Formentabelle zu „exultare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exulto | exultor |
| 2. Person Singular | exultas | exultare, exultaris |
| 3. Person Singular | exultat, selectusexultat | exultatur |
| 1. Person Plural | exultamus | exultamur |
| 2. Person Plural | exultatis | exultamini |
| 3. Person Plural | exultant | exultantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exultabam | exultabar |
| 2. Person Singular | exultabas | exultabare, exultabaris |
| 3. Person Singular | exultabat | exultabatur |
| 1. Person Plural | exultabamus | exultabamur |
| 2. Person Plural | exultabatis | exultabamini |
| 3. Person Plural | exultabant | exultabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exultabo | exultabor |
| 2. Person Singular | exultabis | exultabere, exultaberis |
| 3. Person Singular | exultabit | exultabitur |
| 1. Person Plural | exultabimus | exultabimur |
| 2. Person Plural | exultabitis | exultabimini |
| 3. Person Plural | exultabunt | exultabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exultavi | — |
| 2. Person Singular | exultavisti | — |
| 3. Person Singular | exultavit | — |
| 1. Person Plural | exultavimus | — |
| 2. Person Plural | exultavistis | — |
| 3. Person Plural | exultare, exultavere, exultaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exultaveram | — |
| 2. Person Singular | exultaveras | — |
| 3. Person Singular | exultaverat | — |
| 1. Person Plural | exultaveramus | — |
| 2. Person Plural | exultaveratis | — |
| 3. Person Plural | exultaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exultavero | — |
| 2. Person Singular | exultaris, exultaveris | — |
| 3. Person Singular | exultaverit | — |
| 1. Person Plural | exultaverimus | — |
| 2. Person Plural | exultaveritis | — |
| 3. Person Plural | exultaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exultem | exulter |
| 2. Person Singular | exultes | exultere, exulteris |
| 3. Person Singular | exultet | exultetur |
| 1. Person Plural | exultemus | exultemur |
| 2. Person Plural | exultetis | exultemini |
| 3. Person Plural | exultent | exultentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exultarem | exultarer |
| 2. Person Singular | exultares | exultarere, exultareris |
| 3. Person Singular | exultaret | exultaretur |
| 1. Person Plural | exultaremus | exultaremur |
| 2. Person Plural | exultaretis | exultaremini |
| 3. Person Plural | exultarent | exultarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exultaverim | — |
| 2. Person Singular | exultaris, exultaveris | — |
| 3. Person Singular | exultaverit | — |
| 1. Person Plural | exultaverimus | — |
| 2. Person Plural | exultaveritis | — |
| 3. Person Plural | exultaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exultavissem | — |
| 2. Person Singular | exultavisses | — |
| 3. Person Singular | exultavisset | — |
| 1. Person Plural | exultavissemus | — |
| 2. Person Plural | exultavissetis | — |
| 3. Person Plural | exultavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | exultare | exultavisse, exultasse |
| Passiv | exultari, exultarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | exulta | exultare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | exultate | exultamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | exultato | exultator |
| 3. Person Singular | exultato | exultator |
| 2. Person Plural | exultatote | — |
| 3. Person Plural | exultanto | exultantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exultata, exultatum, exultatus | exultata, exultatae, exultati |
| Genitiv | exultatae, exultati | exultatarum, exultatorum |
| Dativ | exultatae, exultato | exultatis |
| Akkusativ | exultatam, exultatum | exultata, exultatas, exultatos |
| Ablativ | exultata, exultato | exultatis |
| Vokativ | exultata, exultate, exultatum | exultata, exultatae, exultati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exultatura, exultaturum, exultaturus | exultatura, exultaturae, exultaturi |
| Genitiv | exultaturae, exultaturi | exultaturarum, exultaturorum |
| Dativ | exultaturae, exultaturo | exultaturis |
| Akkusativ | exultaturam, exultaturum | exultatura, exultaturas, exultaturos |
| Ablativ | exultatura, exultaturo | exultaturis |
| Vokativ | exultatura, exultature, exultaturum | exultatura, exultaturae, exultaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exultanda, exultandum, exultandus | exultanda, exultandae, exultandi |
| Genitiv | exultandae, exultandi | exultandarum, exultandorum |
| Dativ | exultando, exultandae | exultandis |
| Akkusativ | exultandam, exultandum | exultanda, exultandas, exultandos |
| Ablativ | exultando, exultanda | exultandis |
| Vokativ | exultanda, exultande, exultandum | exultanda, exultandae, exultandi |
152 (230) Formen für „exultare“