Formentabelle zu „furiare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | furio | furior |
| 2. Person Singular | furias | furiare, furiaris |
| 3. Person Singular | furiat | furiatur |
| 1. Person Plural | furiamus | furiamur |
| 2. Person Plural | furiatis | furiamini |
| 3. Person Plural | furiant | furiantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | furiabam | furiabar |
| 2. Person Singular | furiabas | furiabare, furiabaris |
| 3. Person Singular | furiabat | furiabatur |
| 1. Person Plural | furiabamus | furiabamur |
| 2. Person Plural | furiabatis | furiabamini |
| 3. Person Plural | furiabant | furiabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | furiabo | furiabor |
| 2. Person Singular | furiabis | furiabere, furiaberis |
| 3. Person Singular | furiabit | furiabitur |
| 1. Person Plural | furiabimus | furiabimur |
| 2. Person Plural | furiabitis | furiabimini |
| 3. Person Plural | furiabunt | furiabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | furiavi | — |
| 2. Person Singular | furiavisti | — |
| 3. Person Singular | furiavit | — |
| 1. Person Plural | furiavimus | — |
| 2. Person Plural | furiavistis | — |
| 3. Person Plural | furiare, furiavere, furiaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | furiaveram | — |
| 2. Person Singular | furiaveras | — |
| 3. Person Singular | furiaverat | — |
| 1. Person Plural | furiaveramus | — |
| 2. Person Plural | furiaveratis | — |
| 3. Person Plural | furiaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | furiavero | — |
| 2. Person Singular | furiaris, furiaveris | — |
| 3. Person Singular | furiaverit | — |
| 1. Person Plural | furiaverimus | — |
| 2. Person Plural | furiaveritis | — |
| 3. Person Plural | furiaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | furiem | furier |
| 2. Person Singular | furies | furiere, furieris |
| 3. Person Singular | furiet | furietur |
| 1. Person Plural | furiemus | furiemur |
| 2. Person Plural | furietis | furiemini |
| 3. Person Plural | furient | furientur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | furiarem | furiarer |
| 2. Person Singular | furiares | furiarere, furiareris |
| 3. Person Singular | furiaret | furiaretur |
| 1. Person Plural | furiaremus | furiaremur |
| 2. Person Plural | furiaretis | furiaremini |
| 3. Person Plural | furiarent | furiarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | furiaverim | — |
| 2. Person Singular | furiaris, furiaveris | — |
| 3. Person Singular | furiaverit | — |
| 1. Person Plural | furiaverimus | — |
| 2. Person Plural | furiaveritis | — |
| 3. Person Plural | furiaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | furiavissem | — |
| 2. Person Singular | furiavisses | — |
| 3. Person Singular | furiavisset | — |
| 1. Person Plural | furiavissemus | — |
| 2. Person Plural | furiavissetis | — |
| 3. Person Plural | furiavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | furiare | furiavisse |
| Passiv | furiari, furiarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | furia, foria | furiare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | furiate | furiamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | furiato | furiator |
| 3. Person Singular | furiato | furiator |
| 2. Person Plural | furiatote | — |
| 3. Person Plural | furianto | furiantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | furiata, furiatum, furiatus | furiata, furiatae, furiati |
| Genitiv | furiatae, furiati | furiatarum, furiatorum |
| Dativ | furiatae, furiato | furiatis |
| Akkusativ | furiatam, furiatum | furiata, furiatas, furiatos |
| Ablativ | furiata, furiato | furiatis |
| Vokativ | furiata, furiate, furiatum | furiata, furiatae, furiati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | furians | furiantes, furiantia |
| Genitiv | furiantis | furiantium, furiantum |
| Dativ | furianti | furiantibus |
| Akkusativ | furians, furiantem | furiantes, furiantia |
| Ablativ | furiante, furianti | furiantibus |
| Vokativ | furians | furiantes, furiantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | furiatura, furiaturum, furiaturus | furiatura, furiaturae, furiaturi |
| Genitiv | furiaturae, furiaturi | furiaturarum, furiaturorum |
| Dativ | furiaturae, furiaturo | furiaturis |
| Akkusativ | furiaturam, furiaturum | furiatura, furiaturas, furiaturos |
| Ablativ | furiatura, furiaturo | furiaturis |
| Vokativ | furiatura, furiature, furiaturum | furiatura, furiaturae, furiaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | furianda, furiandum, furiandus | furianda, furiandae, furiandi |
| Genitiv | furiandae, furiandi | furiandarum, furiandorum |
| Dativ | furiandae, furiando | furiandis |
| Akkusativ | furiandam, furiandum | furianda, furiandas, furiandos |
| Ablativ | furianda, furiando | furiandis |
| Vokativ | furianda, furiande, furiandum | furianda, furiandae, furiandi |
152 (229) Formen für „furiare“