Formentabelle zu „expedire“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | expedbam, expediebam | expediebar |
| 2. Person Singular | expedbas, expediebas | expediebare, expediebaris |
| 3. Person Singular | expediebat, expedbat | expediebatur |
| 1. Person Plural | expedbamus, expediebamus | expediebamur |
| 2. Person Plural | expedbatis, expediebatis | expediebamini |
| 3. Person Plural | expediebant, expedbant | expediebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | expediam, expedibo | expediar, expedibor |
| 2. Person Singular | expedies, expedibis | expediere, expediberis, expedieris |
| 3. Person Singular | expediet, expedibit | expediberit, expedietur |
| 1. Person Plural | expediemus, expedibimus | expedibimur, expediemur |
| 2. Person Plural | expedibitis, expedietis | expedibimini, expediemini |
| 3. Person Plural | expedient, expedibunt | expedibuntur, expedientur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | expedii, expedivi | — |
| 2. Person Singular | expedivisti | — |
| 3. Person Singular | expediit, expedivit | — |
| 1. Person Plural | expedivimus | — |
| 2. Person Plural | expedivistis | — |
| 3. Person Plural | expediere, expedivere, expediverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | expediveram | — |
| 2. Person Singular | expediveras | — |
| 3. Person Singular | expedierat, expediverat | — |
| 1. Person Plural | expediveramus | — |
| 2. Person Plural | expediveratis | — |
| 3. Person Plural | expedierant, expediverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | expediero, expedivero | — |
| 2. Person Singular | expedieris, expediveris | — |
| 3. Person Singular | expedierit, expediverit | — |
| 1. Person Plural | expediverimus | — |
| 2. Person Plural | expediveritis | — |
| 3. Person Plural | expedierint, expediverint | — |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | expedirem | expedirer |
| 2. Person Singular | expedires | expedirere, expedireris |
| 3. Person Singular | expediret | expediretur |
| 1. Person Plural | expediremus | expediremur |
| 2. Person Plural | expediretis | expediremini |
| 3. Person Plural | expedirent | expedirentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | expediverim | — |
| 2. Person Singular | expedieris, expediveris | — |
| 3. Person Singular | expedierit, expediverit | — |
| 1. Person Plural | expediverimus | — |
| 2. Person Plural | expediveritis | — |
| 3. Person Plural | expedierint, expediverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | expedivissem | — |
| 2. Person Singular | expedisses, expedivisses | — |
| 3. Person Singular | expedisset, expedivisset | — |
| 1. Person Plural | expedivissemus | — |
| 2. Person Plural | expedivissetis | — |
| 3. Person Plural | expedissent, expedivissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | expedire | expedisse, expedivisse |
| Passiv | expediri, expedirier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | expedi, expedibiles | expedire |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | expedite | expedimini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | expedito | expeditor |
| 3. Person Singular | expedito | expeditor |
| 2. Person Plural | expeditote | — |
| 3. Person Plural | expediunto | expediuntor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | expedita, expeditum, expeditus | expediti, expedita, expeditae |
| Genitiv | expeditae, expediti | expeditorum, expeditarum |
| Dativ | expedito, expeditae | expeditis |
| Akkusativ | expeditum, expeditam | expeditos, expeditas, expedita |
| Ablativ | expedita, expedito | expeditis |
| Vokativ | expedita, expeditum, expedite | expedita, expediti, expeditae |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | expeditura, expediturum, expediturus | expeditura, expediturae, expedituri |
| Genitiv | expediturae, expedituri | expediturarum, expediturorum |
| Dativ | expediturae, expedituro | expedituris |
| Akkusativ | expedituram, expediturum | expeditura, expedituras, expedituros |
| Ablativ | expeditura, expedituro | expedituris |
| Vokativ | expeditura, expediture, expediturum | expeditura, expediturae, expedituri |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | expediendum, expedienda, expediendus, expediunda, expediundum, expediundus | expedienda, expediendae, expediendi, expediunda, expediundae, expediundi |
| Genitiv | expediendae, expediendi, expediundae, expediundi | expediendarum, expediendorum, expediundarum, expediundorum |
| Dativ | expediendae, expediendo, expediundae, expediundo | expediendis, expediundis |
| Akkusativ | expediendam, expediendum, expediundam, expediundum | expediendos, expediendas, expedienda, expediunda, expediundas, expediundos |
| Ablativ | expedienda, expediendo, expediunda, expediundo | expediendis, expediundis |
| Vokativ | expediendum, expedienda, expediende, expediunda, expediunde, expediundum | expedienda, expediendae, expediendi, expediunda, expediundae, expediundi |
Adjektiv
Positiv| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | expedibiles |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | expedibiles |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | expedibiles |
Komparativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Superlativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
155 (303) Formen für „expedire“