Formentabelle zu „explanare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | explano | explanor |
| 2. Person Singular | explanas | explanare, explanaris |
| 3. Person Singular | explanat, explanatius, explanatorem, explanatores | explanatur |
| 1. Person Plural | explanamus | explanamur |
| 2. Person Plural | explanatis | explanamini |
| 3. Person Plural | explanant | explanantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | explanabam | explanabar |
| 2. Person Singular | explanabas | explanabare, explanabaris |
| 3. Person Singular | explanabat | explanabatur |
| 1. Person Plural | explanabamus | explanabamur |
| 2. Person Plural | explanabatis | explanabamini |
| 3. Person Plural | explanabant | explanabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | explanabo | explanabor |
| 2. Person Singular | explanabis | explanabere, explanaberis |
| 3. Person Singular | explanabit | explanabitur |
| 1. Person Plural | explanabimus | explanabimur |
| 2. Person Plural | explanabitis | explanabimini |
| 3. Person Plural | explanabunt | explanabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | explanavi | — |
| 2. Person Singular | explanavisti | — |
| 3. Person Singular | explanavit | — |
| 1. Person Plural | explanavimus | — |
| 2. Person Plural | explanavistis | — |
| 3. Person Plural | explanare, explanavere, explanaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | explanaveram | — |
| 2. Person Singular | explanaveras | — |
| 3. Person Singular | explanaverat | — |
| 1. Person Plural | explanaveramus | — |
| 2. Person Plural | explanaveratis | — |
| 3. Person Plural | explanaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | explanavero | — |
| 2. Person Singular | explanaris, explanaveris | — |
| 3. Person Singular | explanaverit | — |
| 1. Person Plural | explanaverimus | — |
| 2. Person Plural | explanaveritis | — |
| 3. Person Plural | explanaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | explanem | explaner |
| 2. Person Singular | explanes | explanere, explaneris |
| 3. Person Singular | explanet | explanetur |
| 1. Person Plural | explanemus | explanemur |
| 2. Person Plural | explanetis | explanemini |
| 3. Person Plural | explanent | explanentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | explanarem | explanarer |
| 2. Person Singular | explanares | explanarere, explanareris |
| 3. Person Singular | explanaret | explanaretur |
| 1. Person Plural | explanaremus | explanaremur |
| 2. Person Plural | explanaretis | explanaremini |
| 3. Person Plural | explanarent | explanarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | explanaverim | — |
| 2. Person Singular | explanaris, explanaveris | — |
| 3. Person Singular | explanaverit | — |
| 1. Person Plural | explanaverimus | — |
| 2. Person Plural | explanaveritis | — |
| 3. Person Plural | explanaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | explanavissem | — |
| 2. Person Singular | explanavisses | — |
| 3. Person Singular | explanavisset | — |
| 1. Person Plural | explanavissemus | — |
| 2. Person Plural | explanavissetis | — |
| 3. Person Plural | explanavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | explana, explanabilis | explanare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | explanate | explanamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | explanato | explanator |
| 3. Person Singular | explanato | explanator |
| 2. Person Plural | explanatote | — |
| 3. Person Plural | explananto | explanantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | explanatum, explanata, explanatus | explanata, explanatae, explanati |
| Genitiv | explanatae, explanati | explanatarum, explanatorum |
| Dativ | explanatae, explanato | explanatis |
| Akkusativ | explanatum, explanatam | explanata, explanatas, explanatos |
| Ablativ | explanata, explanato | explanatis |
| Vokativ | explanatum, explanata, explanate | explanata, explanatae, explanati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | explanans | explanantes, explanantia |
| Genitiv | explanantis | explanantium, explanantum |
| Dativ | explananti | explanantibus |
| Akkusativ | explanantem, explanans | explanantes, explanantia |
| Ablativ | explanante, explananti | explanantibus |
| Vokativ | explanans | explanantes, explanantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | explanatura, explanaturum, explanaturus | explanatura, explanaturae, explanaturi |
| Genitiv | explanaturae, explanaturi | explanaturarum, explanaturorum |
| Dativ | explanaturae, explanaturo | explanaturis |
| Akkusativ | explanaturam, explanaturum | explanatura, explanaturas, explanaturos |
| Ablativ | explanatura, explanaturo | explanaturis |
| Vokativ | explanatura, explanature, explanaturum | explanatura, explanaturae, explanaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | explanandum, explananda, explanandus | explananda, explanandae, explanandi |
| Genitiv | explanandae, explanandi | explanandarum, explanandorum |
| Dativ | explanandae, explanando | explanandis |
| Akkusativ | explanandum, explanandam | explananda, explanandas, explanandos |
| Ablativ | explananda, explanando | explanandis |
| Vokativ | explanandum, explananda, explanande | explananda, explanandae, explanandi |
Adjektiv
Positiv| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | explanabilis | — |
| Genitiv | explanabilis | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | explanabilis |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | explanabilis | — |
Komparativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | explanatius | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | explanatius | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | explanatius | — |
Superlativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | explanatores |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | explanatorem | explanatores |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | explanatores |
163 (245) Formen für „explanare“