Formentabelle zu „fortunare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | fortuno | fortunor |
| 2. Person Singular | fortunas | fortunare, fortunaris |
| 3. Person Singular | fortunatiano, fortunatusque, fortunat | fortunatur |
| 1. Person Plural | fortunamus | fortunamur |
| 2. Person Plural | fortunatis | fortunamini |
| 3. Person Plural | fortunant | fortunantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | fortunabam | fortunabar |
| 2. Person Singular | fortunabas | fortunabare, fortunabaris |
| 3. Person Singular | fortunabat | fortunabatur |
| 1. Person Plural | fortunabamus | fortunabamur |
| 2. Person Plural | fortunabatis | fortunabamini |
| 3. Person Plural | fortunabant | fortunabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | fortunabo | fortunabor |
| 2. Person Singular | fortunabis | fortunabere, fortunaberis |
| 3. Person Singular | fortunabit | fortunabitur |
| 1. Person Plural | fortunabimus | fortunabimur |
| 2. Person Plural | fortunabitis | fortunabimini |
| 3. Person Plural | fortunabunt | fortunabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | fortunavi | — |
| 2. Person Singular | fortunavisti | — |
| 3. Person Singular | fortunavit | — |
| 1. Person Plural | fortunavimus | — |
| 2. Person Plural | fortunavistis | — |
| 3. Person Plural | fortunare, fortunavere, fortunaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | fortunaveram | — |
| 2. Person Singular | fortunaveras | — |
| 3. Person Singular | fortunaverat | — |
| 1. Person Plural | fortunaveramus | — |
| 2. Person Plural | fortunaveratis | — |
| 3. Person Plural | fortunaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | fortunavero | — |
| 2. Person Singular | fortunaris, fortunaveris | — |
| 3. Person Singular | fortunaverit | — |
| 1. Person Plural | fortunaverimus | — |
| 2. Person Plural | fortunaveritis | — |
| 3. Person Plural | fortunaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | fortunem | fortuner |
| 2. Person Singular | fortunes | fortunere, fortuneris |
| 3. Person Singular | fortunet | fortunetur |
| 1. Person Plural | fortunemus | fortunemur |
| 2. Person Plural | fortunetis | fortunemini |
| 3. Person Plural | fortunent | fortunentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | fortunarem | fortunarer |
| 2. Person Singular | fortunares | fortunarere, fortunareris |
| 3. Person Singular | fortunaret | fortunaretur |
| 1. Person Plural | fortunaremus | fortunaremur |
| 2. Person Plural | fortunaretis | fortunaremini |
| 3. Person Plural | fortunarent | fortunarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | fortunaverim | — |
| 2. Person Singular | fortunaris, fortunaveris | — |
| 3. Person Singular | fortunaverit | — |
| 1. Person Plural | fortunaverimus | — |
| 2. Person Plural | fortunaveritis | — |
| 3. Person Plural | fortunaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | fortunavissem | — |
| 2. Person Singular | fortunavisses | — |
| 3. Person Singular | fortunavisset | — |
| 1. Person Plural | fortunavissemus | — |
| 2. Person Plural | fortunavissetis | — |
| 3. Person Plural | fortunavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | fortunare | fortunavisse |
| Passiv | fortunari, fortunarier | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | fortunato | fortunator |
| 3. Person Singular | fortunato | fortunator |
| 2. Person Plural | fortunatote | — |
| 3. Person Plural | fortunanto | fortunantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | fortunata, fortunatum, fortunatus | fortunati, fortunata, fortunatae |
| Genitiv | fortunati, fortunatae | fortunatorum, fortunatarum |
| Dativ | fortunatae, fortunato | fortunatis |
| Akkusativ | fortunatum, fortunatam | fortunata, fortunatos, fortunatas |
| Ablativ | fortunata, fortunato | fortunatis |
| Vokativ | fortunatum, fortunata, fortunate | fortunati, fortunata, fortunatae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | fortunans | fortunantes, fortunantia |
| Genitiv | fortunantis | fortunantium, fortunantum |
| Dativ | fortunanti | fortunantibus |
| Akkusativ | fortunans, fortunantem | fortunantes, fortunantia |
| Ablativ | fortunante, fortunanti | fortunantibus |
| Vokativ | fortunans | fortunantes, fortunantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | fortunatura, fortunaturum, fortunaturus | fortunatura, fortunaturae, fortunaturi |
| Genitiv | fortunaturae, fortunaturi | fortunaturarum, fortunaturorum |
| Dativ | fortunaturae, fortunaturo | fortunaturis |
| Akkusativ | fortunaturam, fortunaturum | fortunatura, fortunaturas, fortunaturos |
| Ablativ | fortunatura, fortunaturo | fortunaturis |
| Vokativ | fortunatura, fortunature, fortunaturum | fortunatura, fortunaturae, fortunaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | fortunanda, fortunandum, fortunandus | fortunanda, fortunandae, fortunandi |
| Genitiv | fortunandae, fortunandi | fortunandarum, fortunandorum |
| Dativ | fortunandae, fortunando | fortunandis |
| Akkusativ | fortunandam, fortunandum | fortunanda, fortunandas, fortunandos |
| Ablativ | fortunanda, fortunando | fortunandis |
| Vokativ | fortunanda, fortunande, fortunandum | fortunanda, fortunandae, fortunandi |
152 (241) Formen für „fortunare“