Formentabelle zu „exsatiare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exsatio | exsatior |
| 2. Person Singular | exsatias | exsatiare, exsatiaris |
| 3. Person Singular | exsatiat | exsatiatur |
| 1. Person Plural | exsatiamus | exsatiamur |
| 2. Person Plural | exsatiatis | exsatiamini |
| 3. Person Plural | exsatiant | exsatiantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exsatiabam | exsatiabar |
| 2. Person Singular | exsatiabas | exsatiabare, exsatiabaris |
| 3. Person Singular | exsatiabat | exsatiabatur |
| 1. Person Plural | exsatiabamus | exsatiabamur |
| 2. Person Plural | exsatiabatis | exsatiabamini |
| 3. Person Plural | exsatiabant | exsatiabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exsatiabo | exsatiabor |
| 2. Person Singular | exsatiabis | exsatiabere, exsatiaberis |
| 3. Person Singular | exsatiabit | exsatiabitur |
| 1. Person Plural | exsatiabimus | exsatiabimur |
| 2. Person Plural | exsatiabitis | exsatiabimini |
| 3. Person Plural | exsatiabunt | exsatiabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exsatiavi | — |
| 2. Person Singular | exsatiavisti | — |
| 3. Person Singular | exsatiavit | — |
| 1. Person Plural | exsatiavimus | — |
| 2. Person Plural | exsatiavistis | — |
| 3. Person Plural | exsatiare, exsatiavere, exsatiaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exsatiaveram | — |
| 2. Person Singular | exsatiaveras | — |
| 3. Person Singular | exsatiaverat | — |
| 1. Person Plural | exsatiaveramus | — |
| 2. Person Plural | exsatiaveratis | — |
| 3. Person Plural | exsatiaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exsatiavero | — |
| 2. Person Singular | exsatiaris, exsatiaveris | — |
| 3. Person Singular | exsatiaverit | — |
| 1. Person Plural | exsatiaverimus | — |
| 2. Person Plural | exsatiaveritis | — |
| 3. Person Plural | exsatiaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exsatiem | exsatier |
| 2. Person Singular | exsaties | exsatiere, exsatieris |
| 3. Person Singular | exsatiet | exsatietur |
| 1. Person Plural | exsatiemus | exsatiemur |
| 2. Person Plural | exsatietis | exsatiemini |
| 3. Person Plural | exsatient | exsatientur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exsatiarem | exsatiarer |
| 2. Person Singular | exsatiares | exsatiarere, exsatiareris |
| 3. Person Singular | exsatiaret | exsatiaretur |
| 1. Person Plural | exsatiaremus | exsatiaremur |
| 2. Person Plural | exsatiaretis | exsatiaremini |
| 3. Person Plural | exsatiarent | exsatiarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exsatiaverim | — |
| 2. Person Singular | exsatiaris, exsatiaveris | — |
| 3. Person Singular | exsatiaverit | — |
| 1. Person Plural | exsatiaverimus | — |
| 2. Person Plural | exsatiaveritis | — |
| 3. Person Plural | exsatiaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exsatiavissem | — |
| 2. Person Singular | exsatiavisses | — |
| 3. Person Singular | exsatiavisset | — |
| 1. Person Plural | exsatiavissemus | — |
| 2. Person Plural | exsatiavissetis | — |
| 3. Person Plural | exsatiavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | exsatiare | exsatiavisse |
| Passiv | exsatiari, exsatiarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | exsatia | exsatiare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | exsatiate | exsatiamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | exsatiato | exsatiator |
| 3. Person Singular | exsatiato | exsatiator |
| 2. Person Plural | exsatiatote | — |
| 3. Person Plural | exsatianto | exsatiantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exsatiata, exsatiatum, exsatiatus | exsatiati, exsatiata, exsatiatae |
| Genitiv | exsatiati, exsatiatae | exsatiatarum, exsatiatorum |
| Dativ | exsatiatae, exsatiato | exsatiatis |
| Akkusativ | exsatiatam, exsatiatum | exsatiata, exsatiatas, exsatiatos |
| Ablativ | exsatiata, exsatiato | exsatiatis |
| Vokativ | exsatiata, exsatiate, exsatiatum | exsatiati, exsatiata, exsatiatae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exsatians | exsatiantes, exsatiantia |
| Genitiv | exsatiantis | exsatiantium, exsatiantum |
| Dativ | exsatianti | exsatiantibus |
| Akkusativ | exsatians, exsatiantem | exsatiantes, exsatiantia |
| Ablativ | exsatiante, exsatianti | exsatiantibus |
| Vokativ | exsatians | exsatiantes, exsatiantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exsatiatura, exsatiaturum, exsatiaturus | exsatiatura, exsatiaturae, exsatiaturi |
| Genitiv | exsatiaturae, exsatiaturi | exsatiaturarum, exsatiaturorum |
| Dativ | exsatiaturae, exsatiaturo | exsatiaturis |
| Akkusativ | exsatiaturam, exsatiaturum | exsatiatura, exsatiaturas, exsatiaturos |
| Ablativ | exsatiatura, exsatiaturo | exsatiaturis |
| Vokativ | exsatiatura, exsatiature, exsatiaturum | exsatiatura, exsatiaturae, exsatiaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exsatianda, exsatiandum, exsatiandus | exsatianda, exsatiandae, exsatiandi |
| Genitiv | exsatiandae, exsatiandi | exsatiandarum, exsatiandorum |
| Dativ | exsatiandae, exsatiando | exsatiandis |
| Akkusativ | exsatiandam, exsatiandum | exsatianda, exsatiandas, exsatiandos |
| Ablativ | exsatianda, exsatiando | exsatiandis |
| Vokativ | exsatianda, exsatiande, exsatiandum | exsatianda, exsatiandae, exsatiandi |
152 (228) Formen für „exsatiare“