Formentabelle zu „exprobrare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exprobro | exprobror |
| 2. Person Singular | exprobras | exprobrare, exprobraris |
| 3. Person Singular | exprobrat, exprobratorem | exprobratur |
| 1. Person Plural | exprobramus | exprobramur |
| 2. Person Plural | exprobratis | exprobramini |
| 3. Person Plural | exprobrant | exprobrantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exprobrabam | exprobrabar |
| 2. Person Singular | exprobrabas | exprobrabare, exprobrabaris |
| 3. Person Singular | exprobrabat | exprobrabatur |
| 1. Person Plural | exprobrabamus | exprobrabamur |
| 2. Person Plural | exprobrabatis | exprobrabamini |
| 3. Person Plural | exprobrabant | exprobrabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exprobrabo | exprobrabor |
| 2. Person Singular | exprobrabis | exprobrabere, exprobraberis |
| 3. Person Singular | exprobrabit | exprobrabitur |
| 1. Person Plural | exprobrabimus | exprobrabimur |
| 2. Person Plural | exprobrabitis | exprobrabimini |
| 3. Person Plural | exprobrabunt | exprobrabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exprobravi | — |
| 2. Person Singular | exprobravisti | — |
| 3. Person Singular | exprobravit | — |
| 1. Person Plural | exprobravimus | — |
| 2. Person Plural | exprobravistis | — |
| 3. Person Plural | exprobrauerunt, exprobrare, exprobrarunt, exprobravere | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exprobraveram | — |
| 2. Person Singular | exprobraveras | — |
| 3. Person Singular | exprobraverat | — |
| 1. Person Plural | exprobraveramus | — |
| 2. Person Plural | exprobraveratis | — |
| 3. Person Plural | exprobrarant, exprobraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exprobravero | — |
| 2. Person Singular | exprobraris, exprobraveris | — |
| 3. Person Singular | exprobraverit | — |
| 1. Person Plural | exprobraverimus | — |
| 2. Person Plural | exprobraveritis | — |
| 3. Person Plural | exprobraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exprobrem | exprobrer |
| 2. Person Singular | exprobres | exprobrere, exprobreris |
| 3. Person Singular | exprobret | exprobretur |
| 1. Person Plural | exprobremus | exprobremur |
| 2. Person Plural | exprobretis | exprobremini |
| 3. Person Plural | exprobrent | exprobrentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exprobrarem | exprobrarer |
| 2. Person Singular | exprobrares | exprobrarere, exprobrareris |
| 3. Person Singular | exprobraret | exprobraretur |
| 1. Person Plural | exprobraremus | exprobraremur |
| 2. Person Plural | exprobraretis | exprobraremini |
| 3. Person Plural | exprobrarent | exprobrarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exprobraverim | — |
| 2. Person Singular | exprobraris, exprobraveris | — |
| 3. Person Singular | exprobraverit | — |
| 1. Person Plural | exprobraverimus | — |
| 2. Person Plural | exprobraveritis | — |
| 3. Person Plural | exprobraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | exprobravissem | — |
| 2. Person Singular | exprobravisses | — |
| 3. Person Singular | exprobrasset, exprobravisset | — |
| 1. Person Plural | exprobravissemus | — |
| 2. Person Plural | exprobravissetis | — |
| 3. Person Plural | exprobravissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | exprobra | exprobrare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | exprobrate | exprobramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | exprobrato | exprobrator |
| 3. Person Singular | exprobrato | exprobrator |
| 2. Person Plural | exprobratote | — |
| 3. Person Plural | exprobranto | exprobrantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exprobratum, exprobrata, exprobratus | exprobrata, exprobratae, exprobrati |
| Genitiv | exprobratae, exprobrati | exprobratarum, exprobratorum |
| Dativ | exprobratae, exprobrato | exprobratis |
| Akkusativ | exprobratum, exprobratam | exprobratos, exprobrata, exprobratas |
| Ablativ | exprobrata, exprobrato | exprobratis |
| Vokativ | exprobratum, exprobrata, exprobrate | exprobrata, exprobratae, exprobrati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exprobratura, exprobraturum, exprobraturus | exprobratura, exprobraturae, exprobraturi |
| Genitiv | exprobraturae, exprobraturi | exprobraturarum, exprobraturorum |
| Dativ | exprobraturae, exprobraturo | exprobraturis |
| Akkusativ | exprobraturam, exprobraturum | exprobratura, exprobraturas, exprobraturos |
| Ablativ | exprobratura, exprobraturo | exprobraturis |
| Vokativ | exprobratura, exprobrature, exprobraturum | exprobratura, exprobraturae, exprobraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | exprobranda, exprobrandum, exprobrandus | exprobranda, exprobrandi, exprobrandae |
| Genitiv | exprobrandi, exprobrandae | exprobrandarum, exprobrandorum |
| Dativ | exprobrando, exprobrandae | exprobrandis |
| Akkusativ | exprobrandam, exprobrandum | exprobranda, exprobrandas, exprobrandos |
| Ablativ | exprobrando, exprobranda | exprobrandis |
| Vokativ | exprobranda, exprobrande, exprobrandum | exprobranda, exprobrandi, exprobrandae |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | exprobratorem | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
153 (237) Formen für „exprobrare“