignoratos |
| Ablativ | ignorata, ignorato | ignoratis |
| Vokativ | ignorata, ignoratum, ignorate | ignorata, ignorati, ignoratae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | ignorans | ignorantes, ignorantia, ignorantiaueritatis |
| Genitiv | ignorantis | ignorantium, ignorantum |
| Dativ | ignoranti | ignorantibus |
| Akkusativ | ignorantem, ignorans | ignorantes, ignorantia, ignorantiaueritatis |
| Ablativ | ignorante, ignorantique, ignoranti | ignorantibus |
| Vokativ | ignorans | ignorantes, ignorantia, ignorantiaueritatis |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | ignoraturum, ignoratura, ignoraturus | ignoratura, ignoraturae, ignoraturi |
| Genitiv | ignoraturae, ignoraturi | ignoraturarum, ignoraturorum |
| Dativ | ignoraturae, ignoraturo | ignoraturis |
| Akkusativ | ignoraturum, ignoraturam | ignoratura, ignoraturas, ignoraturos |
| Ablativ | ignoratura, ignoraturo | ignoraturis |
| Vokativ | ignoraturum, ignoratura, ignorature | ignoratura, ignoraturae, ignoraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | ignoranda, ignorandum, ignorandus | ignoranda, ignorandae, ignorandi |
| Genitiv | ignorandae, ignorandi | ignorandarum, ignorandorum |
| Dativ | ignorando, ignorandae | ignorandis |
| Akkusativ | ignorandam, ignorandum | ignoranda, ignorandas, ignorandos |
| Ablativ | ignorando, ignoranda | ignorandis |
| Vokativ | ignoranda, ignorande, ignorandum | ignoranda, ignorandae, ignorandi |
Adverb
Adjektiv
Positiv| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | ignorabile | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | ignorabilibus |
| Akkusativ | ignorabile | — |
| Ablativ | ignorabile | ignorabilibus |
| Vokativ | ignorabile | — |
Komparativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Superlativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
159 (255) Formen für „ignorare“