Formentabelle zu „exulare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exulo | exulor |
| 2. Person Singular | exulas | exulare, exularis |
| 3. Person Singular | exulat | exulatur |
| 1. Person Plural | exulamus | exulamur |
| 2. Person Plural | exulatis | exulamini |
| 3. Person Plural | exulant | exulantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exulabam | exulabar |
| 2. Person Singular | exulabas | exulabare, exulabaris |
| 3. Person Singular | exulabat | exulabatur |
| 1. Person Plural | exulabamus | exulabamur |
| 2. Person Plural | exulabatis | exulabamini |
| 3. Person Plural | exulabant | exulabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exulabo | exulabor |
| 2. Person Singular | exulabis | exulabere, exulaberis |
| 3. Person Singular | exulabit | exulabitur |
| 1. Person Plural | exulabimus | exulabimur |
| 2. Person Plural | exulabitis | exulabimini |
| 3. Person Plural | exulabunt | exulabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exulavi | — |
| 2. Person Singular | exulavisti | — |
| 3. Person Singular | exulavit | — |
| 1. Person Plural | exulavimus | — |
| 2. Person Plural | exulavistis | — |
| 3. Person Plural | exulare, exulavere, exulaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exulaveram | — |
| 2. Person Singular | exulaveras | — |
| 3. Person Singular | exulaverat | — |
| 1. Person Plural | exulaveramus | — |
| 2. Person Plural | exulaveratis | — |
| 3. Person Plural | exulaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exulavero | — |
| 2. Person Singular | exularis, exulaveris | — |
| 3. Person Singular | exulaverit | — |
| 1. Person Plural | exulaverimus | — |
| 2. Person Plural | exulaveritis | — |
| 3. Person Plural | exulaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exvlem | exuler |
| 2. Person Singular | exules | exulere, exuleris |
| 3. Person Singular | exvlet | exuletur |
| 1. Person Plural | exulemus | exulemur |
| 2. Person Plural | exuletis | exulemini |
| 3. Person Plural | exulent | exulentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exularem | exularer |
| 2. Person Singular | exulares | exularere, exulareris |
| 3. Person Singular | exularet | exularetur |
| 1. Person Plural | exularemus | exularemur |
| 2. Person Plural | exularetis | exularemini |
| 3. Person Plural | exularent | exularentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exulaverim | — |
| 2. Person Singular | exularis, exulaveris | — |
| 3. Person Singular | exulaverit | — |
| 1. Person Plural | exulaverimus | — |
| 2. Person Plural | exulaveritis | — |
| 3. Person Plural | exulaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exulavissem | — |
| 2. Person Singular | exulavisses | — |
| 3. Person Singular | exulavisset | — |
| 1. Person Plural | exulavissemus | — |
| 2. Person Plural | exulavissetis | — |
| 3. Person Plural | exulavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | exula | exulare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | exulate | exulamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | exulato | exulator |
| 3. Person Singular | exulato | exulator |
| 2. Person Plural | exulatote | — |
| 3. Person Plural | exulanto | exulantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exulatum, exulata, exulatus | exulata, exulatae, exulati |
| Genitiv | exulatae, exulati | exulatarum, exulatorum |
| Dativ | exulatae, exulato | exulatis |
| Akkusativ | exulatum, exulatam | exulata, exulatas, exulatos |
| Ablativ | exulata, exulato | exulatis |
| Vokativ | exulatum, exulata, exulate | exulata, exulatae, exulati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exulans | exulantes, exulantia |
| Genitiv | exulantis | exulantium, exulantum |
| Dativ | exulanti | exulantibus |
| Akkusativ | exulantem, exulans | exulantes, exulantia |
| Ablativ | exulanti, exulante | exulantibus |
| Vokativ | exulans | exulantes, exulantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exulaturum, exulatura, exulaturus | exulatura, exulaturae, exulaturi |
| Genitiv | exulaturae, exulaturi | exulaturarum, exulaturorum |
| Dativ | exulaturae, exulaturo | exulaturis |
| Akkusativ | exulaturum, exulaturam | exulatura, exulaturas, exulaturos |
| Ablativ | exulatura, exulaturo | exulaturis |
| Vokativ | exulaturum, exulatura, exulature | exulatura, exulaturae, exulaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exulanda, exulandum, exulandus | exulanda, exulandae, exulandi |
| Genitiv | exulandae, exulandi | exulandarum, exulandorum |
| Dativ | exulandae, exulando | exulandis |
| Akkusativ | exulandam, exulandum | exulanda, exulandas, exulandos |
| Ablativ | exulanda, exulando | exulandis |
| Vokativ | exulanda, exulande, exulandum | exulanda, exulandae, exulandi |
152 (230) Formen für „exulare“