Formentabelle zu „honorare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | honorabam | honorabar |
| 2. Person Singular | honorabas | honorabare, honorabaris |
| 3. Person Singular | honorabat | honorabatur |
| 1. Person Plural | honorabamus | honorabamur |
| 2. Person Plural | honorabatis | honorabamini |
| 3. Person Plural | honorabant | honorabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | honorabo | honorabor |
| 2. Person Singular | honorabis | honorabere, honoraberis |
| 3. Person Singular | honorarit, honorabit | honorabitur |
| 1. Person Plural | honorabimus | honorabimur |
| 2. Person Plural | honorabitis | honorabimini |
| 3. Person Plural | honorabunt | honorabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | honoravi | — |
| 2. Person Singular | honoravisti | — |
| 3. Person Singular | honoravit | — |
| 1. Person Plural | honoravimus | — |
| 2. Person Plural | honoravistis | — |
| 3. Person Plural | honorare, honoravere, honoraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | honoraveram | — |
| 2. Person Singular | honoraveras | — |
| 3. Person Singular | honoraverat | — |
| 1. Person Plural | honoraveramus | — |
| 2. Person Plural | honoraveratis | — |
| 3. Person Plural | honoraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | honoravero | — |
| 2. Person Singular | honoraris, honoraveris | — |
| 3. Person Singular | honoraverit | — |
| 1. Person Plural | honoraverimus | — |
| 2. Person Plural | honoraritis, honoraveritis | — |
| 3. Person Plural | honoraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | honorem | honorer |
| 2. Person Singular | honores | honorere, honoreris |
| 3. Person Singular | honoret | honoretur |
| 1. Person Plural | honoremus | honoremur |
| 2. Person Plural | honoretis | honoremini |
| 3. Person Plural | honorent | honorentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | honorarem | honorarer |
| 2. Person Singular | honorares | honorarere, honorareris |
| 3. Person Singular | honoraret | honoraretur |
| 1. Person Plural | honoraremus | honoraremur |
| 2. Person Plural | honoraretis | honoraremini |
| 3. Person Plural | honorarent | honorarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | honoraverim | — |
| 2. Person Singular | honoraris, honoraveris | — |
| 3. Person Singular | honorarit, honoraverit | — |
| 1. Person Plural | honoraverimus | — |
| 2. Person Plural | honoraritis, honoraveritis | — |
| 3. Person Plural | honoraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | honoravissem | — |
| 2. Person Singular | honoravisses | — |
| 3. Person Singular | honoravisset | — |
| 1. Person Plural | honoravissemus | — |
| 2. Person Plural | honoravissetis | — |
| 3. Person Plural | honoravissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | honorare | honoravisse |
| Passiv | honorari, honorarier, honorariusum | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | honora | honorare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | honorate | honoramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | honorato | honorator |
| 3. Person Singular | honorato | honorator |
| 2. Person Plural | honoratote | — |
| 3. Person Plural | honoranto | honorantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | honoratus, honorata, honoratum | honorati, honoratae, honorata |
| Genitiv | honoratae, honorati | honoratorum, honoratarum |
| Dativ | honoratae, honorato | honoratis |
| Akkusativ | honoratum, honoratamque, honoratam | honoratos, honoratas, honorata |
| Ablativ | honorata, honorato | honoratis |
| Vokativ | honorata, honoratum, honorate | honorati, honoratae, honorata |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | honorans | honorantes, honorantia |
| Genitiv | honorantis | honorantium, honorantum |
| Dativ | honoranti | honorantibus |
| Akkusativ | honorans, honorantem | honorantes, honorantia |
| Ablativ | honorante, honoranti | honorantibus |
| Vokativ | honorans | honorantes, honorantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | honoratura, honoraturum, honoraturus | honoratura, honoraturae, honoraturi |
| Genitiv | honoraturae, honoraturi | honoraturarum, honoraturorum |
| Dativ | honoraturae, honoraturo | honoraturis |
| Akkusativ | honoraturam, honoraturum | honoratura, honoraturas, honoraturos |
| Ablativ | honoratura, honoraturo | honoraturis |
| Vokativ | honoratura, honorature, honoraturum | honoratura, honoraturae, honoraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | honoranda, honorandum, honorandus | honoranda, honorandae, honorandi |
| Genitiv | honorandi, honorandae | honorandarum, honorandorum |
| Dativ | honorandae, honorando | honorandis |
| Akkusativ | honorandam, honorandum | honoranda, honorandas, honorandos |
| Ablativ | honoranda, honorando | honorandis |
| Vokativ | honoranda, honorande, honorandum | honoranda, honorandae, honorandi |
152 (242) Formen für „honorare“