Formentabelle zu „exsultare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exsultabam | exsultabar |
| 2. Person Singular | exsultabas | exsultabare, exsultabaris |
| 3. Person Singular | exsultabat | exsultabatur |
| 1. Person Plural | exsultabamus | exsultabamur |
| 2. Person Plural | exsultabatis | exsultabamini |
| 3. Person Plural | exsultabant | exsultabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exsultabo | exsultabor |
| 2. Person Singular | exsultabis | exsultabere, exsultaberis |
| 3. Person Singular | exsultabit | exsultabitur |
| 1. Person Plural | exsultabimus | exsultabimur |
| 2. Person Plural | exsultabitis | exsultabimini |
| 3. Person Plural | exsultabunt | exsultabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exsultavi | — |
| 2. Person Singular | exsultavisti | — |
| 3. Person Singular | exsultavit | — |
| 1. Person Plural | exsultavimus | — |
| 2. Person Plural | exsultavistis | — |
| 3. Person Plural | exsultare, exsultavere, exsultaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exsultaveram | — |
| 2. Person Singular | exsultaveras | — |
| 3. Person Singular | exsultaverat | — |
| 1. Person Plural | exsultaveramus | — |
| 2. Person Plural | exsultaveratis | — |
| 3. Person Plural | exsultaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exsultavero | — |
| 2. Person Singular | exsultaris, exsultaveris | — |
| 3. Person Singular | exsultaverit | — |
| 1. Person Plural | exsultaverimus | — |
| 2. Person Plural | exsultaveritis | — |
| 3. Person Plural | exsultaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exsultem | exsulter |
| 2. Person Singular | exsultes | exsultere, exsulteris |
| 3. Person Singular | exsultet | exsultetur |
| 1. Person Plural | exsultemus | exsultemur |
| 2. Person Plural | exsultetis | exsultemini |
| 3. Person Plural | exsultent | exsultentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exsultarem | exsultarer |
| 2. Person Singular | exsultares | exsultarere, exsultareris |
| 3. Person Singular | exsultaret | exsultaretur |
| 1. Person Plural | exsultaremus | exsultaremur |
| 2. Person Plural | exsultaretis | exsultaremini |
| 3. Person Plural | exsultarent | exsultarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exsultaverim | — |
| 2. Person Singular | exsultaris, exsultaveris | — |
| 3. Person Singular | exsultaverit | — |
| 1. Person Plural | exsultaverimus | — |
| 2. Person Plural | exsultaveritis | — |
| 3. Person Plural | exsultaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exsultavissem | — |
| 2. Person Singular | exsultavisses | — |
| 3. Person Singular | exsultavisset | — |
| 1. Person Plural | exsultavissemus | — |
| 2. Person Plural | exsultavissetis | — |
| 3. Person Plural | exsultavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | exsultare | exsultasse, exsultavisse |
| Passiv | exsultari, exsultarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | exsulta | exsultare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | exsultate | exsultamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | exsultato | exsultator |
| 3. Person Singular | exsultato | exsultator |
| 2. Person Plural | exsultatote | — |
| 3. Person Plural | exsultanto | exsultantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exsultata, exsultatum, exsultatus | exsultata, exsultatae, exsultati |
| Genitiv | exsultatae, exsultati | exsultatarum, exsultatorum |
| Dativ | exsultatae, exsultato | exsultatis |
| Akkusativ | exsultatam, exsultatum | exsultata, exsultatas, exsultatos |
| Ablativ | exsultata, exsultato | exsultatis |
| Vokativ | exsultata, exsultate, exsultatum | exsultata, exsultatae, exsultati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exsultatura, exsultaturum, exsultaturus | exsultatura, exsultaturae, exsultaturi |
| Genitiv | exsultaturae, exsultaturi | exsultaturarum, exsultaturorum |
| Dativ | exsultaturae, exsultaturo | exsultaturis |
| Akkusativ | exsultaturam, exsultaturum | exsultatura, exsultaturas, exsultaturos |
| Ablativ | exsultatura, exsultaturo | exsultaturis |
| Vokativ | exsultatura, exsultature, exsultaturum | exsultatura, exsultaturae, exsultaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exsultanda, exsultandum, exsultandus | exsultanda, exsultandae, exsultandi |
| Genitiv | exsultandae, exsultandi | exsultandarum, exsultandorum |
| Dativ | exsultandae, exsultando | exsultandis |
| Akkusativ | exsultandam, exsultandum | exsultanda, exsultandas, exsultandos |
| Ablativ | exsultanda, exsultando | exsultandis |
| Vokativ | exsultanda, exsultande, exsultandum | exsultanda, exsultandae, exsultandi |
152 (239) Formen für „exsultare“
